Mentionsy

Jan przemierzył więc całą krainę nad Jordanem.

Zgromadzeni pytali Jana, co więc powinniśmy czynić?

Boże, dziękujemy Ci za służbę Jana Chrzciciela, sługi Twego.

Ewangelista Łukasz w trzecim rozdziale rozpoczyna swoje świadectwo o Janie Chrzcicielu najpierw od naszkicowania tła historycznego.

Nie ze względu na tych, którzy wówczas rządzili, ale Ewangelista Jan uświadamia nam, że to przyjście Króla, przyjście Syna Człowieczego, Zbawiciela Świata, który ratuje, nie odbywa się w sposób równoległy do historii świata.

Łukasz mówi, Bóg przemówił do Jana, kiedy był na pustyni i wezwał go stamtąd.

Jan Chrzciciel mówi, poprzedza tego, któremu nie jest godzien rozwiązać rzemy kasandałów.

Jana Chrzciciela nie ma, ale to co przekazał wówczas pozostaje w mocy, kiedy myślimy o grzechu, o nawróceniu, upamiętaniu.

Jordan nie był głęboką rzeką w niektórych miejscach, ale czytamy wyraźnie w Ewangelii Jana, że Jan Chrzciciel chrzcił tam, gdzie było dużo wody.

Nawet jeśli Jan Chrzciciel stał w pobliżu.

Kiedy wnikamy w swoje refleksji w to słowo baptizo, chrzczę, czy baptizma, chrzest, uświadamiamy sobie, że ta czynność, którą Jan wykonywał, symboliczna czynność w istocie miała wszystkim, którzy pokutowali i chcieli się ochrzcić, miała uzmysłowić, że nawrócenie i żałowanie za grzechy

Jeśli o tym pamiętamy i to sobie uzmysłowimy, jak radykalne było posłanie Jana Chrzciciela, uświadomimy sobie, czy zrozumiemy lepiej zdanie, które brzmi strasznie.

Ale w istocie Jan Chrzciciel...

I kiedy wejdziemy znowuż w ten tekst, uświadomimy sobie, że Jan Chrzciciel w istocie mówi przychodzicie,

Do takich i do nich Jan Chrzciciel mówił, plemię żmijowe.

Przychodzili do Jana Chrzciciela celnicy i pytali, co w takim razie my mamy czynić, by być przygotowanymi na spotkanie z Królem, który przychodzi, który wybawia.

Krótko mówi Jan.

Jan Chrzciciel odpowiedział, masz dwa płaszcze, podziel z tym, który nie ma.