Mentionsy

Kiedy ja szedłem na warszawską sinologię, to moi rówieśnicy, a to poszedłem na drugi kierunek, dziewczyny podejrzliwie patrzyły na mnie, czy ja wśród nich powodzenia nie mam, a chłopcy jeszcze mieli gorsze skojarzenia, no bo zajęcie się wtedy Chinami to była jakaś aberracja.

I to, co mi się wydaje przydałoby się nam wszystkim, osobom, które zajmują się Chinami, osobom, które wypowiadają się na tematy chińskie, to jest pamiętanie o nie tylko tej różnorodności Chin, ale również o bardzo długiej historii, z czego bardzo dużo rzeczy wynika.

Piętnaście mniej więcej lat temu tu w Europie mieliśmy już pierwszą wojnę z Chinami handlową o fotowoltaikę.

Marcin, ja chciałbym ciebie zapytać, czy z Chinami można, czy trzeba współpracować?

Jakby państwo zapytali obrońców praw człowieka, czy z Chinami można, czy trzeba współpracować, to powiedzą, że absolutnie nie.

To powiedzą, że jak najbardziej tak, tylko potrzebujemy wsparcia, potrzebujemy mądrej polityki, władz, która będzie nam niejako też drogowskazem tego, co mamy z tymi Chinami robić.

Po prostu Chiny są super ważne na świecie, więc nie ma żadnej możliwości, żebyśmy z Chinami nie współpracowali.

I nie mamy żadnej karty przetargowej, żeby układać nasze relacje z Chinami.

Unia Europejska już może być partnerem do dyskusji z Chinami, tylko Chiny nie chcą rozmawiać z Unią właśnie dlatego.

I w takiej sytuacji, dopóki jest wojna ukraińska, czy na terenach Ukrainy, normalnych relacji z Chinami niestety nie będzie.

My nie jesteśmy zjednoczeni, a my jako Unia Europejska jesteśmy soft power, podczas gdy wszędzie, z Chinami włącznie, mamy grę wielkomocarstwową, hard power.

Amerykanie nie widzą świata poza rywalizacją z Chinami.

Wszystko to jest rywalizacja z Chinami.

Co możemy robić, żebyśmy dominowali nad Chinami.

Albo co jest wyznacznikiem prochińskości, szczególnie w naszych polskich warunkach, bo tutaj jest na sali kilkoro znawców Chin, osób zajmujących się Chinami, analityków i tutaj wiemy jako żywo, że nie jest tak trudno w Polsce zapracować albo na łatkę chińskiego agenta, albo agenta antychińskiego.

Te narzędzie, które Unia ma są przyszłością moim zdaniem budowania nowej jakości relacji między innymi z Chinami, ale też z innymi graczami.

Proszę Państwa, nasz bilans handlowy z Chinami to jest 16 do 1.

Właściwie gra odgrywa się pomiędzy Stanami a Chinami.

Z filozofii chińskiej w końcu do języka i w końcu stwierdziłem, że chcę się poważnie zająć Chinami i nie żałuję.

Co może się wydarzyć takiego istotnego przy tej rywalizacji, która istnieje w tej chwili tak szybka między państwami, szczególnie Stanami Zjednoczonymi i Chinami?

Podejrzewam, że Amerykanie i tak będą musieli na nowo definiować wiele rzeczy po tych wyborach, bo w tej chwili mamy tylko zawieszenie broni, rozejm w stosunkach z Chinami, ale zderzenie jest strukturalne i ono nad nami wisi w każdym możliwym wymiarze i azymucie.