Mentionsy

Rodzice Davida byli zielonoświątkowcami, skrajnymi, fundamentalistycznymi, którzy dla gromadki ósemki swoich dzieci nie mieli czułego serca.

Davida bili z błahych powodów.

W wieku ośmiu lat pojawiły się inne, dziwne zachowania u Davida.

Rodzice zamykali Davida w jego pokoju na długie okresy, by nie stwarzał zagrożenia dla innych.

83-letni Arthur Jennings, homoseksualista korzystający z płatnych usług seksualnych młodych mężczyzn, był jednym z klientów Davida.

Oboje twierdzili, że Davida nie widzieli od kilku dni.

Po udzieleniu zgody przez rodzinę Masona, policjanci odtworzyli nagranie.

U Davida znaleziono plamy krwi na jego ręczniku i butach.

Proces Davida Masona zaczął się pod koniec 1983 roku.

Po zapoznaniu się z zeznaniami wyznaczonych przez sąd psychiatrów, sędzia orzekł na korzyść Masona.

Prawnik sam złożył apelację, w której prosił o skierowanie Masona na badania psychiatryczne.

Przeciwnicy kary śmierci, którzy od miesięcy starali się odmienić los Davida i zapobiec jego śmierci, zdołali w ostatniej chwili opóźnić procedurę o około 10 minut, składając skargę do sędziego okręgowego Ronalda White'a.

W niedzielę 24 sierpnia 1993 roku o godzinie 12.05 trzej strażnicy doprowadzili Masona do komory.

O godzinie dwunastej dwadzieścia trzy stwierdzono zgon Davida Edwina Masona.

Adwokat Mike Brady nie krył łez, był poruszony odwagą Davida, który bez jednego dźwięku przeszedł całą procedurę i umarł.

Ojciec Davida zmarł w 2011 roku.

Oprawca małego Davida dożył sędziwego wieku.

Ostatni adwokat Masona przekazał mediom miesiąc przed egzekucją, iż David żałował jedynie, że w komorze gazowej nie ma trzech krzeseł, żeby jego rodzice mogli do niego dołączyć.