Mentionsy

Siadywał na tyłach jednego z lokalnych sklepów z sukniami ślubnymi w centrum miasta i czytał papierowe książki.

Początkowo siedział na ławce i czytał.

Ludzie traktowali go z serdecznością i życzliwością, często obdarowując jedzeniem, kawą i książkami.

Warren czytał, karmił ptaki, odwiedzał agencję pośrednictwa pracy każdego dnia, w południe kupował kanapkę.

Kobieta prowadziła przedszkole.

W chwili, gdy złapano jej syna, była zatrudniona jako sprzedawczyni w Safeway.

Uznał, że jeśli na ofiarę wybierze pracownicę seksualną lub osobę żyjącą na ulicy, nikt nie będzie zbyt dokładnie prowadził śledztwa.

Sześć miesięcy wypatrywał idealnej według niego ofiary.

Dlatego wołano na niego Damer w szkole średniej.

Pomyślał wtedy, cytuję, o, ciekawe.

Ubrany w niebieski kombinezon i maskę, założył trzy warstwy rękawiczek, jedne na drugie.

Wysiadł i podszedł do mężczyzny.

po czym położył się spać, zadowolony, że postąpił podobnie jak inny jego idol – Edmund Kemper.

Miał z tyłu głowy historię piętnastoletniej ofiary Eda – Aiko Ku.

Następnie poszedł do baru na drinka.

Psychiatra był niezwykle zadowolony z postępów, jakie robił według niego Kemper, wzorowy członek społeczeństwa, chociaż morderca swoich dziadków.

To właśnie wtedy zarekomendowano utajnienie jego zbrodni, które popełnił w wieku 15 lat.

Zachwycony Ed pojechał zakopać głowę Aiko w górach.

Najpierw zaniosła jedną torbę nad zlew w kuchni.

Śledczy znaleźli w jego telefonie zdjęcia tego, co zostało z Warrena.

Kiedy wyszło na jabrze, że Warren został zabity, ludzie byli zszokowani.

Podczas badania wymienił jako wzorce postępowania Teda Bandiego, przywódcę nazistów, Józefa Stalina i zamachowców z Columbine.

O osobach transpłciowych mówił jako o przedmiotach.

Nie odkryto jednak w mózgu żadnych zmian organicznych.

Kilka dni przed dokonaniem zabójstwa pojawił się u lekarza rodzinnego ze zmianą skórną pod pachą.