Mentionsy

Komisja Europejska natomiast monitoruje proces wdrażania i ma dość niewielkie kompetencje, jeśli chodzi o instruowanie państw członkowskich.

Natomiast te wszystkie propozycje zbiera Komisja Europejska.

Unia Europejska ma całą listę komponentów, które są objęte sankcjami i współpracuje w ramach koalicji G7 ze Stanami Zjednoczonymi i pozostałymi państwami i jakby jest ustalona wspólnie taka lista high priority items, gdzie są wzmocnione kontrole eksportowe i rzeczywiście cała koalicja bardzo ściśle monitoruje, jak wygląda handel tymi państwami,

Natomiast drugi istotny sektor, no to oczywiście istotny dla zmniejszenia zdolności Rosji do finansowania wojny, to są restrykcje w dziedzinie energetyki, ponieważ przed inwazją Unia pozostawała największym importerem paliw kopalnych, a zyski ze sprzedaży ropy i gazu stanowiły około 1 trzecią dochodów rosyjskiego budżetu przed inwazją.

I jeśli chodzi o sektor energetyki, no to Unia przyjęła embargo na ropę i produkty ropopochodne transportowane drogą morską.

Rzeczywiście ja pamiętam to duże oczekiwanie, że to jak gdyby zatrzyma Rosję, ale ono zostało w bardzo krótkim okresie czasu zweryfikowane i jak gdyby Komisja Europejska i unijni liderzy dość szybko zorientowali się, że to...

Dużą zaletą też sankcji jest fakt, że jednak Unia Europejska odcięła się od rosyjskich surowców w zdecydowanej większości, bo nadal tutaj mamy kilka rzeczy za uszami i to powoduje przynajmniej co do większości państw członkowskich rozwiązanie rąk, jeśli chodzi o podejmowanie ostrych decyzji politycznych wobec Rosji.

I my jako Unia Europejska nie mamy sankcji przyjętych w dziedzinie gazu.

I to oznacza, że pomimo tego, że naprawdę Unia od inwazji zmniejszyła, no bardzo, w bardzo dużym stopniu zredukowała swoją zależność od rosyjskich surowców energetycznych, to nadal, patrząc na ubiegłe dane na przykład z ubiegłego roku, kupiła, zaimportowała rosyjskie paliwa kopalne o wartości około 27 miliardów euro.

Komisja Europejska wychodząc naprzeciw temu wyzwaniu, nie widząc opcji przełamania impasu, po prostu zdecydowała się na inne rozwiązanie.

To ryzyko czasem jest tak, że ta Unia troszkę coś musi dać tym państwom, żeby one z twarzą wyszły z tego sporu.

Jakby Komisja Europejska jest dość sceptyczna, żeby państwa członkowskie akurat w grupach jakichś państw udogadywały sankcji narodowe, ponieważ to nie jest do końca oczekiwanym rozwiązaniem.

Czy gdyby Stany Zjednoczone zdecydowały się wyjść w ogóle, wycofać się z tego reżimu sankcyjnego, to czy Unia Europejska byłaby w stanie w jakikolwiek sposób utrzymać skalę i taką siłę tych sankcji, które teraz obowiązują?

Nie byłaby w stanie, dlatego że Unia Europejska nie ma skutecznego systemu wdrażania sankcji globalnie, nie stosuje sankcji wtórnych, stosuje w bardzo określonych wypadkach tylko sankcje wobec podmiotów z państw trzecich, ale to są bardzo ograniczone.

Jeśli chodzi o Unię, to się trochę poprawiło, bo rzeczywiście Komisja Europejska stara się zbierać informacji na ten temat z różnych źródeł też.

Czyli nie jest tak właśnie, że Unia Europejska widząc i też patrząc na to, zmieniając pozycje Stanów Zjednoczonych, nie stara się rozbudowywać tych swoich umiejętności poprzez na przykład drastyczne zwiększenie zatrudnienia tego personelu, który by się zajmował takimi sprawami?