Mentionsy
#232 Grzegorz Jankowicz i "Od-tworzenie. Eseje o potencjalności" w dyskusji.
Odcinek #232, w którym z Grzegorzem Jankowiczem w Galerii Bunkier Sztuki w Krakowie wdajemy się w dyskusję wokół jego eseistycznej książki ""Od-tworzenie. Eseje o potencjalności" /Lokator/.
Wychodzimy od Franza Kafki i momentu, w którym na rozdrożu mamy dwie możliwości: zniknąć albo narodzić się na nowo. Grzegorz Jankowicz szuka idzie jednak innych rozwiązań i tak dochodzimy do P jak potencjalności i D jak rekreacji.
Przyglądamy się P jak poszczególnym postaciom z książki. Zatrzymujemy się przy C jak Carravagiu i próbujemy złapać jego D dwoistość, szukamy w ciemności i w świetle jego U jak ucieczek. Szukamy do czego zmierzał, zastanawiamy się, co chciał odkryć.
Pytam autora dlaczego z twórczości Jarosława Iwaszkiewicza wybrał do analizy "Powrót Prozerpiny". I dopytuję, co stało za wyborem konkretnych postaci i historii do E jak esejów.
Pojawia się poetycka potencjalność chwili u Borgesa i niełatwe poszukiwanie pisarskiej wolności u Pereca. Szukamy też w języku, stąd J jak jakiś i jednocześnie jacyś ludzie prosto z wiersza Wisławy Szymborskiej.
Łączą się wątki, przeplatają nitki, podwójności, potencjalności a na końcu wychodzi na to, że muszę jechać na Sycylię.
Szukaj w treści odcinka
I w pewnym momencie się zorientowałem, tego akurat nie planowałem, ale w pewnym momencie się zorientowałem, że rzeczywiście jest tak, że zaczyna się od tekstu dotyczącego Kawki, Józefa K., który jak gdyby rodzi się na nowo w wieku 30 lat.
Biografisty Kawki, który napisał, że problem bohaterów Kawki
Na samym początku procesu Kawki jest taka scena, w której jacyś ludzie wyglądający na funkcjonariuszy, ale czy to są funkcjonariusze?
No i oczywiście w powieści Kawki, jak i w całej polityce, czy politykach europejskich i nie tylko europejskich, ten fakt jest nieustannie kwestionowany.
Albo złapaliśmy, no nie chcę używać tych słów, mówią na to patetycznie wenę, natchnienie, ty piszesz o okresie alchemicznym w twórczości Kawki, czyli o tych sześciu tekstach, które on sam wybrał, napisanych w bardzo krótkim okresie.
U Kawki było podobnie, to znaczy on zaczynał nowy tekst z jakąś niewiarygodną energią.
Był potencjalnością dla samej twórczości Kawki.
No i oczywiście można się tutaj zastanawiać do jakiego stopnia Brod miał prawo złamać tę prośbę Kawki.
Od Kawki opowieści, od procesu i od tego zdania z dziennika, które mówi o tym, że można albo zniknąć, albo narodzić się na nowo.
Ostatnie odcinki
-
#234 Joanna Karasek. "Przylądek Trafalgar" i ...
29.01.2026 23:05
-
#233 Przemysław Żarski sieje "Ferment". Dramat ...
22.01.2026 23:05
-
#232 Grzegorz Jankowicz i "Od-tworzenie. Eseje ...
15.01.2026 23:05
-
#231 Johan Theorin. Olandia w roli głównej.
08.01.2026 23:05
-
#230 Kuba Kulasa i jego "Szczęśliwa ręka"
18.12.2025 23:05
-
#229 Agnieszka Łopatowska udowadnia, że "Paryż ...
04.12.2025 23:05
-
#228 Daniel Warmuz. Rozmowa o książce "Zimne kr...
27.11.2025 23:05
-
#227 Zośka Papużanka na "Solo"
20.11.2025 23:05
-
#226 Jakub Małecki i jego prywatne oraz pisarsk...
13.11.2025 23:05
-
#225 Marcin Podolec. "Sezon spadających gwiazd"...
06.11.2025 23:05