Mentionsy

I tutaj od 12 rozdziału, od tej dziesiątej ostatniej plagi mamy ten konkretny moment, kiedy Bóg realizuje swoją obietnicę złożoną i Mojżeszowi i złożoną Izraelowi, że ich wyprowadzi, że ich wyratuje z Egiptu.

Nim sięgniemy sobie do samego tekstu, krótko pomodlimy się wspólnie z prośbą o Boże błogosławieństwo i prowadzenie, a potem zobaczymy, co nas Pan Bóg też poprzez to studium wprowadzi.

Ex hodos będzie oznaczał dosłownie wyjście skądś, ten taki zajomek kierunkowy i drogę, wskazanie drogi, więc Bóg wyprowadza i to jest ta droga, którą wytyczy do tego, żeby wyjść.

No i właśnie w tym niezwykłym momencie w tej partii Księgi Wyjścia mamy ten moment, gdzie w jakimś sensie Mojżesz albo Bóg przez Mojżesza z tej wody wyprowadza do wolności.

To jest niesamowite, że Pan Bóg pojawia się, żeby wyrwać swój lud z marazmu, żeby go wprawić w taki Boży ruch, żeby pojawiły się działania, aktywności, które prowadzą do tego lepszego jutra.

Więc ewidentnie jakby z perspektywy takiej zbawczej, to są to ogromne obrazy, figury, typy ukazujące to, czego dokonuje Bóg dla zbawienia człowieka i w takim kluczu jest interpretowane całe to wydarzenie Eksodusu w Nowym Testamencie.

Ale Pan Bóg jakby...

Pan Bóg sięga po ten ostateczny już argument, dlatego, że Faraon nie chce wypuścić jego pierworodnego.

W jakimś sensie my widzimy, że to doświadczenie tutaj ono właśnie ma pokazać jakąś chyba istotę rzeczy, bo z jednej strony Bóg ja jakby doskonale sobie zdaje sprawę z realiów Izraela i wie, kogo wyprowadza.

Gdy Faraon wypuścił lud, Bóg nie prowadził ludu drogą do ziemi filistyńskiej, choć ta była bliższa.

Dlaczego Bóg tak albo dziwnie prowadzi, albo może jeszcze dalej idąc, jakie to też ma znaczenie dla tu i teraz mojego doświadczenia z Bogiem?

A więc Pan Bóg wyprowadza ludzi przerażonych rzeczywistością.

zupełnie określić, a więc to jest krok w nieznane, na głęboką wodę i dla nich, dla ich to jest po prostu totalny szok, a więc Pan Bóg wie, że ma do czynienia z ludźmi, którzy się boją.

A tutaj ta historia pokazuje, że Pan Bóg prowadzi powoli swoimi drogami,

I musiałby Pan Bóg prowadzić dłuższą drogą, spokojniejszą, żeby ten naród, tak mówiąc kolokwialnie, nie rozsypał się przy pierwszym spotkaniu z Filistynami czy z innymi narodami, które stanęłyby na ich drodze.

Musiał być przygotowany i też w naszym indywidualnym doświadczeniu też Bóg nas przygotowuje przez różne pośrednie doświadczenia na większe historie, które mają miejsce w naszym życiu.

Dokonała się niezła wolta, dlatego że Księga Wyjścia rozpoczyna się sytuacją, kiedy Aaron i Mojżesz stają przed Faraonem, mówią mu o tym, że objawił się im Bóg, że chcą wyjść na pustynię, oddać hołd.

Faraon mówi, jaki mi ten Bóg jest.

Dlatego Bóg, zanim wchodzi w przymierze z Izraelem, daje ludziom wolność.

I tutaj widać, że Pan Bóg widzi reakcję Faraona, ale też przepatruje się uważnie reakcją ludzi, którzy wyszli pod władzą Mojżesza z Egiptu.

jak tego typu mechanizmy, które są tutaj wykorzystane, zastosowane albo zobrazowane, pokazują w ogóle, jak wyglądają relacje międzyludzkie i też jak wygląda na przykład sposób uzyskiwania określonych celów poprzez określone metody, bo można powiedzieć tak, Bóg dokonuje sądu tutaj i w jakimś sensie można powiedzieć zmusza

Mamy z jednej strony Faraona jako takiego, u którego też Bóg na pewno walczył, ale mamy też dobro całego narodu i tym się zaczyna właściwie Księga Wyjścia.

Tym wspomnieniem obietnicy wyprowadzenia narodu, spełnienia obietnicy danej Abrahamowi i Pan Bóg musi brać pod uwagę także dobro narodu.

Jeżeli Faraon nie chciał tego dobra ze strony Pana Boga, a nie chciał też podobroci, no Pan Bóg mu składał oferty, wypuść mój lud.

Jeżeli Faraon był na to odporny, no Pan Bóg kierując się kategoriami wyższego dobra...