Mentionsy

Jakiejkolwiek teraz słabości doświadczasz, możesz tą słabością uwielbiać Boga.

bezwarunkowego miłosierdzia, czułego miłosierdzia naszego Boga.

Podzielić się tym podcastem z innymi, bo jeżeli widzę i słyszę, że te treści są w stanie realnie przemieniać życie innych ludzi, to ja będę jeszcze bardziej zapalony do tego, żeby się może odważyć i gdzieś zaprosić do tego podcastu ludzi, którzy nie są blisko Boga, którzy gdzieś odpłynęli z różnych względów albo nigdy nie byli blisko.

na Boga, który jest naszym niebem.

Duchu Święty, prowadź, dawaj nam skupienie, dawaj nam wyciszenie, dawaj coraz większe przylgnięcie do Ciebie, do Boga.

Kontemplują życie wewnętrzne Boga, Ojca, Syna i Ducha Świętego.

Ten wielki majestat Boży, który głębiej poznałam, który wielbią duchy niebieskie według stopnia łaski i hierarchii, na które się dzielą, widząc tę potęgę i wielkość Boga,

I im więcej poznaję wielkość Boga, tym więcej się cieszę, że takim On jest.

Ona dosięga Boga i tonie w Nim jako w jedynym skarbie swoim.

Rozkoszą moją jest spędzać u stóp Boga utajonego długie chwile, a godziny przesuwają mi się jako minuty, nie wiadomo kiedy.

Czas takiego rozbicia i gdzieś walczenia nawet o to, żeby wybierać dobro, żeby wybierać Boga.

Jak ja teraz to o tym opowiadam, to brzmi tak całkiem sympatycznie, aczkolwiek to doświadczenie czyśćca, jak Faustyna opisuje, nie jest bardzo sympatyczne, dlatego że to, co jest najtrudniejsze, to zawsze chodzi o bliskość Pana Boga.

Niebo to jest wieczność z Bogiem, wieczność blisko Pana Boga.

Czyściec to jest ten czas, kiedy Ty już widzisz Boga jakby przez szybę.

święci, Faustyna opisuje i coraz więcej tych fragmentów będzie w dzienniczku, jak ona niesamowicie tęskni za Bogiem, bo ona już go widzi, już go przeczuwa, już ma te doświadczenia bliskości Boga i potem znowu jest jakby bez nich.

I czyściec jest tym doświadczeniem, kiedy już go prawie dotykasz, ale to jeszcze, to prawie jest tym bolesnym oddzieleniem od Boga.

I zobaczcie, ta rzeczywistość po śmierci, naszego życia po śmierci, wszystko jest związane z odniesieniem do bliskości Boga.

Mamy piekło, które jest rzeczywistością bez Boga, na wieczność bez Boga, na wieczność odwrócony plecami do Boga.

Czyściec, który jest byciem już blisko Boga, ale jeszcze w jakimś oddaleniu i Ty tęsknisz, już wiesz, kim On jest, masz to doświadczenie miłości wielkiej, wielkiej, wielkiej, nie do opisania i ten trawi Cię ogień tęsknoty.

Cokolwiek teraz doświadczasz, jakiejkolwiek teraz słabości doświadczasz, możesz tą słabością uwielbiać Boga.

Kto się cieszy szczególnymi względami Boga już tu na ziemi?

To nas szczególnie otwiera na Boga.

I dalej Faustyna pisze o tym poznawaniu wielkości Pana Boga, które ją bardzo cieszy.

Ile radości może dać takie poznanie Boga?

Ona wie, że to właśnie przeciąga Boga.

Ale ja jestem przekonana, że im bardziej Boga poznaję i też tego Boga, którego poznajemy z dzienniczka i przede wszystkim z Pisma Świętego, to jest Bóg, który jest...

Ja myślę, że to jest ta cząstka Boga, ta twórcza cząstka Boga.

wszystko dobro, co jest stworzone przez Boga, no nie ma innej opcji, bo niebo jest wiecznością z Bogiem i skoro On stworzył to dobro, czy dobro relacji, czy jakiegoś doświadczenia piękna, to musi być jakiegoś doświadczenia piękna, szczęścia, to to musi być też w niebie.

To już pytanie jakoś odnosi się do samego Pana Boga, który jest pełnią szczęścia.

Nie wiem, bardzo bym chciała wierzyć w to, że nikt nie wybierze piekła w tego definitywnego odwrócenia się od Pana Boga, od miłości.

O, ważne, co będziemy robić w niebie, oprócz uwielbienia Pana Boga?

Słuchajcie, jeżeli my sobie wyobrażamy uwielbienie Pana Boga w ten sposób, jak wyglądają uwielbienia, które organizujemy sobie w kościołach tutaj.

Jeżeli my sobie wyobrażamy uwielbienie Pana Boga jako nieustanny różaniec, nowenne, czy nawet jakieś bardzo emocjonalnie poruszające wieczory uwielbienia.

rozkoszą moją jest spędzać czas u stóp Boga utajonego.

to wtedy ta opcja nieba jako wiecznego uwielbienia Pana Boga nie będzie miała totalnie nic wspólnego z nudą.