Mentionsy

No tak, ale jednak... Opozycja pięknie się nazywa, ale powiedziałbym, że jeżeli chodzi o wpływ, to porównywalna z przewodniczącym jakiejś komisji sejmowej,

Funkcja wicemarszałka daje mi tytuł do zajmowania się tak zwaną dyplomacją parlamentarną, o której za mało się mówi, a która jest szkołą polityki międzynarodowej uprawianej na poziomie rządowym.

Więc to jest ta komisja, o której powiedziałem, że w niej się w tej chwili nie wiem czy nie angażuję więcej niż w Komisji Spraw Zagranicznych nawet, czyli Komisji Obrony Narodowej.

Ja formalnie do niej nie należę, ale dołączam do każdej wizytacji Komisji Obrony Narodowej, do której mogę.

Jeżdżąc z niewielką częścią, bo to trzeba podkreślić, niewielka część członków komisji jeździ na te wizytacje do kolejnych jednostek, do kolejnych firm zbrojeniowych, do kolejnych do instytutów.

Co nie oznacza, że Krzysztof Bosak ma ochotę być ministrem obrony narodowej.

Załóżmy, że służba wywiadu wojskowego najbardziej rzetelne i kompleksowe informacje przyniesie, nie wiem, ministrowi obrony narodowej, prezydentowi.

Polska na arenie międzynarodowej nie jest państwem nieprzewidywalnym, albo w którym ośrodek prezydencki i premierowski ciągną w zupełnie dwóch przeciwnych kierunkach.

Dyskusja publiczna o strategii państwa i polityki międzynarodowej i bezpieczeństwa nie jest prosta.

Dlatego, że im bardziej ściśle zaczniemy rozmawiać, tym bardziej, mówiąc wprost, bezdusznie będzie to brzmiało, ponieważ kalkulacje z zakresu polityki międzynarodowej bezpieczeństwa

I to jest poważny błąd w polityce międzynarodowej, jeśli się swój wpływ przecenia.

Rozróżniłbym etap pierwszego szoku i pierwszej obrony kraju, to znaczy walki z natarciem, aż do załamania się tego natarcia, rozbicia pierwszej fali rosyjskiego uderzenia, obrony Kijowa.

II – inicjowania pomocy na arenie międzynarodowej.

Sam pan przychodzi dobrowolnie na Komisję Obrony Narodowej, do których wcześniej pan nie miał dostępu.

No i dzięki kooperacji międzynarodowej wiele państw współpracuje z Rheinmetallem, np.

I wkomponować w jakieś po prostu międzynarodowe rynki zbrojniowe, dlatego że problem z polskim przemysłem zbrojniowym, szczególnie tym zależnym od państwa, polega na tym, że on funkcjonuje wyłącznie dla polskich sił zbrojnych i Ministerstwa Obrony Narodowej.

liberalnego porządku międzynarodowego, opartego na zasadach, instytucjach i prawie międzynarodowej, że przechodzimy w kierunku koncertu mocarstw.

Formowaliśmy hasło militaryzacji narodu, powszechnych przeszkoleń obronnych, budowy obrony terytorialnej, odbudowy po prostu naszych zdolności obronnej.

I moim zdaniem posiadanie dyplomacji, w której się wypłaca pensję, a uprawianie polityki międzynarodowej, to nie jest to samo.

Uprawianie polityki międzynarodowej, o tym myślę, że można mówić wówczas, jeżeli klasa polityczna danego państwa ma jakąś wizję tego, co robi na arenie międzynarodowej, faktycznie to robi.

Co my jako politycy właściwie mamy do zaproponowania w obszarze polityki międzynarodowej i co robimy?

Jaka jest pańska wizja Polski na arenie międzynarodowej?

Moim zdaniem my jako Polacy mamy bardzo słabe doświadczenie prowadzenia realnie polityki międzynarodowej.

Albo Polska nie będzie graczem w polityce międzynarodowej.

Czy wsparcie w ekspansji międzynarodowej.

To jest taki moment suwerenności kulturowej, czyli bycia podmiotem politycznym w świecie polityki międzynarodowej, kiedy my sami formujemy kategorie, punkty odniesienia, standardy, które chcemy dla siebie w ocenie stosować, a nie przyjmować oceny z zewnątrz i standardy i kryteria ocen z zewnątrz.