Mentionsy

I to jest chyba to, bo właśnie historia zdobycia Jerycha ukazuje ludzkie słabości, pokazuje ludzi, którzy zachowują się w sposób daleki od ideału, mimo tego, że Bóg jest blisko.

Jakby sami decydowali i wychodzą z założenia, że jeśli coś się uda ukryć przed ludźmi, to pewnie Pan Bóg tego też nie widzi.

I gdy dowiadujemy się o pewnych rzeczach, co Bóg od nas oczekuje, jak chciałby naszym życiem zawiadywać, pojawiają się schody.

Czy rzeczywiście Bóg tego ode mnie oczekuje?

No bo tak patrzymy na tą historię, ona jest bardzo ciekawa, dla mnie zaskakująca w ogóle, dlatego że skrupulatnie pilnują tego, co Bóg powiedział, realizują to wszystko, no i w pewnym momencie są ludzie, którzy wchodzą do tego miasta, jeden z nich widzi coś, co jest wartościowe, Bóg mówi, tutaj są włożone klątwa, absolutnie,

nie tylko na tym wymiarze indywidualnym, ja i Bóg, ale też takim bardziej społecznościowym.

W Starym Testamencie naród, który Bóg powołał, w Nowym Testamencie Kościół, który został założony przez Pana Jezusa, to jest społeczność.

Bóg chce, żebyśmy wchodzili w przemierze z Nim na poziomie moim osobistym, rodziny, ale także tym szerszym, prawda, ludu Bożego.

Człowiek zabrał, Pan Bóg mógł powiedzieć, no słuchajcie, można to naprawić jeszcze.

Tutaj Pan Bóg w pewnym sensie daje możliwość działania ludziom.

Dlaczego Pan Bóg to prowadzi w taki sposób?

Dzisiaj pewnie to by przebiegało inaczej, ale ten cały przebieg, ta w ogóle historia, sam fakt, że Pan Bóg tutaj w siódmym rozdziale...

w szóstym wierszu, gdy następuje to, co następuje, Jozue rozdziera szaty swoje, czytamy, pada twarzą na ziemię, no i Pan Bóg w końcu do niego mówi, no wstań, rób coś, dlaczego leżysz twarzą do ziemi?

No bo z jednej strony oczekujemy tego miłosierdzia od Pana Boga, a Pan Bóg mówi, nie, ja nie daruję.

I to jest, pewne rzeczy są nazwane po imieniu, bo Bóg mówi wręcz o zerwaniu przymierza.

Był pewien układ, Pan Bóg, ludzie i miało być to zrealizowane i tego nie ma.

Przecież dzisiaj ludzie, czytając Stary Testament, wchodzą w pierwszą Księgę Mojżeszową, Księgę Rodzaju, mówią, dlaczego Pan Bóg z powodu jednego owocu tak boleśnie doświadczył ludzkość?

Czy Pan Bóg wtedy nie mógł tej sytuacji rozwiązać polubownie?

Chodziło o to, że Pan Bóg wydał konkretne polecenia odnośnie tego, jak miało być zdobywane Jerecho.

A zatem Pan Bóg chciał pokazać, że gdyby to zostało niezauważone, ludzie tego nie wiedzieli.

Bóg to wiedział.

Bóg natychmiast po odkryciu niegodziwości w jego sercu nie obnażył to, nie powiedział, że to jest ktoś, kto spowoduje rewolty i bunt.

Wiemy, że Bóg daje czas, ale też pokazuje, że poruszamy się między bramą śmierci a bramą życia.

I też ten czas, myślę, jest istotny, bo Bóg daje czas do upamiętania.

Czyli mamy już konsekwencje tego działania i Bóg mówi, ja nie będę błogosławił, dopóki nie wyjaśnicie tej sprawy.