Mentionsy

Narodziny, młodość, nowe projekty, a o końcu wolimy nie myśleć, a jeżeli już to robimy, to chyba tak trochę szeptem i być może to jest jeden z powodów, dla którego hospicjum wciąż budzi u ludzi

Hospicjum kojarzy się z kapitulacją.

Wiesz co, kiedyś na początku swojej drogi lekarskiej chyba jak większość nas myślałam, że hospicjum to jest coś ostatecznego, tak?

Hospicjum jest tak naprawdę dla niektórych czymś początkiem.

To jest towarzyszenie człowiekowi w tych naprawdę bardzo ciężkich momentach i to nie jest tak, że trafiamy do lekarza i lekarz mówi, że już nic nie da się zrobić, dam panu skierowanie do hospicjum.

Lekarza, do którego trafia pacjent onkologiczny, czy to na początku drogi, czy już w środku, czy nawet na końcu, to hospicjum powinno być kontynuacją, bądź nawet początkiem tego leczenia.

Będziemy sobie przykładać do tego lupy i rozszyfrujemy, mam nadzieję, trochę bardziej to hospicjum.

Rodzi się w takim razie pytanie, kiedy jest właściwy moment, by zapukać do twoich drzwi, do drzwi hospicjum.

Szukam trochę odpowiedzi na to pytanie, czy my jako społeczeństwo nie trafiamy do hospicjum zbyt późno.

W Polsce istnieje takie przeświadczenie, że hospicjum jest rzeczywiście właśnie czymś ostatecznym, czyli na końcu.

Większość lekarzy wystawia to skierowanie do hospicjum zbyt późno.

Pacjenci w większości, szczególnie w tych i dużych miastach, ale też z wiosek, gdzie nie ma hospicjum i to z tego dostępu, trafiają do nas na samym końcu swojej drogi, bądź w ogóle nie trafiają.

I czy wystawiamy to do hospicjum domowego, czy do stacjonarnego?

Jeżeli chodzi o hospicjum domowe, to tak jak ja zawsze powtarzam, należy wystawić skierowanie już na samym początku leczenia.

Do hospicjum domowego bądź do poradni medycyny paliatywnej, bo taka poradnia istnieje, a praktycznie nikt o tym nie wie.

A jeżeli chodzi o hospicjum stacjonarne, no to tak naprawdę, no to już jest ta końcowa droga.

Da się przewidzieć, oczywiście to nie jest reguła, nie jesteśmy Bogiem, nie będziemy, ale gdzieś tam widzimy, że to już jest ten moment i proponujemy to hospicjum stacjonarne.

Dosyć surowo zapytam, czy dostęp do takiego hospicjum stacjonarnego jest łatwy?

Czy to jest tak, że ta ilość miejsc, jakkolwiek to brzmi, jest na tyle duża, że pacjenci, którzy rzeczywiście decydują się na takie hospicjum stacjonarne mogą liczyć na to, że na pewno tam trafią?

Hospicjum w Polsce, przepraszam, jest zdecydowanie za mało miejsc.

Hospicjum jest również za mało, a pacjentów jest bardzo dużo.

W hospicjum podaje się morfiny i czeka się na koniec.

Tak, słowo morfina to chyba takie drugie słowo po hospicjum, które budzi lęk.

Zauważyć, że jest to lek czy opioidy same w sobie, nie tylko u pacjenta, przy którym już onkolodzy rozkładają ręce, mówią, że już niestety nie można nic zrobić i zostaje tylko hospicjum.

Kiedy mówimy o hospicjum, kiedy mówimy o przebywaniu w hospicjum, to jest zawsze droga w jedną stronę?