Mentionsy

I porozmawiamy sobie trochę o tym, kim Kemi Seba jest, ale też jaki głos, czy jakie powiedzmy rozczarowanie wobec Zachodu reprezentuje sobą.

No i Kemi Seba był jednym z ważniejszych bohaterów powiedziałabym

Czy mógłbyś opowiedzieć, jaką właśnie postacią w tym kontekście jest Kemi Seba?

Camille Seba jest bardzo polaryzującą postacią, bardzo wyrazistą, charyzmatyczną.

Oni mają swoje cele, Kamiseba dla nich wydaje się być użytecznym pomocnikiem czy kimś, kogo można wziąć pod swoje skrzydła i który pomoże z kolei Rosji osiągnąć swoje cele.

No i Kemi Seba z tymi książkami trochę później przesięły się szlaki z Prigożinem.

To był 18-19 rok, kiedy Kemi Seba zgodził się występować na...

A powiedz mi, bo to co mówisz, czytam też tak, że my oczywiście próbujemy włożyć Kamiego Seba, ale też podejrzewam, że wiele podobnych postaci w jakieś zrozumiałe dla nas pudełka, więc właśnie często przypisujemy mu tą łatkę takiego no właśnie prorosyjskiego publicysty, mówiąc może najprościej.

Chciałam cię zapytać, jak to się też realizuje na takim poziomie budowania relacji przez Kemiego Seba z państwami afrykańskimi, czy przywódcami państw afrykańskich, którzy też myślą w dosyć podobny sposób i budują tą politykę właśnie takiej wrogości, czy na tym właśnie takiej antyfrancuskiej narracji.

Tak, to oczywiście też się świetnie spina z tym trendem, który obserwujemy przede wszystkim w państwach Sahelu, w Mali, Burkina Faso, w Nigrze, gdzie przejęli władzę wojskowi w ostatnich latach, którzy wyrośli, czy zostali wyniesieni do władzy na fali właśnie tych nastrojów, które Kemi Seba pomagał podgrzewać i które w jakimś stopniu są jego sukcesem, jego i mu podobnych.

Właśnie takich jak Kemiseba.

Kemiseba posługiwał się przez całe życie paszportem francuskim.

Wydawało się, że Kamil Seba zdradził ich, że wrócił do Francji, bo we Francji czuł się lepiej niż w Afryce, bo tam ma rodzinę, bo tam zna życie i tęskni za francuskimi restauracjami i kafejkami.

Tak naprawdę, jakie było dokładne tło, co działo się w areszcie DGSE, francuskiej służby wywiadowczej i na jakiej zasadzie Kemiseba jednak wyjechał z Francji, tego nie wiemy i możemy spekulować.

Tym niemniej, Kamil Seba w powieściu ruszył dalej w swoje turnie, tym razem pod auspicjami Azerbejdżanu.

To te potrzeby w gruncie rzeczy kanalizuje Kemi Sebas swoim...

A wspominałeś też, że Kemi Seba odbył niedawno tur właśnie w Azerbejdżanie, w Turcji.

Nie tylko Kemiseba, też Iguchi Beanzin, inny też francusko-togijski, podobny agitator prorosyjski, nagle zaczęli być wszędobylscy w azerbejdżańskich mediach publicznych i tam komentowali wszystko, co chcieli związanego z Francją.

To jest bardziej znowu romans dzięki temu, że mamy wspólnego wroga pomiędzy tymi agitatorami takimi jak Kimi Seba, a władzami Azerbejdżanu, niż by się to miało wiązać z jakąś diasporą afrykańską na Kaukazie.

Sugerujesz, że raczej Kemi Seba nie ma po co wracać do Francji.

I te obawy, czy te głosy, o których mówił Kemi Seba, że prezydent Beninu Patrice Talon jest marionetką francuską i że on działa na polecenie Francji, też nie biorą się z niczego.

Francuzi próbują też oczywiście wspierać inne autorytety, alternatywne do takich jak Hemiseba.

Pamiętam, kiedy Achille Mbembe właśnie wszedł w tą rolę, momentalnie został przez takich jak Kemiseba i cały chór jemu podobnych odżegnany jakby od czci i wiary jako zdrajca.