Mentionsy

Andrzej Zaucha przychodzi na świat 12 stycznia 1949 roku w Krakowie jako pierwszy syn Matyldy i Romana.

Muzyka w rodzinie Andrzeja to istotny pierwiastek.

Dlatego stara się zarazić Andrzeja pasją do muzyki, a robi to w najprostszy możliwy sposób.

Sprawia, że Andrzej od najmłodszych lat ma stały kontakt z muzyką.

Niestety, jeżeli chodzi o dzieciństwo Andrzeja, to nie należy ono do najłatwiejszych.

Ojciec Andrzeja uzależniony jest od alkoholu i hazardu, co odbija się na każdym aspekcie życia rodziny.

Zaledwie 8-letni Andrzej zostaje poproszony o pomoc i po raz pierwszy zastępuje ojca za perkusją, a na dodatek spisuje się na medal.

To nie jest ona największą pasją Andrzeja.

Po ukończeniu podstawówki Zaucha rusza do jednego z krakowskich liceów i w tym czasie rozpoczyna poważną karierę sportową.

Gdy nadchodzi 65 rok, 16-letni Andrzej wszystkich zaskakuje.

Od tej pory zaucha już w pełni, skupia się na muzyce i to do tego stopnia, że jeszcze przed maturą przerywa naukę w liceum i zaczyna szkolić się na ZECERa, zawód, który dziś przeszedł już do historii.

Andrzej chce mieć jak najwięcej czasu na muzykę, ale jednocześnie w razie czego, gdyby ta artystyczna kariera nie potoczyła się tak jak sobie o tym marzy, mieć jakiś fach w ręku.

Kariera muzyczna Andrzeja Zauchy, który nie ma wykształcenia muzycznego i jest de facto samoukiem, rozwija się zaskakująco dobrze i zaskakująco szybko.

Z polecenia innego perkusisty, Janusza Gajca, którego Zaucha wcześniej zastąpił w czartach,

Gdy od decyzji o postawieniu na muzykę mija rok, Andrzej poznaje młodszą od siebie o rok 16-letnią Elżbietę i para szaleńczo się w sobie zakochuje.

I po uzyskaniu zgody ze strony rodziców, jeszcze jako nastolatkowie, Andrzej i Ela zostają mężem i żoną.

Andrzej w 1969 roku zostaje członkiem reaktywowanego jazz rockowego zespołu, gdzie śpiewa głównie w języku angielskim, którego opanowanie przychodzi mu z łatwością, a trzy lata później, w 1972, marząc o wielkiej sławie, Andrzej zostaje wokalistą oraz chwilami perkusistą zespołu Anawa.

Andrzej marzy, żeby z Elżbietą założyć rodzinę i żyć w dostatku, dlatego za namową znajomego z zespołu Czarty wyjeżdża do Austrii, gdzie gra i śpiewa w zespołach wykonujących muzykę rozrywkową.

Jest to bardzo dobry krok, bo publiczność uwielbia Andrzeja.

Jednak nieznajomość języka prowadzi do nadużyć i zaucha.

Między wyjazdami toczy się też zwyczajne rodzinne życie i w 1974 roku, gdy Andrzej ma 25 lat, na świat przychodzi owoc miłości jego i Elżbiety.

Żona muzyka zostaje w Polsce i na miejscu zajmuje się domem oraz opieką nad dzieckiem, a Andrzej w tym samym czasie przybywa za granicą, gdzie zarabia na godne życie dla ich trójki.

Andrzej jest zdeklarowanym monogamistą.

Dopiero 5 lat po narodzinach Agnieszki, Zaucha wraca na stałe do ojczyzny, a w 1980 roku...

Trzy lata później Andrzej Zaucha wydaje swój pierwszy solowy album pod tytułem Wszystkie stworzenia duże i małe, promowany utworem o tym samym tytule.

Zaledwie sześć lat po powrocie do kraju Andrzej Zaucha debiutuje na Krajowym Festiwalu Piosenki Polski w Opolu, który wyłania wiele gwiazd i który szalenie ceniony jest pod względem prestiżu i tradycji.

Andrzej poznaje bowiem aktorkę Zuzannę Leśniak i jej męża Iwa Gulen.

Małżeństwo słynie z tego, że często organizuje w swoim mieszkaniu spotkania towarzyskie dla ludzi ze środowiska artystycznego Krakowa, na których od teraz bywa także Andrzej.

Jest rok 1987, kiedy ukazuje się druga solowa płyta Andrzeja Zauchy pod tytułem Stare, Nowe, Najnowsze, na której ukazują się te najbardziej znane utwory artysty.

Krajowego Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu, Zaucha otrzymuje wyróżnienie za utwór

Kolejny rok, 89, jest dla Andrzeja rokiem zarówno przełomowym, jak i tragicznym.

W tym samym szczęśliwym do tej pory 89 roku w sierpniu umiera ojciec Andrzeja, Roman Zaucha, a zaledwie kilka dni później, 31 sierpnia, odchodzi także 39-letnia żona artysty Elżbieta.

O niczym nie wiedział także Andrzej, dla którego odejście ukochanej jedynej miłości jest niewyobrażalnym ciosem.

Jego przyjaciele zmuszeni są bezradnie obserwować, jak Andrzej Zaucha zatapia się w rozpaczy i jak kompletnie nie potrafi się pogodzić z tragedią.

Nikt nie jest w stanie ukoić jego bólu, a sam Andrzej nie daje sobie pomóc.

I tak, kilka miesięcy później, w nowym 1990 roku, Andrzej Zaucha wraca do świata.

I wraz z krakowskimi artystami Krzysztofem Piaseckim i Andrzejem Sikorowskim zakładają muzyczno-kabaretowe trio sami, a ich występy spotykają się z wielkim entuzjazmem publiki nie tylko krajowej, ale i zagranicznej.

W tym samym roku Andrzej wraca też na deski Teatru Stu i to z prawdziwą pompą, bo gra główną rolę w musicalu Pan Twardowski i to u boku wyjątkowo zdolnej, o 16 lat młodszej Zuzanny Leśniak-Goulain.

A to wszystko za sprawą incydentu, jaki miał miejsce podczas jubileuszu dwudziestolecia pracy artystycznej Andrzeja, czyli na kilka miesięcy przed śmiercią jego żony.

Bo teraz, gdy Zuzanna i Andrzej spędzają ze sobą dużo czasu,

Przecież Zuzanna jest zajęta, a Andrzej, gdy już w pełni daje ponieść się uczuciom, chce, by była tylko jego.

Francuz postrzega Andrzeja jako przyjaciela rodziny i człowieka honorowego i szlachetnego, na dodatek kogoś, kto dopiero co stracił miłość życia i trudno jest mu uwierzyć, że ten mógłby potajemnie spotykać się z jego żoną.

Kiedy, myśląc, że Zuzanna zasłabła, ostatecznie wyważa drzwi i wchodzi do środka, doznaje szoku, bo zastaje żonę i Andrzeja w sytuacji, która nie pozostawia miejsca na domysły i w jednym momencie wszystkie bolesne plotki stają się faktem.

Albo Zuzanna zostaje z nim, ale pod warunkiem, że zrywa wszelkie kontakty z Andrzejem, albo rozwodzą się i kochankowie niech robią co chcą.

Z jednej strony nie chce odejść od męża, z drugiej nie zamierza pozwolić odejść Andrzejowi.

przecież w Andrzeju widział człowieka godnego zaufania.

Właśnie teraz w krakowskim Teatrze Stu kończy się spektakl Pantwardowski, w którym na scenie u swojego boku grają Andrzej i Zuzanna.

Są zaproszeni na świętowanie 42. urodzin Andrzeja Sikorowskiego.

gdzie Andrzej zaparkował swojego żółtego Mercedesa.

Gdy Andrzej wsiada za kierownicę, a Zuzanna wyciąga już rękę w stronę klamki i rusza do działania.

Zamiast tego wychodzi mu naprzeciw, zagradza drogę do Andrzeja i z panikowanym głosem pyta, co zamierza zrobić.

Lewą ręką odpycha żonę, tak by zrobić sobie przejście, a widzący to Andrzej wyskakuje z samochodu i rusza w stronę Zuzanny, by jej pomóc.

Nie powstrzymuje go fakt, że Zaucha bezwładnie upada na ziemię.

W którymś momencie tej dynamicznej sytuacji kobieta znalazła się za Andrzejem.

Dla Andrzeja Zauchy nie ma żadnego ratunku.

Kategorycznie też zaprzecza pogłoskom, że Zuzanna chciała osłonić Andrzeja własnym ciałem.

Pogrzeb Andrzeja Zauchy ma miejsce 16 października 1991 roku na cmentarzu batowickim w Krakowie, a w czasie pogrzebu na antenie radia RMF FM wybrzmiewa jego piosenka Byłaś sercabiciem.

Yves ma szansę pracować dla dużej platformy cyfrowej, a całą swoją wypłatę przekazuje córce zamordowanego Andrzeja.

Andrzej Zaucha zmarł tragicznie w wieku zaledwie 42 lat i gdyby żył, w tym roku skończyłby 77 lat.

Ani Andrzej, ani Zuzanna nie otrzymali takiej szansy.