Mentionsy

Zacznę od Epikteta, który poświęcił cenicyzmowi w swoich wykładach wiele miejsca, w szczególności jeden cały wykład, bodaj jeden z najdłuższych wykładów.

ujęć cynicyzmu w wersji Epikteta, czym dla niego był cynicyzm, jaką on proponował recepcję filozofii postawy cynickiej.

I tam parę cech zaproponuję, cech tego ujęcia Epiktetowego dzisiaj bardzo interesujących, wydaje mi się, kiedy studiowałem Epikteta.

To tak jakby ktoś się, załóżmy metaforycznie, to jest moja metafora, a nie Epikteta, jakby ktoś wyprawiał się na jakiś alpejski szczyt bez odpowiedniego treningu i sprzętu.

Poprę to cytatem z badanego przeze mnie tutaj wykładu Epikteta.

To jest pierwszy rys charakterystyczny recepcji cynicyzmu w ujęciu Epikteta.

Inna metafora, jaka przychodzi tutaj do głowy, przychodzę już do kolejnego punktu mojej interpretacji wykładu Epikteta.

pozwala powiedzieć, że cynicyzm postrzegany jest przez Epikteta jako forma świętości czy mistrzostwa w stoicyzmie.

Jest więc, można powiedzieć, zostanie cynikiem jest dla Epikteta tyle, co synonim zostania mistrzem stoickim.

Tym jest cynicyzm dla stoika, przynajmniej w ujęciu Epikteta.

Kolejny rys charakterystyczny istoty postawy cynickiej w ujęciu Epikteta może się Wam wydać trochę zaskakujący.

Przynajmniej w świetle tego, jak ja w poprzednim odcinku podcastu zrelacjonowałem cynicyzm, ten rys w ujęciu Epikteta streściłbym w jednym zdaniu.

Okazuje się bowiem, że w ujęciu Epikteta cynicyzm jest wyrazem najgłębszej miłości i więzi z innymi ludźmi.

To jest to słowo, które ja w tym kontekście zawsze przytaczam, które się nie pojawia u Epikteta.

To byłby czwarty i ostatni już charakterystyczny wątek epiktetowej interpretacji cenicyzmu, ale dorzuciłbym jeszcze jeden, który nie występuje bezpośrednio w tym wykładzie Epikteta, ale właśnie przejawia się w tych

rozproszonych nawiązaniach do Diogenesa, a może bardziej przejawia się w pewnej specyficznej manierze dydaktycznej Epikteta i uważam, że jest to maniera głęboko cenicka.

I pozwolił mi to rozpoznać u Epikteta właśnie Peter Sloterdijk.

W innym miejscu diatryb znajdujemy następujący charakterystyczny dla Epikteta sposób komunikacji z uczniem.

w ujęciu Epikteta, stanowi pewien szczególny sposób, czy formułę uprawiania stoicyzmu, czyli mieści się w obrębie stoicyzmu jakoś.

Tym jest cynicyzm dla Epikteta.

Jak czytamy w innym miejscu Epikteta, który relacjonuje tutaj hipotetyczną przemowę adresowaną do niego przez Zeusa.

Zarówno u Epikteta, Muzoniusza, Rufusa czy Seneki napotykamy na opisy zachowania ludzi, którzy z nonszalancją przyjmują informacje o skazaniu na śmierć, utracie majątku czy śmierci kogoś bliskiego.