Mentionsy

I aplikowałem do CERNu.

Nie chciałem w CERNie do końca pracować.

CERN nie był tym miejscem, gdzie budowaliśmy technologie kosmiczne.

No i ta moja trójka, ten CERN.

CERN był dla mnie otwarty, dlatego że my jesteśmy krajem członkowskim CERN-u.

CERN jest też organizacją międzynarodową i jesteśmy krajem członkowskim od 1991 roku.

I CERN od dawna, od 30, ponad 30 lat, był dla nas tym miejscem naukowym w Europie otwartym, międzynarodowym, z europejską, chyba światową technologią, natomiast już nie w technologiach kosmicznych.

Pomimo tego, że w CERN-ie pracowałem nad podobnymi zagadnieniami, publikowałem na tych samych kosmicznych konferencjach,

I przez 12 lat w CERN-ie budowałem akceleratory, budowałem moje systemy z moimi zespołami.

Nie wiedziałem do końca kiedy on nastąpi, później wiedziałem o konferencji, natomiast dla mnie ten dzień był dosyć ważny, bo 29 sierpnia również organizowałem moje pożegnanie z moimi koleżankami i kolegami z CERNu.

Ja zarezerwowałem główną aulę w CERN-ie.

I nie powiedziałem również na pytanie w CERN-ie, czy wrócę do organizacji.

Technologia wywodzi się z mojej instytucji, w której pracowałem przez 12 lat, z CERN-u, gdzie myślałem, że to połączenie z technologiami kosmicznymi wcale nie jest takie mocne, a jednak pracowałem nad częścią technologii i znam tę technologię z mojej organizacji, z Europejskiej Organizacji Badań Jądrowych.

Zaprojektowaliśmy oczywiście w CERN-ie wiele detektorów promieniowania, z których wiele jest.

Natomiast jeden z tych eksperymentów z tych dozymetrów dzisiaj jest komercjalizowany przez polską firmę, która zgłosiła się do CERN-u i poprzez transfer technologii tą dzisiaj zbudowała rozwiązania komercyjne monitorów promieniowania.