Mentionsy

Dobrze, że doszło do tego spotkania przede wszystkim w Polsce, a nie w wymuszenia na Nawrockim przyjazdu do Kijowa.

To, że Nawrocki do pewnego stopnia zrealizował swój cel, takie powiedzmy oczekiwanie elektoratu prawicowego, że Zeleński przyjedzie w...

To dobrze, że Nawrocki oczywiście jest natychmiast krytykowany za to, że podkreślał na spotkaniu z Załęskim publicznie, że tej pomocy polskiej nie doceniono na Ukrainie.

Drugi kluczowy temat to jest oczywiście historia i to z kolei wybrzmiało z ust prezydenta Nawrockiego i bardzo dobrze.

Ja mam wrażenie, że ta liczba 26 wniosków, o których mówi prezydent Nawrocki, ona jest niestety nieprawdziwa, bo zdaje się, że trzy z tych wniosków są liczone podwójnie, bo były składane dwukrotnie.

I to prezydent Nawrocki po prostu przekazał Załejskiemu w swoich słowach.

Tutaj też jest pewien paradoks, polega na tym, że Nawrocki trochę skorzystał jakby na gapę z pewnej wdzięczności, którą musiał Załęski okazać za migi, które przekazujemy Ukraińcom, a to był proces koordynowany głównie przez rząd.

I tutaj w tym sensie mam wrażenie, że prezydent Karol Nawrocki korzysta z tego, że ten proces został sfinalizowany, ale to jest tak naprawdę sprawa drugorzędna.

Obserwowaliśmy proces, który ten piątek polegał mniej więcej na tym, że prezydent Nawrocki był bardziej asertywny wobec Zeleńskiego i powiedzmy bardziej szorstki, a premier Tusk próbował zagłaskać Zeleńskiego i gdyby przyjąć taką magiczną wizję, że to było świadome

Ponieważ wiadomo, jaki był stosunek Karola Nawrockiego, zwłaszcza do Wołodymyra Zeleńskiego, który też, jak pamiętamy, albo nie pamiętamy, ale warto przypomnieć, w trakcie kampanii wyborczej spotkał się z dziennikarzami i pytał, jak jest nazwisko tego drugiego kandydata.

Bardzo miło, że ktoś powiedział panu prezydentowi Zeleńskiemu, że polski prezydent ma na imię Karola, na nazwisko Nawrocki.

Jakie są te czułe punkty po polskiej stronie tej konserwatywnej, zwłaszcza u samego Karola Nawrockiego.

I moim zdaniem to, co mówił, to mówi to, co Polska chciała i co Karol Nawrocki chciał usłyszeć.

Bo tak jak mówiłeś, oczekiwanie dużej części polskiego społeczeństwa czy elektoratu nawrockiego, ale to pewnie nie tylko, było takie...

Ja mam takie, nie wiem, jak jest twoja, jak ja obserwuję, to mam wrażenie, że stało się wszystko to, co się stało, miało stać i to, że oni, że Karol Nawrocki był bardziej asertywny niż Donald Tusk, no to dobrze, że taką rolę miał odegrać.

Co więcej, po stronie Pałacu Prezydenckiego wiem, że przeciwnicy Karola Nawrockiego, którzy od trzech tygodni narzekali na to, że prezydent Nawrocki nie jest sprawczy, bo nie potrafi doprowadzić do tego, żeby Zeleński pojawił się w Polsce.

Z relacji osób z otoczenia prezydenta Nawrockiego doskonale wiem, że ta wizyta była też potrzebna dla nich.

Jeśli nie mamy informacji swoich, swoich przemyśleń, swoich opinii, które wynikają właśnie ze spotkań w cztery oczy pomiędzy premierem Tuskiem, czy prezydentem Nawrockim, a prezydentem Zeleńskim, czy najwyższymi przedstawicielami państwa ukraińskiego,

I właśnie po to to spotkanie było konieczne dla prezydenta Nawrockiego, czy też po to ten reset był potrzebny.

bo nikt sobie tam nie wyrzucał z mównicy w KPRM-ie czy w pałacu, że Tusk za bardzo jest miły dla Zeleńskiego, a Nawrocki zbyt niemiły dla Zeleńskiego.

Słyszałem prezydenta Komorowskiego, który bardzo rugał prezydenta Nawrockiego za jego błędy, domniemane błędy w tych relacjach z Zeleńskim.