Mentionsy

Dzisiaj przedstawię Wam sprawę Joyce McKinney, kobiety, której nazwisko w latach 70. obiegło media na całym świecie.

Joyce McKinney urodziła się 6 sierpnia 1949 roku w rodzinie dwojga nauczycieli, Davida i Marilyn.

Joyce dorostała w małym miasteczku w hrabstwie Avery w Karolinie Północnej i była oczkiem w głowie swoich rodziców.

Po ukończeniu szkoły średniej Joyce zaczęła studiować aktorstwo i desperacko starała się zyskać sławę.

Po przeprowadzce do Utah, Joyce zaczęła starać się wejść w krąg towarzyskiej rodziny Osmondów, znanej idealnej mormońskiej rodziny.

Jednak jego matka Olive, zaniepokojona zachowaniem Joyce, zrobiła wszystko, żeby to powstrzymać.

Joyce opisywała go wszystkim jako ideał, połączenie Clarka Kenta i Gary'ego Coopera, choć w rzeczywistości Kirk był obiektywnie oceniany jako nieatrakcyjny, był także otyły i miał duże problemy z samoakceptacją.

McKinney twierdziła później, że ze sobą spali i że straciła z dziewiętnastolatkiem dziewictwo.

Joyce stwierdziła, że w trakcie tego romansu zaszła w ciąży, ale poroniła.

We wrześniu 1977 roku, gdy Kirk przebywał w Londynie, Joyce śledziła go razem ze swoim wspólnikiem, 24-letnim Keithem Mayem.

Chłopak zgłosił policji, że został uprowadzony i według jego zeznań Joyce próbowała go uwieść, a następnie go zgwałciła i przez trzy dni traktowała jak seksualnego niewolnika.

Sprawa wykorzystania chłopaka przez młodą i atrakcyjną kobietę stała się sensacją w brytyjskich i amerykańskich tabloidach i Joyce w końcu zyskała namiastkę sławy, której tak bardzo pragnęła.

Sprawa Joyce długo nie schodziła z pierwszych stron gazet.

Gazeta Daily Mirror dowodziła, że Joyce sfinansowała swoją podróż do Anglii pracując jako call girl, a konkurencyjny magazyn Daily Mail zaczął ogłaszać się jako gazeta bez Joyce McKinney.

Ostatecznie rozprawę zaplanowano na 2 maja 1978 roku i do tego czasu McKinney mogła przebywać na wolności u swojej matki, ale musiała przestrzegać surowej godziny policyjnej i regularnie meldować się na policji.

W połowie marca obrońca 25-latki wywalczył złagodzenie warunków i niedługo później Joyce i jej nowy partner Keith May zniknęli.

Joyce stwierdziła wtedy, że nie obchodzi jej, czy zostanie odesłana do Wielkiej Brytanii i że jest już zmęczona walką i kłamstwami policji na jej temat.

Sprawa ucichła na kolejne 6 lat, ale w 1984 roku wybuchł kolejny skandal, po tym jak McKinney została zatrzymana w stanie Utah, gdzie śledziła swojego byłego kochanka

Joyce wytropiła go na lotnisku w Salt Lake City, a w jej samochodzie znaleziono kajdanki, liny i notatnik pełen obsesyjnych wpisów na temat Andersona.

Po tym incydencie przez kolejne lata McKinney pozostawała w cieniu, jednak świat miał ponownie o niej usłyszeć w 2008 roku, kiedy prasa odkryła, że Joyce sklonowała swojego psa.

Szczeniaki otrzymały imiona Booger Hong, Booger Lee, Booger McKinney, Booger Park i Booger Ra.

Joyce stała się znaną skandalistką i w 2010 roku powstał film dokumentalny pod tytułem Tabloid, w którym przedstawione zostały wszystkie jej skandale na przestrzeni lat.

Pojawiły się w nim wypowiedzi samej McKinney, dziennikarzy oraz świadków.

Mimo, że Joyce zgodziła się wystąpić w filmie, to po premierze otwarcie krytykowała reżysera Erola Morrisa i twierdziła, że została zmanipulowana i nie wiedziała, że film będzie tak kiczowaty i fałszywy.

Producent filmu, Mark Lipton, opowiedział, że McKinney oprowadziła go po swoim domu w Riverside i zrobił wtedy kilka zdjęć jej samochodu i posesji, które później pojawiły się w filmie.

Dodał, że Joyce żyła w skrajnej nędzy i że jej codzienne życie wydawało się wręcz ekstremalne.

Ostatecznie sąd odrzucił pozew argumentując, że kobieta była osobą publiczną i ekipa filmowa miała prawo udokumentować jej historię i mieści się to w granicach prawa do wolności słowa i nienaruszania dóbr Joyce.

Detektyw Fredo pojechała na miejsce i w aucie została 69-letnią Joyce McKinney, kobietę, która dekady wcześniej była bohaterką głośnego skandalu i kolejny właśnie wisiał w powietrzu.

Zatrzymanie McKinney było nietypowe.

Okazało się, że Joyce mieszkała w samochodzie wraz z kilkoma psami.

Drugi z nich dotyczył pobicia, ponieważ McKinney wdała się w sprzeczkę, próbując skorzystać z prysznica w lokalnej siłowni LA Fitness.

Pojazd McKinney został skonfiskowany, a jej postawiono zarzuty.

W sierpniu kilka tygodni przed pierwszą rozprawą detektyw Fredo mówiła w wywiadzie, że Joyce to osoba narcystyczna i wyjątkowo inteligentna, która w każdej sytuacji jest w stanie udawać ofiarę.

Tymczasem będąc już w więzieniu, Joyce pisała do pracowników schroniska długie, czasem nawet dwudziestostronicowe listy, w których twierdziła, że jest niesłusznie więziona i błagała o możliwość spotkania ze swoimi psami.

2 lipca 2019 roku prokuratura oficjalnie oskarżyła McKinney o spowodowanie śmiertelnego wypadku, ucieczkę z miejsca zdarzenia oraz napaść z użyciem niebezpiecznego narzędzia.

Na rozprawie we wrześniu sędzia Sądu Najwyższego Los Angeles Robert Harrison usłyszał od innego adwokata, że choć opowieści McKinney początkowo wydają się urojeniami, to kiedy na własną rękę zaczął szukać informacji na jej temat,

Joyce przewieziono do Metropolitan State Hospital, ogromnego ośrodka położonego w samym sercu Norwalk.

Ta niewiarygodna i rozciągająca się na przestrzeni ponad 40 lat sprawa Joyce została udokumentowana w książce Antoniego Delano, Joyce McKinney and the Manacled Mormon z 1978 roku, napisanej w oparciu o relacje z Daily Mirror.

W 1988 roku w Wielkiej Brytanii powstał też zespół indie rockowy o nazwie Joyce McKinney Experience.

Twarz Joyce widnieje też na okładce ich albumu z 2006 roku o nazwie Love Songs for Kirk i tytuł oczywiście nawiązuje do Kirk'a Andersona.

Sprawa Joyce była także wielokrotnie omawiana w programach telewizyjnych i artykułach prasowych, gdzie nazywano ją jedną z najbardziej niezwykłych

Stała się już swego rodzaju legendą, a najnowsze wydarzenia z 2019 roku potwierdzają, że Joyce McKinney wciąż mimo wieku balansuje na granicy kryminału i sensacji.