Mentionsy

Witają się z Wami Julia i Zuza.

Natomiast na plotki, czyli też taką w miarę płytką rozmowę i taką zapełniającą czas, wszyscy poświęcamy bardzo dużo naszej części dnia.

Dobra.

Ale okazało się w trakcie terapii oczywiście, że tak naprawdę sporo rozmów, które prowadziłam, szczególnie jakichś takich poważniejszych, było takich dosyć płytkich i nawet jeżeli tematy, które poruszałam czy poruszałam z rozmówcą, rozmówczynią były poważne czy głębokie, to jednak jakość moich przemyśleń i jakość jakiegoś takiego mojego insightu we mnie samą była właściwie dosyć niska.

Że nie, że niekoniecznie, ale jak już nauczyłam się, żeby tak trochę głębiej rozmawiać i żeby więcej mówić o tym, co jest we mnie w środku, to te rozmowy stały się dla mnie takim dodatkowym źródłem jakiegoś takiego oparcia w innych ludziach, ale też jest to moja próba zrozumienia siebie samej, w sensie jak z kimś rozmawiam, to dużo łatwiej mi się strukturyzuje moje myśli i też jeżeli kiedykolwiek muszę wybronić na przykład jakiegoś swojego poglądu, to czuję, że on się w jakiś sposób umacnia.

I to jest prawda.

I to był dramatyczny problem, że rzeczywiście po prostu nie byłam w stanie na przykład znieść ciszy i zawsze próbowałam ją wypełnić tym, co ja mam do powiedzenia.

Jasne, dobra.

Jest jeszcze w moim jakimś wszechświecie ten taki small talkowy, small talkowa rozmowa, ale dla mnie to jest raczej taka, wiadomo, że to są uprzejmości przede wszystkim, przynajmniej z mojej perspektywy, więc no trudno się tam zastanawiać jakąś jest osobą, bo mam wrażenie, że to po prostu jest jakaś poda.

Nie, absolutnie, przejdzie mi to przez gadło, wykrzyczę to i potem mam z tym problem, więc to na drugą stronę działa.

Praca.

Jak ktoś ma jakiś taki pogląd, o którym ja na przykład myślę od lat, od lat się zastanawiam nad tym tematem, spojrzałam na niego z każdej strony i ktoś mówi po prostu taką największą głupotę, jakieś takie coś kompletnie sprzecznego z tym, co ja uważam, no naprawdę ja...

Dobra, to był kolega A.

Po prostu tak strasznie się kłóciliśmy o jakąś taką rzecz, która była...

No po prostu teraz dużo lepiej rozumiem, jak skomplikowane są poglądy osób i jestem w stanie dużo bardziej do tego empatycznie podchodzić, no i przede wszystkim nie uważać, że czyjeś poglądy to jest ta osoba.

No ale umówmy się, zamknijmy to do pudełka z napisem porażka nieruchoma.

Wtedy naprawdę mam wrażenie, że sytuacja jest tak niezręczna.

No trudno, sprawdźmy jak to zadziała.

I jakby no nie ma się jak dogadać, więc no testuję, to dalej jest dla mnie bardzo wymagające, ale próbuję być coraz szczersza.

To jest naprawdę ciężkie i to ja też nie chciałabym się śmiać z ludzi, którzy tak robią, bo ja na pewno też w takiej sytuacji jestem dokładnie taka.

W sensie, że jak ktoś wchodzi, jest nowa osoba, o której plotkujecie, to ona jest ważnym elementem waszego wspólnego wszechświata.

Wszyscy są jacyś dziwni, więc to gimnazjum było dla mnie stresujące i nie to, że ja nie plotkowałam, oczywiście, że plotkowałam i jeszcze miałam taką grupę przyjaciółek, zresztą nazywałyśmy się Złota Siódemka.

To było dla mnie takie niepokojące i to, że ja nie mam kontroli nad tym, co ktoś o mnie uważa.

Jak staram się jednak z szacunkiem do tych ludzi chodzić, chyba, że ktoś mnie naprawdę wkur... I to wtedy już trudno, no ale wtedy może sobie zdawać sprawę z tego, co go czeka.

No to prawda, to prawda.