Mentionsy

Ma też mieszkanie i męża, Adama.

Alicja zawsze wyobrażała sobie, że ustatkuje się właśnie z kimś takim jak Adam.

Tym samym Adam stał się częstym gościem w jej domu.

Po kilku latach od ślubu zachowanie Adama zaczyna wzbudzać u Alicji podejrzliwość.

Gdy Alicja pyta, gdzie był, bo zwyczajnie się martwi, Adam w odpowiedzi przyjmuje defensywną postawę i wszczyna kłótnie.

W pierwszej chwili nawet przechodzi jej przez myśl, że Adam wpakował się w jakieś kłopoty, o których nie chce jej mówić, by jej nie martwić.

Zwłaszcza, że Adam kilkukrotnie wyjeżdża na kilkudniowe wyjazdy całkiem sam.

Znajduje moment, w którym Adam jest z daleka od swojego laptopa.

Wywnioskowanie, że Adam wymienia wiadomości z kobietą, z którą łączy go intymna relacja, nie zajmuje jej dużo czasu.

Adam próbuje się wykręcać, że to nie tak, że to tylko koleżanka.

Adam nieodwracalnie zawiódł jej zaufanie.

Dodatkowo Adam w tym czasie próbuje przekonać ją, że powinni dać sobie jeszcze jedną szansę, a w zasadzie, że to ona powinna dać ją jemu.

Adam po prostu mówi Alicji to, co sądzi, że chciałaby usłyszeć w takiej chwili.

Udaje się wykazać, że winę za całkowity rozpad ich pożycia małżeńskiego ponosi Adam.

Adam twierdzi, że należy mu się równa połowa wartości mieszkania.

W tym czasie Alicja wprowadziła się do domu swoich rodziców w Świętochłowicach, natomiast Adam zamieszkuje ze swoją obecną partnerką, a niegdyś kochanką, czyli Anną.

Około godziny 17.00 Alicja spiera się na spotkanie z Adamem.

Co prawda Adam nigdy nie był względem niej agresywny, ale sam fakt, że musi widywać się z mężczyzną, który złamał jej serce, w dodatku teraz, gdy atmosfera jest napięta z powodu nadchodzącej rozprawy majątkowej, zwyczajnie im się nie podoba i budzi niepokój.

Jej ojciec jedzie pod adres mieszkania, w którym kiedyś mieszkała wraz z Adamem.

Adam odpowiada chłodno, że nie zjawiła się na umówionym spotkaniu i mimo, że stara się wyglądać na spokojnego i opanowanego,

Rodzice Alicji nie tracą czasu i zawiadamiają policję o zaginięciu.

Sprawę angażują też prywatnego detektywa i to właśnie on, uzbrojony w dyktafon i kamerę, zjawia się w mieszkaniu Adama i Anny już 23 listopada, czyli w dniu, w którym Alicja miała zaplanowany lot do Australii.

Detektyw zadaje Adamowi pytania dotyczące jego ostatniego spotkania z byłą żoną.

Nie wie jednak, że detektyw zdążył już porozmawiać z sąsiadami mieszkającymi w tamtym bloku.

Jedna z sąsiadek opowiadała nawet, że sądziła, że Alicja i Adam się pogodzili, bo dość długo rozmawiali na klatce.

Gdy Adam zostaje przyłapany na kłamstwie,

Jako, że detektyw nie może nikogo aresztować, a jedynie przeprowadzić wywiad, postanawia podzielić się tym, co ustalił, z policjantami, którzy w czasie trwania jego rozmowy z Adamem zdążyli zjawić się pod blokiem.

Okazuje się, że funkcjonariuszom także udało się ustalić kilka istotnych szczegółów, które stawiają Adama w jeszcze gorszym świetle.

Ale przez to, że w dalszym ciągu nie wróciła do domu, nie skontaktowała się z nikim z rodziny i znajomych i nie pojawiła się tego dnia na lotnisku, śledczy zakładają, że to właśnie Adam pobrał te pieniądze.

Śledczy proszą więc Adama o opróżnienie kieszeni i pobieżnie rozglądają się po mieszkaniu.

Adam wyraźnie panikuje, bo zamiast wszystkiemu zaprzeczyć, jak robił to do tej pory, rzuca się na policjanta, wyrywa mu pokwitowanie z rąk i zjada je na oczach funkcjonariuszy.

Gdy policjanci zakładają mu kajdanki, Adam mówi i tutaj cytat Nawet jakbyście mnie ogniem przypalali, to nie powiem, gdzie jest Alicja.

Adam wyjaśnia, że posprzątał auto i mieszkanie, bo lubi porządek i jest pedantem.

Teoretycznie Adam ma więc alibi, jednak mimo tego znaczna większość poszlak wskazuje na jego winę.

Szybko okazuje się jednak, że znajomości, które Adam zawarł, są raczej jednostronne, bo wspomniany wcześniej mężczyzna swoje pierwsze kroki po wyjściu na wolność kieruje na policję, gdzie opowiada o wszystkim, czego się dowiedział.

Adama tak naprawdę nie było wtedy w domu.

ale obawia się o swoje życie i nie może już dłużej kryć Adama.

W roku 1991 Adam ma 20 lat i wciąż mieszka w rodzinnej miejscowości Klucze pod Olguszem.

Mieszka z rodzicami, a Adam jest częstym gościem w ich domu.

Ale Adam praktycznie czmycha do pokoju Ilony i nie trudzi się nawiązywaniem z nimi nawet krótkiej rozmowy o pogodzie.

I to nie dlatego, że nie chcą albo są do niego uprzedzeni, ale dlatego, że to Adam ewidentnie się od nich dystansuje.

Jednak od kiedy zaczęła spotykać się z Adamem, uwaga, żadnego z nich nie ma dla niej najmniejszego znaczenia.

Adam też jest uznawany za przystojnego.

Często wychodzą razem do barów, spotykają się z innymi ludźmi i Ilona widzi, że Adam czuje się jak ryba w wodzie, kiedy jest otoczony wianuszkiem dziewczyn.

Zwłaszcza, że niedawno dowiedziała się, że jest w ciąży, pragnie rodziny i jest przekonana, że gdy Adam usłyszy dobrą nowinę, to także zapragnie się ustatkować.

Zamiast tego chce się spotkać z Adamem i przekazać mu informacje o spodziewanym dziecku.

Gdy podaje go Adamowi, ten przez moment jakby nie rozumiał, na co patrzy.

W pewnym momencie Adam nagle wstaje i rzuca się na Ilonę.

Niektóre źródła podają, że Adam zaraz po uduszeniu Ilony przeciągnął jej ciało i ukrył w studzience.

Jednak najbardziej prawdopodobna wersja to ta, która mówi, że Adam najpierw prowizorycznie ukrył jej ciało, a następnie przyjechał na miejsce samochodem w towarzystwie jednego ze swoich znajomych.

Pani Krystyna od razu rozpoznaje Adama.

Wtedy spotyka Adama i ku swojemu zdziwieniu zauważa, że chłopak idzie za rękę z inną dziewczyną.

Pyta go więc, czy nie widział się z Iloną poprzedniego wieczora, bo do teraz nie wróciła do domu, na co Adam odpowiada krótko, że nie i sugeruje swojej towarzyszce, że już na nich pora.

Pojawia się jednak promyk nadziei w postaci świadków, a konkretnie znajomych Ilony, którzy widzieli, jak tamtego dnia rozmawia z Adamem w parku.

Adam się zgadza i przyjeżdża do Kluczyc.

Dlatego więc, mimo iż specjalista, który przeprowadza test, w notatkach podkreśla, że Adam ma jakiś związek ze śmiercią dziewczyny, prokuratura doskonale zdaje sobie sprawę, że to nie wystarczy do sporządzenia aktu oskarżenia.

To wszystko, całą tę historię opowiedział Annie sam Adam.

W grudniu 2009 roku do Sądu Okręgowego w Katowicach wpływa akt oskarżenia Adama Łaskawca o morderstwo Alicji Cesarz z 2007 roku.

Adam Łaskawiec zostaje skazany na 15 lat pozbawienia wolności, jednak wyrok jest nieprawomocny.

Dzięki temu procesowi wizerunek Adama na nowo zaczyna pojawiać się w mediach, a sprawa zabójstwa Ilony Skluczyc sprzed dwóch dekad z powrotem trafia na nagłówki.

Pani Krystyna, która przed laty wraz ze swoją przyjaciółką była świadkiem, jak Adam ukrywa ciało Ilony,

Nie zdradza jednak tożsamości chłopaka, który pomógł Adamowi pozbyć się ciała.

W końcu Adam siedzi za kratami, więc z jego strony nic jej nie grozi, ale jego wspólnik wciąż mieszka z nią w jednym mieście.

Dzięki temu, co opowiedziała pani Krystyna, udaje się oskarżyć Adama Łaskowca o zabójstwo Ilony Miszczyńskiej.

Podobnie jak podczas procesu dotyczącego śmierci Alicji, Adam nie przyznał się do winy, nie okazał też żalu.

Specjaliści określają takich ludzi jak Adam mianem zabójców dla komfortu.

Ilona okazała się dla niego problemem, bo przez nią i przez dziecko, które nosiła w brzuchu, Adam nie mógł już być wolny.

Adam wykorzystywał kobiety, które mu ufały i obdarzyły miłością, a gdy ten układ przestawał być dla niego korzystny, zwyczajnie się ich pozbywał, bez żadnych wyrzutów sumienia.