Mentionsy

W poszukiwaniu słowa Ksiądz Małgorzata Gaś Dzisiaj mamy piątek, 16 stycznia 2026 roku.

W Księdze proroka Zachariasza w ósmym rozdziale w wersecie 23 czytamy Chcemy iść z wami, ponieważ słyszeliśmy, że z wami jest Bóg.

A w pierwszym misie do Koryntian w 12 rozdziale, wersecie 13, apostoł Paweł napisał W jednym duchu wszyscy zostaliśmy ochrzczeni w jedno ciało, czy to Żydzi, czy Grecy, czy to niewolnicy, czy wolni.

I wszyscy zostaliśmy napojeni jednym duchem.

Kochani, mam wrażenie, że te dzisiejsze wersety biblijne

mogą być dla nas dobrym wprowadzeniem w tydzień modlitw o jedność chrześcijan, który rozpoczyna się za dwa dni, w niedzielę 18 stycznia.

i trwa do 25 stycznia.

Ale tak naprawdę w Warszawie odbywają się ekumeniczne nabożeństwa i ekumeniczne modlitwy już od poniedziałku 5 stycznia, a zakończą się w czwartek 29 stycznia.

To dopiero dobry początek w nowym 2026 roku.

Początek ekumenicznej wspólnoty przeżywanej przez tych, którzy chętnie poświęcają swój czas na regularną modlitwę w gronie chrześcijan różnych wyznań.

Bo wiedzą, że to ważne.

że to bardzo potrzebne w kraju, który nazywa się chrześcijańskim, a coraz częściej odchodzi od Boga i Jego dekalogu.

Dzisiejsze wersety mogą być dobrą zachętą dla tych, którzy zaprzestali regularnego uczestniczenia w nabożeństwach, w swoich kościołach, w swoich parafiach.

Niestety wielu chrześcijan sporadycznie od Wielkiego Święta odczuwa potrzebę bycia w gronie sióstr i braci w wierze na wspólnym nabożeństwie czy innym spotkaniu, gdzie możliwe jest poznawanie Bożego Słowa, możliwa jest modlitwa.

Oczywiście można modlić się w domu.

Można codziennie otwierać swoją Biblię i czytać, albo słuchać naszych podcastów.

Można korzystać z transmisji internetowych i w ten sposób uczestniczyć w nabożeństwie.

Ale to nie to samo, co bycie w Kościele, obok brata i siostry w Chrystusie.

Dlaczego nasza obecność w Kościele, na nabożeństwie, nie tylko...

Wielkie Święta jest tak ważna, tak niezbędna.

Moim zdaniem dlatego, że wszyscy chrześcijanie, wszyscy wyznawcy Chrystusa mają obowiązek przyznawać się do Niego, dawać świadectwo swojej przynależności do Kościoła powszechnego.

Nie można więc być chrześcijaninem w ukryciu, potajemnie.

Bo przecież w Polsce nikt nas nie prześladuje z powodu wiary w Boga, w Trójcy Świętej Jedynego.

Nikt nie prześladuje, a duchowni zapraszają do swoich kościołów.

Oczywiście jakiś duchowny może mi nie odpowiadać, ale przecież w Warszawie jest tak wiele kościołów.

Są cztery ewangelickie parafie.

Kochani, czy inni obserwując nas mogą powiedzieć, chcemy iść z wami, ponieważ słyszeliśmy, że z wami jest Bóg?

Jak jest moje i twoje świadectwo, moja i twoja życiowa postawa?

Czy wyróżniasz się pozytywnie swoim zachowaniem, swoimi wypowiedziami i reakcjami?

Czy inni patrząc na Ciebie, słuchając Ciebie, obserwując w różnych sytuacjach mogą stwierdzić On, Ona jest wyznawcą Chrystusa.

Jego, Jej chrześcijaństwo jest wiarygodne.

Dlatego chcemy pójść i sprawdzić.

czego nauczają w Jego Kościele, czy warto poświęcać niedzielne przedpołudnie lub wieczór, by być na nabożeństwie.

Drodzy słuchacze, jesteśmy odpowiedzialni za tych ludzi, z którymi dane nam jest coś wspólnie przeżyć.

Nie tylko w rodzinie, ale również w zakładzie pracy, w szkole, na uczelni, wśród sąsiadów.

w takiej lub innej zbiorowości.

Ale czy kiedyś powiedzą albo już powiedzieli chcemy iść z wami, ponieważ słyszeliśmy, że z wami jest Bóg?

Często mamy kontakt z chrześcijanami innych wyznań, bo przecież luteranie w Polsce to kościół mniejszościowy.

Ale cieszmy się z tego, że spotykamy ludzi innych wyznań.

Najczęściej wyznania rzymskokatolickiego, którzy do swojej wiary się przyznają i chcą się z nami modlić.

Chcą we wspólnocie zbliżać się do Boga.

Apostoł Paweł w I misji do Koryntian w XII rozdziale przypomina W jednym duchu wszyscy zostaliśmy ochrzczeni w jedno ciało.

Czy to Żydzi, czy Grecy, czy to niewolnicy, czy wolni i wszyscy zostaliśmy napojeni jednym duchem.

Przeżywanie ekumenicznego nabożeństwa w jednym duchu jest możliwe.

Dzieje się to zawsze wtedy, gdy Chrystus nas łączy, gdy Chrystus jest dla nas najważniejszy.

na każdym nabożeństwie, nie tylko ekumenicznym.

W Kościele Świętej Trójcy w Warszawie są chrześcijanie różnych wyznań i ludzie poszukujący Boga, poszukujący dla siebie nowej wspólnoty.

I to jest piękne, bo jest potrzebne, bo każdy człowiek dla Boga jest jednakowo ważny i przez Niego kochany.

A my, świadomi chrześcijanie, mamy obowiązek zachęcać innych, by przy Chrystusie pozostali.

Bo warto, bo nie ma nic ważniejszego w naszym ziemskim życiu.

O Zbawicielu!

Na Twój głos przed Ciebie dziś przychodzimy, nasz niebieski chlebie.

Tu przed Twój ołtarz, w głębi serc skruszeni, bo obciążeni.

To pierwsza zwrotka z pieśni numer 404 ze śpiewnika ewangelickiego.

Dopomóż nam wszystkim coraz gorliwiej przyznawać się do Ciebie w naszym codziennym życiu.

Dopomóż składać dobre świadectwo o Twojej miłości, wierności, o Twojej nieustannej obecności, o wsparciu, jakiego nam udzielasz na każdym kroku.

Dopomóż z wiarą modlić się do Ojca w niebie i prosić, by Jego wola działa się w tym świecie, w mojej rodzinie i w moim życiu.

Niech Wam wszystkim błogosławi Wszechmogący Bóg, Ojciec, Syn i Duch Święty.