Mentionsy

Dzisiaj razem z Adamem i Marcinem będziemy rozmawiać o wyjątkowej więzi Boga z Mojżeszem.

Zbliżamy się do końca naszego studium też, ale to studium będzie takie wyjątkowe, będzie wyjątkową okazją do przyjrzenia się relacji Boga z człowiekiem.

Czasami to może być takie mylne, bo namiot spotkania może przewodzić namiot w znaczeniu domu Boga, czyli świątyni, czyli przybytku.

No właśnie, bo przeczytajmy o tym, jak te rozmowy Boga z Mojżeszem wyglądały.

Na czym polegały te rozmowy Boga z Mojżeszem?

Drodzy, jak sobie wyobrażacie te modlitwy, rozmowy Boga z Mojżeszem?

No i zaczyna się przyjacielska rozmowa Boga z Mojżeszem.

To jest taka rozmowa bez filtrów, w którym budujemy jakiegoś rodzaju maski, tworzymy jakieś obrazy albo pokazujemy tylko pewne części siebie, bo to nie chodzi o to w tym tekście, że Mojżesz widział Boga

twarzą w twarz, bo nawet dalsza część tej narracji pokazuje, że nie to jest istotą jakby tego sformułowania, bo nawet o tym w pewnym momencie jest powiedziane, że nie zobaczysz mojego ulicza, tylko te tak zwane plecy Boga, te posterioradei, to chyba Luther to tak określał.

ale to, co jest tutaj właśnie istotą, to jest kwestia otwartości po stronie i Boga, i po stronie Mojżesza, że nic nie jest ukryte, nic nie jest chowane, do wszystkiego masz dostęp, taki akces, który jest, on jest bezpośredni i to uczy przede wszystkim

No właśnie, tak, ale są takie, które po prostu wypływają prosto gdzieś tam z jakiegoś takiego zgłębionego serca człowieka, ale właśnie to wszystko pokazuje, że naprawdę do Boga można podejść, tak jak Adam powiedział, bez masek, z pełną otwartością i powiedzieć Mu o tych różnych stanach, które człowiek przeżywa, tak, i Bóg jakby też oczekuje czegoś takiego, nie?

Z jednej strony mamy obraz Boga stworzyciela, króla, bardzo wyniosłego, a z drugiej strony rozmawiamy o takiej otwartej rozmowie jak z przyjacielem.

Więc jeśli to Boga definiuje, no to...

A to może jeszcze jeden wątek, bo zobaczcie, że to, na co też ostatnio zwróciłem uwagę, to to, kiedy jest mowa o obliczu Boga, to w tekście hebejskim w oryginale nie mamy liczby pojedynczej, tylko jest panim, to jest liczba mnoga.

to ciepło, ta bliskość, ta otwartość, to, co się ukazało inkarnacyjnie właśnie w Jezusie Chrystusie, takim, jakim On był przecież zgodnie z miesiącowego testamentu, On jest niczym innym jak czystą postacią, najpełniejszym objawieniem Boga i Jego charakteru, jakie dokonało się w historii.

To Duch Święty tłumaczy nawet nasze weschnienia jako szczere słowa kierowane do Boga.

Boga i Mojżesza.

Zobaczmy sobie na pierwsze słowa Mojżesza, które kieruje do Boga.

Trzeba sobie też szczerze powiedzieć, że wielu ludzi nie jest zainteresowanych, żeby szukać łaski u Boga.

że kiedy mimo wszystko widzisz tę rękę Boga, że cię prowadzi, to wtedy też się pojawia takie poczucie, że Bóg jest ze mną, miałem tutaj jakiś taki problem, On mnie przeprowadził przez to.

I właśnie myślę, że to też taki chyba najlepszy, jakby najlepszy wymiar ewangelizacyjny, że inni ludzie mogą zobaczyć Boga w naszym życiu, prawda?

Czasem są to odpowiedzi też ze strony Boga, nawet przy pomocy różnych ludzi.

No to jest właśnie taka współpraca Boga z człowiekiem.

Ja też niesamowicie mnie to tak uderza tutaj, że te teksty wyrażają taką determinację i taką głęboką świadomość Mojżesza, że on bez Boga nie chce niczego robić w swoim życiu.

Ale to, co mnie najbardziej tutaj właśnie uderza, to to, że ta chwała Boga i ta potrzeba dostrzeżenia chwały Bożej, ona się przecież pojawia w kontekście niczego innego jak największego odstępstwa, które tutaj następuje zaraz po zawarciu przymierza i zerwania tego przymierza w 1932 roku.

Więc ja rozumiem tę chwałę Bożą jako właśnie to, co jest tutaj nazwane poprzez ten dobroć, poprzez tę łaskawość, poprzez ten aspekt właśnie tego oblicza, tego oblicza Boga, która

Obrazowo jest tutaj ukryty Mojżesz i przez ten pryzmat Jezusa Chrystusa też widzi pełni Boga, tak?

Chwała to jest też charakter Boga, prawda?

Właśnie w takim podejściu Boga.

Zobaczyć Boga.

Zobaczyć Boga, że chce zobaczyć Jego piękno, chce zobaczyć Jego właśnie charakter, chce Go poznać takim, jakim jest naprawdę.

I Bóg nie chce mieć oczywiście przyjaciół jednostronnych, że On tylko będzie o nas zabiegał, ale właśnie myślę, że to Bogu się tak podobało, taka postawa, kiedy Mojżesz nie prosi, daj mi tutaj jakieś błogosławieństwa, żebym był bogaty, młody i tak dalej, ale On po prostu przez te słowa jakby mówi, no chcę Cię poznać, chcę być z Tobą, nie?

No ale Panowie, ten tekst też tak szczerze, on nas po prostu uczy o tym, że nasze poznanie Boga jest tylko i wyłącznie cząstkowe.

Jedno z przekazań mówi, nie będziesz używał imienia Boga nadaremno.

Na Boga trzeba patrzeć przez pryzmat miłości, dobra i sprawiedliwości, bo te rzeczy są o Nim powiedziane i pokazane.

Dlatego też sam Mojżesz pod koniec swojej działalności powiedział, to, co jest zakryte, należy do Pana Boga naszego, co jest jawne do nas i do naszych synów,

na tym, że otrzymujemy od Boga różne rzeczy, różne spełnienia naszych modlitw, ale nie zawsze w pełni, nie zawsze tak, jakbyśmy to chcieli, dlatego że Bóg jest tutaj suwerenem, jest naszym partnerem.

Wtedy przechodził Pan przed nim i wołał Pan, Pan Bóg miłosierny i litościwy, nieskory do gniewu, a bogaty w miłosierdzie i prawdy.

No właśnie, tak więc tutaj jest to samo objawienie Boga.

Powiedziałeś tutaj o samoobjawieniu Boga, przeczytałeś te słowa.

Jaki charakter tak ogólnie, jednym słowem możemy tutaj wyrazić, jaki charakter Boga widzimy w tym samoobjawieniu?

Ale wydaje mi się, że to jest coś takiego, to jest coś podobnego jak objawienie Boga w Jezusie, że to jest taki pewnik, że to jest taki fundament, na którym warto budować, czy przez pryzmat takiego samoobjawienia rozumieć te trudniejsze nieraz fragmenty, bardziej zagmatwane, gdzie człowiek zastanawia się dlaczego.

objawienie Boga Nowego Testamentu, który jest postrzegany jako jedynie miłość.

widzimy Boga, że tak powiem, widzimy tylko pewne plecy, czy jakiś aspekt, a nie widzimy całego obrazu.

To jest właśnie taki balans charakteru Boga.

że już w jakiś sposób trochę Boga poznaliśmy, ale trzeba zawsze mieć właśnie to z tyłu gdzieś tam w głowie, że okej, jakąś tam malutką cząsteczkę poznałem, ale muszę być na tyle otwarty, że Bóg jest inny.

To, co też Adam na samym początku powiedział, że tutaj w języku hebrajskim, jeżeli chodzi o twarz Boga, jest użyta liczba mnoga.

I właśnie chodzi o to, żeby mieć tę otwartość, aby poznawać te różne oblicza Boga.

Kiedy mówimy o poznaniu Boga i o charakteru, jest tutaj przymierze, prawda?

Z drugiej strony mamy Boga, który jest Bogiem zazdrosnym.

I kiedy Mojżesz widzi tego Boga takim, jakim on jest w świetle, można by powiedzieć, czegoś, co jest takie trudne, zerwania więzi, grzechu, odstępstwa i widzi jego łaskę, miłosierdzie, życzliwość, przebaczenie, to to jest coś, co powoduje, że od tego momentu Mojżesz staje się inny.

ale doświadczenie Bożej miłości, doświadczenie Bożego przebaczenia i widzenie Boga takim, jakim On jest, to zmienia życie ludzkie i to ludzie są w stanie dostrzec i zobaczyć właśnie, że tak powiem, Boga w człowieku.

I to jest finał tej rozmowy Boga z Mojżeszem i to może być finał naszych rozmów z Bogiem.