Mentionsy

książkę właśnie o Bronisławie Komorowskim, o Rafale Trzaskowskim i tak dalej, te wszystkie rzeczy, które pan w międzyczasie napisał, ale jeżeli mielibyśmy odwinąć taśmę jakimś takim względnym skrócie, to co tam się wtedy wydarzyło i jak to się pociągnęło do tego, co pan powiedział o tej próbie samorządu i do traumy rodziny.

A cała rzecz jest skumulowana na Wojskowej Akademii Technicznej, gdzie oni mogli funkcjonować i mieć swoją siedzibę dzięki ministrowi obrony narodowej, Bronisławowi Komorowskiemu, bo rzecz się działa wcześniej, który w momencie, kiedy ten materiał powstaje, jest drugą osobą w państwie, marszałkiem polskiego Sejmu.

Spotykam się też z Komorowskim, który jest bardzo zdenerwowany podczas tego nagrania i przerywa ten program.

No okazuje się, że to jest serdeczny kolega Bronisława Komorowskiego, który miał z nim tajną naradę, w której wziął udział pułkownik Tobiasz, Bronisław Komorowski, marszałek Sejmu, szef ABW Krzysztof Bondaryk i Paweł Graś, szef Sejmowej Komisji Dostawców Specjalnych, dzisiaj szef Kancelarii Premiera Donalda Tuska.

Wychodzę z sądu jako wolny człowiek, ale nie do końca zorientowany jeszcze, o co w tym wszystkim chodzi, bo o tym, że to Komorowski, że to Tobiasz, to się dowiaduję dopiero po latach.

Zaczynają do mnie docierać informacje, że był w tym Komorowski, że była ta tajna narada.

Zaczynam rozumieć, że to układanka, którą wymyślił Komorowski z Tobiaszem.

Tobiasz miał mieć konfrontację z Komorowskim.

nieprzyjazny, sędzia Stanisław Zdun, nagle mówi nie, pani zostanie, to ważny proces, uczestniczy w nim prezydent Polski, Komorowski międzyczasie staje prezydentem, ważni świadkowie, sąd ma do pani wiele pytań i sędzia zaczyna zadawać jej bardzo dociekliwe pytania i ta kobieta w pewnym momencie zaczyna się tak trząść, jak takie małe dziecko i nagle zaczyna płakać, ja patrzę, ale jej łzy lecą, ona się odwraca w prawo i mówi, panie Sumliński, ja pana bardzo przepraszam,

Wygrywam tą sprawę, gdzie moim przeciwnikiem jest Komorowski, szef ABW Bondaryk, szef Sejmowej Komisji Paweł Graś, generałowie WSI, sam Tusk mówił, że dowody są niepodważalne.

Jedyny przypadek na moim procesie, gdzie Komorowski zeznaje pod, gdzie prezydent Polski zostaje uprzedzony o składaniu falszywych zeznań, że grozi mu odpowiedzialność karna.

Zmocę nadziei, kolejne książki o Komorowskim.

A właśnie jak pan wpadł na pomysł napisania książki o prezydencie Bronisławie Komorowskim, o Bronisławie Komorowskim?

Jest to już końcówka mojego procesu, w czasie którego dowiedziałem się oceanu wiedzy, jak ta intryga była uknuta, że uknął ją Komorowski, prezydent Polski, wcześniej jako marszałek Sejmu ją uknął, że są w tym najważniejsi ludzie WSI, ABW, różnych służb.

No i w cudzysłowie zawdzięczam je i cały ten los Komorowskiemu i jego kolegom.

No i dzięki książce Komorowskiemu je spłaciłem.

Spłaciłem, dzięki książce o Komorowskim spłaciłem długi.

No to teraz tak, 400 tysięcy książki Bronisława Komorowskiego, no ale też zarzuty o plagiat, że wskazano ponad 30 fragmentów książki, że to był zbiór prawie identycznych tekstów

Trochę jak dokument fabularyzowany, gdzie mam twarde dokumenty na to, co robił Komorowski, natomiast ubarwiam je zaczerpnięciami od innych, nie ukrywając tego nigdy.

gdzie podaje bardzo twarde dowody na przestępczą działalność Komorowskiego.

Dlaczego ci, którzy mnie potem oskarżali, Newsweek, a za nimi Piński i tak dalej, dlaczego gdyby byli uczciwi, nie zadali by sobie pytania, dlaczego Bronisław Komorowski nie podał mnie za to nigdy do sądu w trybie wyborczym?

Czy ja sumniński mogłem ustawić sąd Komorowskiemu?

Komorowski raczej nie miał takich obaw, że ja mu wybiorę skład sędziowski, który go dojedzie.

że załatwiłem Komorowskiego.

To są słowa Komorowskiego u Olejnik.

Książka, która stanowi dla niego wielkie zagrożenie, bo przylega wtedy do Komorowskiego, WSI, biegają za nim.

Powiem tak, choćby po moich doświadczeniach, które są takie, jakie tutaj sobie opowiedzieliśmy, gdzie zapłaciłem dość wysoką cenę bez martyrologii, bez uprawiania martyrologii, ale w duchu uczciwości, kiedy ludzie spod znaku Donalda Tuska, Bronisława Komorowskiego

Książkowo może byłoby z nie mniejszym impetem niż o Komorowskim, Tusku, czy o paru innych bohaterach, czy o Trzaskowskim.