Mentionsy

Sprawa rodziny Dupont de Ligonnès dotyczy morderstwa pięciu osób, którego dokonano w 2011 roku w Nantes.

W 2011 roku Xavier Dupont de Ligonnès mieszkał wraz z rodziną w wynajmowanym domu przy bulwarze Roberta Schumana pod numerem 55 w północnej części miasta Nantes.

Xavier pochodził ze starej szlacheckiej rodziny o długiej historii.

Agnès Alice Odette Odonje urodziła się 9 listopada 1962 roku w Neuilly-sur-Seine.

Agnès dorastała w Wersalu i tam poznała swojego przyszłego męża, Xeliera Duponta de Ligonesa.

Kobieta pracowała jako asystentka i katechetka w katolickiej szkole Blanche de Castille w Nantes.

Artur Nicolas Marie Dupont de Ligonnès urodził się 7 lipca 1990 roku w Wersalu.

Był pierwszym dzieckiem Agnès z partnerem, z którym była przed Xavierem.

Xavier usynowił chłopca, kiedy dziecko miało dwa lata.

Thomas Bernard Marie Dupont de Ligonnès urodził się 28 sierpnia 1992 roku w Draguigny.

Współlokatorzy z Akademika Saint-Aubin opisywali go jako spokojnego, zamkniętego w sobie chłopaka, bardzo rodzinnego, często odwiedzanego przez najbliższych.

Anne Geneviève Marie Dupont de Ligonnès urodziła się 2 sierpnia 1994 roku w Draguignan.

Najmłodszy, Benoit Daniel-Marie Dupont de Ligonnès, urodził się 29 maja 1997 roku w Nantes.

Xavier Pierre-Marie, głowa rodziny, urodził się 9 stycznia 1961 roku w Wersalu.

Był drugim z trójki dzieci inżyniera Bernarda Huberta Dupont de Ligonnès oraz Geneviève Maître.

Gdy chłopiec miał około 10 lat, pan Dupont de Ligonnès zniknął.

Genevieve mieszkała z synem i dwiema córkami przy Rue de Marshal Foch w Wersalu.

Xavier i jego siostry uczęszczali do prywatnych szkół.

W latach 70. założyła katolicką grupę modlitewną Filadelfii, zwaną także Le Jardin, ogród, która w rzeczywistości była sektą.

Funkcję matki przejęła później Christine, młodsza o 5 lat siostra Xaviera.

Xavier wyrósł na drobnego biznesmena, którego dokładnej działalności nie udało się jednak poznać.

Kolejnym biznesem była Route de Commerciale, przewodnik po hotelach i restauracjach dla branży handlowej.

Crystal Card, której siedziba mieściła się pod domowym adresem Xavier'a,

Francuską Federację Sprzedawców również z siedzibą w domu założył w 2004 roku.

Xavier Dupont de Ligonnès do dziś uważany jest za głównego świadka w sprawie zbrodni dokonanej na jego rodzinie.

W liście do rodziny napisał, że był tajnym agentem zatrudnionym przez Stany Zjednoczone, do których musiał wrócić w ramach programu ochrony świadków w procesie o handel narkotykami.

W historii pojawia się jeszcze dwójka przyjaciół Xaviera.

W 1990 roku, jeszcze przed ślubem Xaviera,

Podobno na początku lat dwutysięcznych tworzyli wraz z żoną Xaviera miłosny trójkąt.

14 kwietnia 2011 roku, czyli dzień przed zniknięciem Xaviera, Michel Retif był 10 kilometrów od miejsca, w którym ostatnio widziano jego przyjaciela.

Chory na raka Retif odebrał sobie życie 2 marca 2018 roku.

Xavier Dupont de Ligonnès był mocno zadłużony, co najmniej rok przed tragedią.

W grudniu Xavier został członkiem klubu, choć jeszcze nie miał broni.

Właściwie zakupu dokonał Emmanuel, który miał pozwolenie na broń, zapłacił jednak kartą Xavier'a.

Potem, w obecności przyjaciela i synów, Xavier wypróbował karabin z tłumikiem w swoim ogrodzie przy domu.

Jedynie Xavier snuł krwawe plany.

Xavier nagrał się na automatycznej sekretarce swojej siostry, Christine.

Xavier przygotował się z każdej strony.

Xavier odwołał wizytę Agnes u fizjoterapeuty.

Tam Xavier podobno planował dalsze życie zawodowe.

Tylko Christine, siostra Xavier'a, twierdzi, że wszystko było w porządku.

4 kwietnia wieczorem Xavier, tylko z Tomasem, był na kolacji w restauracji na obrzeżach Orze w Avrie.

5 kwietnia do drzwi rodziny Dupont de Ligonnès zapukał komornik.

Według śledczych, Xavier zamordował żonę i troje dzieci w nocy z 3 na 4 kwietnia.

Powiedział, że jego matka miała wypadek na rowerze.

Dziewczyna Tomasa, Pauline, uwielbiała jego poczucie humoru, pasję do muzyki, kina i serdeczność.

Napisał jej, że musi wracać od kolegi do domu, bo matka miała wypadek.

Szybko jednak się z nią pożegnała, bo szła odebrać syna od niani.

8 kwietnia Xavier pojawił się na forum katolickim citycatholic.org.

Placówka, w której pracowała Anies, dostała list podpisany przez nią, w którym rezygnowała z pracy, motywowana wyjazdem.

Xavier napisał jeszcze jeden list, datowany na 11 kwietnia, skierowany do wszystkich jego bliskich.

Wyjaśniał w nim, że pracuje w amerykańskiej agencji DEA, z powodu którego nie może ujawnić, cała rodzina została ewakuowana do Stanów Zjednoczonych w ramach federalnego programu ochrony świadków.

Noc z 11 na 12 kwietnia Dupont de Ligonnès spędził w hotelu Premier Class w Blaniak, w pobliżu Tuluzy.

Kolejnej nocy pojawił się w Auberge de Cassagne w Pontenie daleko Avignonu, podając się za Xavier'a Laurenta.

Tyle osób dostało różne wiadomości i listy, ale to krawcowa, która miała swój zakład obok domu rodziny Dupont de Ligonnès zadzwoniła na policję.

Xavier był już wtedy w Roquebrune-sur-Orgeon, gdzie uchwyciła go kamera monitoringu przy bankomacie.

Tyle już wam opowiedziałam, a wciąż nie zdradziłam, co zaszło w domu Xaviera.

19 kwietnia uruchomiono oficjalnie śledztwo w sprawie zaginięcia rodziny Dupont de Ligonnès.

Po lewej stronie leżało ciało Tomasa, zidentyfikowane najpierw jako Artura.

Broń, z której zabito całą rodzinę, odziedziczona po ojcu, należała do Xavier'a.

Dość szybka decyzja i brak udziału rodziny w identyfikacji ciał oraz ich kremacja do dziś budzą kontrowersję.

Tam regularnie uczęszczała rodzina Dupont de Ligonnès.

Samochód Xavier'a odnaleziono tam, gdzie go porzucił, przed hotelem w Rockbrune-sur-Argent w nocy z 21 na 22 kwietnia.

Drugi pojazd Xavier'a marki Pontiac nadal nie został zlokalizowany.

Xavier wciąż poszukiwany jest jako świadek.

Nie postawiono mu oficjalnych zarzutów morderstwa.

Nawet namierzono dawną miłość Xavier'a z lat osiemdziesiątych, Klaudię z pochodzenia Niemkę, którą udało się przesłuchać w 2013 roku.

Xavier nie próbował się z nią skontaktować.

Xavier z przyjacielem, Michelem Retifem, spędzili półtora roku w podróży przez całe Stany.

W 1998 roku Xavier pojechał ponownie za ocean, tym razem sam.

20 lutego 2003 roku Dupont de Ligonnès założył na Florydzie firmę bliźniaczą do jego francuskiej spółki Routes de Commerciale o nazwie NetServe Concept LLC.

Kto wie, może właśnie z jego pomocy skorzystał w 2011 roku Xavier.

Jak w wielu podobnych przypadkach pojawiła się teza o samobójstwie Xavier'a.

Uważała, że po zamordowaniu rodziny mężczyzna w końcu odebrał sobie życie.

Morderstwo przedawnia się we Francji po 30 latach, czyli w tym przypadku w 2041 roku.

Oczywiście Xavier mógłby zmienić tożsamość, poddać się operacji plastycznej, wyjechać na drugi koniec świata.

Zbyt pedantycznie Xavier przygotował całą operację.

W lipcu 2015 roku pewien dziennikarz znąd otrzymał tajemniczy list, rzekomo od Xaviera.

Pobrano odciski palców, by porównać je z odciskami Xaviera, jednak był to ślepy zaułek.

11 października 2019 roku zatrzymano na lotnisku w Glasgow mężczyznę, który mógł być Xavierem.

Okazało się ponownie, że Dupont de Ligonnès nadal pozostaje nieuchwytny.

Mimo to media brytyjskie, szkockie i francuskie rozstrzelały się, wypisywano o prawdziwym przełomie w sprawie rozwiązaniu zagadki i identyfikacji bogu ducha winnego mężczyzny.

Policja musiała za każdym razem dementować nadinterpretacje dziennikarzy.

Siostra Xavier'a, Christine, twierdzi oficjalnie, że, cytuję, Xavier i jego rodzina zostali skutecznie ewakuowani do Stanów Zjednoczonych, ponieważ ich istnienie było zagrożone we Francji.

Kobieta napisała nawet książkę, która ukazała się w marcu 2024 roku pod tytułem Xavier, mój brat, przypuszczalnie niewinny.

Podtrzymuje tezę, że nie doszło do morderstwa w ogóle.

Kobieta wraz z mężem założyła stronę internetową xavierdupontdeligonesblogspot.com, na której przedstawia swoje niezmienne stanowisko.

Postawak zawiera w miesiącach poprzedzających to wydarzenie, jego pisma, chronologia, którą można odtworzyć niemal godzinę po godzinie na podstawie danych zawartych w aktach, nasza wizyta w domu w Not w marcu 2012 roku, a przede wszystkim dokłębne badanie akt śledczych na dłuższą metę, utwierdzały nas rok po roku w przekonaniu, że te ciała nie należą do rodziny.

W konkretnym przypadku nie możemy uznać wyników analiz DNA za niepodważalny dowód identyfikacji.

Prawnik rodziny reprezentujący matkę Xavier'a, jego siostrę i jego szwagra uważa, że nie ma dowodów na to, że mężczyzna dokonał zbrodni, a więc rodzina ma swoją prawdę i jej broni.

Broni dobrego imienia Xavier'a, choć pozostawił pięć najbliższych sobie osób zastrzelonych, ukrytych pod tarasem, zamaskowanych psimi miskami.

Historia Xavier'a może zakończyć się sprawiedliwie.

Pamiętacie historię Johna Lista, mordercy swojej żony, matki i trójki dzieci, którego ofiary po 18 latach, 5 miesiącach i 22 dniach od zbrodni mogły wreszcie na sali sądowej odzyskać swój głos i domagać się sprawiedliwości?

List, podobnie jak Xavier,

Liszt i Dupont de Ligonnès dokonali masowych morderstw swoich rodzin.

Ich motywy są dużo mniej oczywiste niż motywy seryjnych morderców.

We wrześniu 2024 roku śledczy z Nantes przeprowadzili ekshumację na cmentarzu w Roquebrune-sur-Argent w poszukiwaniu ciała Xaviera, ponieważ w tamtych okolicach widziano go po raz ostatni.

Przyjaciele, pisarze, psychiatrzy i kryminolodzy przekonani o jego winie próbują odpowiedzieć na pytanie, dlaczego Xavier dopuścił się zbrodni i jaką miał motywację.

Dupont de Ligonnès zabił ich, bo byli świadkami czegoś, co chciał ukryć, czy chodziło o finanse i jego nowe życia, a może chciał ich ochronić przed czymś jeszcze straszniejszym niż śmierć.

Xavier wyrastał w domu przesiąkniętym ideami głoszonymi przez matkę.

Jako nastolatek pielgrzymował do Lourdes oraz do miejsc nieuznawanych oficjalnie przez Kościół za święte, np.

Czyżby chciał się na wszelki wypadek odciąć od grupy, bo wiedział zbyt wiele?

I czy zbrodnia w nąd ma jakikolwiek związek z sektą Filadelfii, którą prowadziła wtedy jego siostra, jakże aktywna w czasie śledztwa?

Czy zbrodnia mogła być po prostu złożeniem ofiar z najbliższych za przebłaganie grzechów Xavier'a?

Christine przywołuje słowa literackiego detektywa Sherlocka Holmesa, cytuję, gdy wyeliminujesz niemożliwe, wszystko co zostanie, choćby nieprawdopodobne, musi być prawdą.

Historii Johna Lista pod tytułem Pobożny Morderca oraz Jeana-Claude'a Romana, odcinek seryjny Kłamca i Morderca.

Obie dotyczą bardzo, bardzo podobnych morderstw dokonanych na rodzinach tych mężczyzn.