Mentionsy

Jest świetna.

Słodziutko, to prawda.

Mi też się przyda.

Przez trzy i pół roku związku przeszliśmy przez moje zaburzenie odżywiania, brak akceptacji i pewności siebie, mój pracoholizm, a co za tym idzie ogromną zazdrość i chęć kontroli spowodowaną strachem przed stratą pana A. On też nie miał łatwo.

Ja wychodząc do klubu z koleżankami, co godzinę wysyłam mu smsy, że wszystko u mnie okej, tak żeby nie musiał się o mnie martwić, a w zamian otrzymywałam motywację do treningów i zdrowego podejścia do jedzenia.

Za miesiąc odbieramy naszego pieska.

Pozdrawiamy pana A. I grając swoją ulubioną grę, przytakuję wam, co niesamowicie mi rozstrzula.

No dobra.

To, że nie jesteś w związku, to, że ta osoba odeszła od ciebie, to nie znaczy, że ciebie nie ma.

Do lipca.

Też tak miałam, że w jednym moim związku miałam coś takiego już w trakcie, że czuję się jak nie ja.

Jakbym zniknęła.

Jakbym po prostu nie istniała.

Dodam tylko, że jak to pisze, listopad 2025, mam 22 lata.

Do stycznia.

Była to końcówka stycznia.

Spisanie na Tinderze przynieśliśmy się na Messengera.

Potem doszło do pierwszego spotkania.

Relacja zaczęła nabierać tempa.

We wrześniu ja miałam ostatnią klasę liceum, a on w międzyczasie pracował w warsztacie u swojego brata.

Ostatnia klasa liceum była dla mnie bardzo ciężka.

Diagnoza, depresja, lęki mieszane i nerwica.

Nie jestem fanką takich miejsc, są dla mnie niekomfortowe, ale jednak to była nasza rocznica.

I teraz powoli wchodzimy w najbardziej popierdolony okres życia.

Byłam przerażona.