Mentionsy

6 stycznia 1993 roku 23-letnia Bonnie Haim miała spotkać się z ciotką swojego męża, Michaela.

Było to bardzo dziwne, nawet szokujące, bo Bonnie nigdy nie porzuciłaby swojego trzyletniego Arona.

Bonnie zastanawiała się poważnie, czy nie zostawić męża po pięciu latach małżeństwa, zabrać dziecko i rozpocząć nowe życie.

Wypłaconą gotówkę Bonnie przekazała przyjaciółce, by trzymała ją na wszelki wypadek.

Michael Haim był ostatnią osobą, która widziała kobietę żywą i miał motyw do zamordowania żony.

W samochodzie Bonnie, Toyocie Camry pozostawionej na długoterminowym parkingu przy lotnisku, zabezpieczono piaszczysty ślad na wycieraczce.

Torebkę Bonnie znaleziono za hotelem Red Roof Inn, niedaleko lotniska Jacksonville International, kilka kilometrów od jej domu.

Bonnie nagle porzuca pracę, męża, dziecko, zostawia nawet klucze od domu, pieniądze, auto i znika bez śladu.

Michael utrzymywał, że Bonnie od dłuższego czasu pozostawała w rozstroju nerwowym, czuła się bardzo nieszczęśliwa.

On sam, po tym jak Bonnie wyszła z domu, położył się spać z synkiem.

Wkrótce po zaginięciu Bonnie jej trzyletni synek Aaron powiedział pracownikowi opieki społecznej.

W 1999 roku Bonnie Haim uznano za zmarłą, choć wciąż nie odnaleziono jej ani żywej, ani martwej.

Tymczasem Michael Haim mieszkał w domu rodziny do 2000 roku.

Ogłaszając wówczas wyrok, sędzia okręgowy, Brett Stetson, stwierdził, cytuję, istnieją wyraźne i przekonujące dowody, że Michael Haim zamordował swoją żonę.

Nie oznaczało to jednak zamknięcia sprawy zaginięcia Bonnie Haim.

Pod betonowym dnem niedziałającego prysznica ukryty był worek, a w nim to, co zostało z zaginionej Bonnie Heim.

Były przesłanki, żeby Bonnie została postrzelona w miednicę, jednak po latach trudno było jednoznacznie stwierdzić, w jaki sposób powstała zmiana na kościach i czy powstała za życia czy po śmierci.

Michael Haim został uznany przez ławę przysięgłych na Florydzie winnym zabójstwa drugiego stopnia.

Pierwszymi świadkami oskarżenia w procesie byli ciotka i wujek Michaela Haima, którzy zeznali, że dobrze znali parę, ponieważ oboje pracowali w rodzinnym biznesie.

Powiedzieli, że nigdy nie uwierzyli w oświadczenie Michaela, iż nie miał nic wspólnego ze śmiercią Bonnie.

Ponadto sugerowano przysięgłym, że Bonnie w chwili zniknięcia miała romans z innym mężczyzną, dlatego porzuciła dziecko.

Przez cały proces, aż po ogłoszenie wyroku, Michael Haim twierdził, że jest niewinny.

Po ponad dwóch dniach przesłuchiwań świadków oskarżenia i zeznań trzech świadków obrony, sędzia okręgowy Stephen Whittington zapytał Haima, czy chce zabrać głos.

Oskarżyciel zakończył krzyżowe przesłuchanie pytaniem, czy Heim czuje się w jakikolwiek sposób odpowiedzialny za morderstwo Bonnie.

Michael Haim został skazany na dożywocie i osadzony w więzieniu stanowym Madison.

Historia śmierci Bonnie Haim i długiego procesu dochodzenia do prawdy jest jedną z wielu podobnych.