Mentionsy
Alfabet Wojtusika
15.01.2026 23:05

#232 Grzegorz Jankowicz i "Od-tworzenie. Eseje o potencjalności" w dyskusji.

Odcinek #232, w którym z Grzegorzem Jankowiczem w Galerii Bunkier Sztuki w Krakowie wdajemy się w dyskusję wokół jego eseistycznej książki ""Od-tworzenie. Eseje o potencjalności" /Lokator/.


Wychodzimy od Franza Kafki i momentu, w którym na rozdrożu mamy dwie możliwości: zniknąć albo narodzić się na nowo. Grzegorz Jankowicz szuka idzie jednak innych rozwiązań i tak dochodzimy do P jak potencjalności i D jak rekreacji. 

Przyglądamy się P jak poszczególnym postaciom z książki. Zatrzymujemy się przy C jak Carravagiu i próbujemy złapać jego D dwoistość, szukamy w ciemności i w świetle jego U jak ucieczek. Szukamy do czego zmierzał, zastanawiamy się, co chciał odkryć. 

Pytam autora dlaczego z twórczości Jarosława Iwaszkiewicza wybrał do analizy "Powrót Prozerpiny". I dopytuję, co stało za wyborem konkretnych postaci i historii do E jak esejów. 

Pojawia się poetycka potencjalność chwili u Borgesa i niełatwe poszukiwanie pisarskiej wolności u Pereca. Szukamy też w języku, stąd J jak jakiś i jednocześnie jacyś ludzie prosto z wiersza Wisławy Szymborskiej.

Łączą się wątki, przeplatają nitki, podwójności, potencjalności a na końcu wychodzi na to, że muszę jechać na Sycylię.

Kawki Iwaszkiewicz Grzegorz Jankowicz Caravaggio Józefa K. Simone Weil Borgesa Łukasza Wojtusika Blecher Weil George Perec Brod Wojtusika Józefa Reinfelda Kawka

Szukaj w treści odcinka

Wyczyść
Znaleziono 8 wyników dla "Iwaszkiewicz"

autorów takich jak Borges, Blecher, Carson, Iwaszkiewicz, Kawka, Perek i wielu innych, Grzegorz Jankowicz ich tam zamknął i myślałem, że to prawda, ale jak w dyskusji bywa, Grzegorz zdystansował się do tej metafory i słusznie myślałem o bohaterach zamkniętych w ramach jakiejś opowieści, a Grzegorz od razu wytłumaczył, że chodziło mu o inny rodzaj zamknięcia.

a następnie pojawiły się kolejne stadia, czyli nastoletniość Karla Rossmana, nastoletniość Blechera, dojrzały wiek Iwaszkiewicza i tak dalej, aż do chwili przed śmiercią, kiedy obserwuję, przyglądam się Sokratesowi.

Zastanawiam się, dlaczego akurat ten tekst Iwaszkiewicza.

No bo akurat u Iwaszkiewicza jest w czym wybierać i w nawiązaniach, a ty postawiłeś na... Powrót prozerpiny, prozerpina Persefona, kora, postać mitologiczna, która przychodzi Iwaszkiewiczowi do głowy, gdy myśli o swoim doświadczeniu, doświadczeniu miłosnym, związanym z konkretnym miejscem, mianowicie z Syrakuzami.

Iwaszkiewicz na kilka dni przyjeżdża do Syrakus po to, żeby się spotkać z Józefem Reinfeldem, z którym łączył go namiętny związek.

Uwielbiam Sycylię, uwielbiam miejsca, które Iwaszkiewicz w tym tekście prezentuje.

Aczkolwiek, może dodam tylko, że Iwaszkiewicz to opowiadanie napisał już po tym doświadczeniu, długo, długo po wizycie w Syrakuzach.

Natomiast kiedy był w Syrakuzach i kiedy czekał na Józefa Reinfelda, który z powodów, miał jakieś komplikacje w podróży, spóźniał się na tę randkę, to w Syrakuzach Iwaszkiewicz pisał Panny z Wilka, co też mi się wydaje bardzo znamienne.

Ostatnie odcinki