Mentionsy

Kurt Eisner, bo tak się nazywał, pochodził z Berlina.

I tenże Eisner...

Eisner początkowo był dość, ale nieskrajnie radykalnym marksistą.

Kurt Eisner postanowił pójść na spacer po mieście.

I te rady robotnicze, żołnierskie, robione na wzór tych rad radzieckich, stąd nazwa, w Związku Radzieckim, no czy wtedy jeszcze Rosji, w każdym razie te rady wybierają Eisnera na swojego przewodniczącego.

Jednak Eisner działał bardzo szybko i wymanewrował SPD.

O 10 w nocy Eisner na czele oddziału żołnierzy, których dopiero co namówił, żeby nie pacyfikowali protestów, wchodzi do budynku bawarskiego parlamentu, zajmuje go bez oporu, otwiera posiedzenie tymczasowego parlamentu złożonego właśnie z tych rad robotniczo-żołnierskich i proklamuje powstanie republiki.

Z Kurtem Eisnerem jako premierem.

Gdyż tak, Kurt Eisner, podobnie jak wielu innych marksistów w Niemczech, był Żydem.

Czarę goryczy przelewa jednak decyzja premiera Kurta Eisnera, by udać się do Berlina, gdzie znajomym, z którymi pisywał do różnych gazet, przekazuje dokumenty świadczące o tym, oczywiście odpowiednio dobrane dokumenty, że to Niemcy i tylko Niemcy są odpowiedzialne za wywołanie I wojny światowej.

Wobec Kurta Eisnera dystansuje się bardzo wielu ludzi, którzy do tej pory z nim współpracowali.

No bo tak, SPD, z którym w sumie przejął władzę poniekąd, nie jest zachwycone tym, że Eisner pogarsza sytuację negocjacyjną Niemiec.

Rząd Eisnera przeżył w swoim króciutkim panowaniu próbę zamachu stanu, którą to próbę podjęli anarchiści, ale im się nie udało.

W związku z tym pozycja Kurta Eisnera jest tragiczna.

I Kurt Eisner jako szef tej partii jest premierem Bawarii.

Więc po trzech miesiącach katastrofalnych w swoich schudkach rządów dla Eisnera i dla wszystkich innych było jasne, że ten projekt po prostu musi zostać zakończony.

Tymczasem ci, którzy zbojkotowali wybory, chcieli obalić Eisnera zanim odda władzę, zanim złoży rezygnację i zanim władzę przejmie większość w Landtagu.

Więc w połowie lutego wokół Eisnera krążyły same złe słowa i oczywistym było, że grozi mu generalnie zamach.

Nie było to tajemnicą, więc Eisner postanowił zrezygnować.

Jego sekretarz, kiedy Eisner szykał się do wyjścia, ostrzegł go, że to chyba niezbyt mądry pomysł, żeby wychodzić głównym wyjściem.

Skoro krążą pogłoski o zamachu, ale Eisner powiedział mu wtedy, w dłuższej perspektywie nie da się uniknąć zamachu.

Zamachowiec został postrzelony i zatrzymany przez ochronę Eisnera, ale sam premier Bawarii umarł na miejscu.

A wspomniałem o młodzieńcu, ponieważ Graff urodził się w 1897 roku, więc mordując Kurta Eisnera miał latek 21.

Miesiąc po śmierci Eisnera.

Eisner zostaje zastrzelony 21 lutego.