Mentionsy

A ja zaprosiłem Igora dlatego, że w ramach mojego bałkańskiego cyklu tegorocznego trafiła do mnie książka Slavenki Drakulić – Bajki o komunizmie.

No ale to, co powiedziałeś, przekonuje mnie, że bardzo dobrze zrobiłem, że do ciebie napisałem i bardzo się cieszę, że znalazłeś czas, żeby o książce Slavenki Drakulić porozmawiać, bo ciekaw będę chociażby, jak tę książkę zaklasyfikujesz, gdzie będą tutaj zwierzęta, czy one będą, no bo na pewno to jest narracja zwierzęca, o czym zaraz powiemy, natomiast czy to jest tylko narracja i czy to jest tylko sztafas, czy te zwierzęta też coś sobą wnoszą na poziomie jakiejś symboliki, czy nie?

Potem to oczywiście przechodzi w poezję, więc może rzeczywiście ja się tutaj trochę za bardzo zagolopowałem i gdyby spojrzeć na korzenie bajki jako gatunku, no to wtedy to tutaj tak, to tu już rzeczywiście myślę, że byłoby chyba najbliżej dla tych historii Slavenki Drakulić.

Oczywiście da się pewne poglądy, rozumienie świata z tego wyciągnąć i zobaczyć, no jak na tę historię patrzy Slavenka Drakulić.

Slavenki Drakulić, How We Survived Communism, jak przeżyliśmy komunizm i się jeszcze śmialiśmy na wesoło.

Wiesz co, to jest druga książka Slavenki Drakulić, którą ja przeczytałem i mam takie wrażenie, że ja mam z nią takie love-hate relation.

Tam, gdzie jest to Slavenka Drakulić, to już będzie zależało od czytelnika, bo mnie tam czasami drażniły różne rzeczy, które uważam, że są dość mocno upraszczające albo po prostu takie wątpliwe dla mnie.

Natomiast nie na tym poziomie nie do końca, więc myślę, że to jest może trochę taki problem, że Slavenka Drakulić nie wychodzi z butów reportażystki w pewnych momentach.

I proszę posłuchać, jak o tym pisze Slavenka Drakulić, ale ona właściwie cytuje dziennikarza z 1980 roku, Jordana Kerowa, który przeprowadził analizę wystąpienia córki Żiwkowa.

Tak potraktować to opowiadanie Slavenki Drakulić jako komentarz do stanu wojennego, to uważam, że dużo więcej dałoby się z niego wycisnąć w polskiej szkole, chociażby przez formę.

Drakulić, Slavenka, Banaszczyk, Igor, Centryfuga.

Drakulić, Slavenka, Banaszczyk.

Ale zasadniczo, na przykład polecabyś tę książkę, mógłbyś komuś powiedzieć, weźcie sobie, przeczytajcie Slavenkę Drakulić, bo to jest w sumie fajna książka, coś wam powie, skłoni was do jakiejś refleksji, czegoś was może nauczy.

Z drugiej strony, to co mnie irytowało chyba najbardziej, to powiedziałeś, no Slavenka Drakulić przedstawia własne poglądy, nie?

I jeżeli Slavenka Drakulić rzeczywiście zgodnie z prawdą tłumaczy, że komunizm nigdy tak naprawdę nie zaistniał, że to był tutaj system utopijny, że my mieliśmy te równe socjalizmy, ten był tak

I one są bardzo różne, no bo są kapitalizmy bardziej otwarte, mniej otwarte, państwowe, niepaństwowe, ale jakoś funkcjonują, więc to jest dla mnie też ciekawe, czy mógłby być inny komunizm, więc w tym kontekście rozumiem Drakulić, aczkolwiek rzeczywiście bardzo mnie zawsze denerwuje używanie słowa na F w stosunku do Niemiec,

Ciekawym przykładem są np. Czesi, no bo o tym się mało mówi, ale tam rzeczywiście pisze o tym Drakulić, że tam przed wojną w 1946 roku 40% ludzi głosowało na komunistów, bo nie wiedzieli,

No tak, te czasy na szczęście są słusznie minione, to za nami, zostały nam książki, zostały nam takie pokolenia, mam wrażenie, zobacz, to są już ostatni pisarze, którzy moim zdaniem jeszcze to tak świadomie pamiętają, no bo Slavenka Drakulić to jest pokolenie moich rodziców.

Drakulić, Slavenka, Banaszczyk, Igor, Centryfuga.

No to zapraszamy Państwa, to znaczy jeżeli część z Państwa zdecyduje się czytać bajki o komunizmie Slavenki Drakulić, do czego ja szczerze zachęcam, Igor zachęca trochę mniej, ale ja zazwyczaj mam taką naturę, że jestem niestety, znaczy czasami to w życiu pomaga, ale nie zawsze, entuzjastyczny i raczej widzę szklankę do połowy pełną, to jeżeli lubią Państwo historię o zwierzętach i byłoby Państwu mało, no to nadchodzą koty, drugie koty.