Mentionsy

Będziemy starali się zrozumieć, co apostoł Paweł napisał o Jezusie Chrystusie w tych listach, jakie rady zawarł dla wierzących, dla tych spośród pierwszych chrześcijan, którzy mieszkali w tych miastach.

Dlaczego apostoł Paweł, znaczy nie tylko wśród listów mamy listy apostoła Pawła, ale tutaj w tym sezonie omawiamy listy apostoła Pawła, Kolosan, Filipian.

Dlaczego apostoł Paweł pisał listy?

To dlaczego apostoł Paweł nie zaszczycił swoją obecnością tych, do których kierował listy, tylko wysyłał listy?

No i tam oczywiście Paweł szerzej odnosi się do tego, czego doświadcza i co to przynosi.

Apostoł Paweł był w Koryncie, miał plan jechać do, udać się do Jerozolimy, ale wysłał list do Rzymian zapowiadający swoje przyjście.

Tak naprawdę to jest jakby zapis mowy, tak, apostoła Pawła, jakiegoś kazania, jakiejś przemowy.

I na pewno jest to trudniejsze w odbiorze pod tym kątem, że czasem apostoł Paweł ma bardzo skomplikowane myśli, w bardzo skomplikowany sposób je przedstawia i dlatego warto po analizie takiej całości, takiego szybkim przeczytaniu, potem właśnie, jeśli chodzi o treść, czytać...

aby, dlatego, ponieważ i tego typu, albo różne pytania retoryczne, tak, to wtedy lepiej zrozumiemy, w jaki sposób przekazuje swoje myśli Paweł.

Ale zobaczcie, na przykład apostoł Paweł pisze trzeci rozdział, werset pierwszy listu do Filipian, przeto, albo ponadto, przepraszam, bracia moi, radujcie się w Panu.

Tylko pytanie właśnie, czy apostoł Paweł napisał ten tekst do mnie?

Czyli sytuacja, do której odwołuje się apostoł Paweł, tak?

Apostoł Paweł pisał listy do konkretnych ludzi, do zborów na ogół, które znał, do osób, z którymi działał wspólnie, ale nie tylko.

Takie listy apostoła Pawła na pewno nie były adresowane do nas, bo każdy w tytule ma, do kogo były adresowane, ale były pisane też dla nas i są dla nas źródłem mądrości i pouczenia dla chrześcijan, którzy żyją w XXI wieku.

Oczywiście Księga Dziejów Apostolskich też nam w tym pomaga, bo ona opisuje działalność apostoła Pawła.

to jakie miejsce jest listów apostoła Pawła w ogóle w całym takim kanonie Pisma Świętego, bo jednak te listy znajdujemy w Piśmie Świętym, tak?

Cenne to to, żeby na przykład daną też myśl dotyczącą danego listu rozpatrywać w kontekście na przykład w tym konkretnym przypadku myśli apostoła Pawła szerzej, żeby lepiej rozumieć intencje autora.

Czyli pozostałe listy apostoła Pawła, których jest łącznie 13 plus ten bezimienny, który czasami jest mu też przepisywany, ale w jakimś stopniu jest powiązany z Pawłem, czyli z dohebrajczyków.

Szerzej Nowy Testament, jak w ogóle rozumieć jego myśl w perspektywie, można powiedzieć, innego rodzaju świadectw myśli zostawionych przez apostołów, czyli przez środowisko, z którym w jakimś stopniu kooperuje, współpracuje.

No i oczywiście Paweł nie działa w próżni.

że jest ratunek u Boga i apostoł Paweł jest jednym z tych wysłanych, tych wysłanych, który pełni tą misję i te listy są skierowane do ludzi, którzy przyjęli tą dobrą nowinę.

I tak jak ten list w jakiś sposób reprezentuje obecność Pawła, który nie może być tam osobiście, tak Paweł i apostołowie reprezentują tego, który wstąpił do nieba.

z ludzkością, tak wypełnieniem tego w tym przypadku, co studiujemy teraz, jest list napisany przez apostoła Pawła, który, wierzymy, jest pod natchnieniem Bożym.

I apostoł Paweł z całym swoim właśnie dorobkiem naukowym, przygotowaniem, wychowaniem jest też Bożym środkiem łączności z człowiekiem.

I apostoł Paweł na początku był bardzo nieakceptowany w kronie chrześcijan, bo się go bali, bo był prześladowcą Kościoła.

To jest piękne i to jest dobra nowina sama w sobie, te historie apostołów.

To jest ciekawe, co mówisz, bo mówisz o prześladowcy, a list do Filipian jest jednym z takich najcieplejszych w tonie i w sposobie tej komunikacji listów, więc to jest ciekawe, że apostoł przeżył coś takiego, ale też był człowiekiem, który potrafił w taki sposób przemawiać i komunikować się.

Znajdując się na wschodnim wybrzeżu Morza Gejskiego, Paweł ma wizję nocną, sen Macedończyka, który zaprasza go.

Paweł po prostu decyduje się wraz z całą grupą, żeby przeprawić się do Macedonii.

Czytamy również o tym, że apostoł Paweł zgodnie ze swoim obyczajem w szabat idzie spotkać się ze swoją grupą etniczną, z Żydami.

Paweł jest człowiekiem wielu światów.

I to w tym całym, naprawdę wyjątkowym mieście apostoł Paweł trafia do więzienia, czyli do najniższego...

Czyli apostoł Paweł przychodzi tam jako naśladowca Jezusa, który w swoim życiu doświadcza życia Jezusa, tak jak Jezus je prowadził i jest tak naprawdę przykładem i wzorem potem do naśladowania, ale pokazuje w tym liście, żeby ten umysł, jaki był w Jezusie Chrystusie, aby był w was.

Dobrze, to nakreśliliśmy troszeczkę okoliczności poznania apostoła Pawła Filipian.

No to teraz chwileczkę jeszcze musimy powiedzieć, gdzie apostoł Paweł znajdował się w chwili pisania tego listu.

No nie wiem, na przykład jeśli w tym przypadku adresaci mają świadomość dotyczącą tego, gdzie apostoł Paweł się znajduje, to on nie musi mówić, słuchajcie, piszę do was z tego i tego miejsca, bo to w ogóle nie jest tutaj potrzebne.

Wiemy z dziejów apostolskich, ale też z listów, na przykład chyba z listu do Koryntian, gdzie apostoł Paweł wymienia, że ileś razy był uwięziony, tak?

Zaraz będziemy czytać, ale Paweł i Tymoteusz adresują ten list.

I musimy być świadomi, że dzieje apostolskie to też jest tylko jakiś szkic działalności apostoła Pawła.

I w liście do Koryntian Paweł wymienia, że był wielokrotnie w więzieniach, w więzłach, więc myślę, że jest raczej pewne, że był więcej razy w więzieniu niż tylko tyle, co na pewno wiemy.

Ale to nie jest jednoznaczne, bo końcówka dziejów apostolskich nam mówi na przykład o tym, że apostoł Paweł przebywał w wynajętym siebie

No to wiadomo, ale Paweł daje tutaj jakiś przykład dotyczący tego, że...

Natomiast wydaje mi się, że to, co jest jakby naszą też taką rolą jako odbiorcy, to to, że niezależnie od tego, jaki wariant przyjmiemy, ale możemy w ogóle nie przyjmować żadnego, tylko pozostawić sprawę otwartą, to uchwycić po prostu to, że Paweł jest w długoterminowym ograniczeniu, takim dotyczącym jego warunków funkcjonowania.

Czyli to jest niesamowite, że wydawałoby się sytuacja fatalna, pozbawiająca możliwości apostoła Pawła działania do tego, którego został powołany, bo został powołany właśnie, żeby iść i głosić, nauczać narody,

Czytamy, że Paweł pisze w 12 wersecie, a bracia, chcę, abyście wiedzieli, że to, co mnie spotkało, posłużyło raczej ku rozkrzewieniu Ewangelii.

I to, co mnie też tak bardzo jakby też porusza, dotyka, to jest to, że Paweł nie jest złamany tymi okolicznościami.

które jesteśmy w stanie odebrać na zupełnie innych warunkach, kiedy rozumiemy właśnie to, gdzie jest Paweł, w jakich okolicznościach, ale też w jakiego rodzaju interakcji jest ze swoimi odbiorcami i jak oni z kolei, że tak powiem, wracają do niego z różnymi odpowiedziami.

I to były takie właśnie, gdzie na przykład apostoł Paweł mógł jechać gdzieś, być w podróży i przyszło mu do głowy, mógł sobie zapisać i potem na podstawie tego komponować.

pomyślności, ale co ciekawe, jak zawijano ten papirus, składano, tak, to często właśnie na tym, często odrywano kawałek, żeby związać ten list, ale tutaj na liście napisano właśnie na przykład pros Filipian, tak, czyli do Filipian, tak, albo nawet nadawca i adresa, to co potem właśnie, czyli zobaczcie, list apostoła Pawła pewnie nie wyglądał tak, jak my go mamy,

Paweł i Tymoteusz.

I już pierwszy werset pokazuje nam, że apostoł Paweł jest nietuzinkowym pisarzem listów starożytności, ponieważ o ile wszystkie listy ze starożytności, które mamy, one są bardzo krótkie.

A apostoł Paweł... Rozbudowany.

apostoł Paweł, często te modlitwy to zajmują w Biblii całą stronę, tak?

A zobaczmy, jak pastor Paweł zakończył.

Czyli apostoł Paweł zaczyna... Zaczyna i kończy tą klamrą.

I myślę, że możemy się pomodlić o to, żeby ten sezon właśnie przyniósł takie dobre owoce z tego studium Pisma Świętego w postaci nie tylko zrozumienia tego, co Paweł pisał do Filipian i Kolosan, ale też do tego, jak my w naszym życiu możemy zastosować ten głos Boży przemawiający z tego listu.

Ojcze, bardzo dziękuję Tobie za czas, który mogliśmy wspólnie z Mateuszem i Piotrem spędzić nad tym świadectwem wiary pozostawionym nam przez apostoła Pawła w tych niełatwych okolicznościach, w których on znajdował się, przebywając w jakiejś izolacji, w zamknięciu, ograniczeniu.