Mentionsy

Ewa Winnicka.

Tak, Winnicka jest taką bardzo wierną temu tematowi autorką i myślę, że to jest bardzo mądre, dlatego że opowiada o emigracji i różnych jej odcieniach, różnych momentach historii, różnych motywacjach i dość niesamowitych powodach, dla których

I tam ludzie żyją, ci chłopi, którzy się decydują na emigrację do Stanów Zjednoczonych, to nie są wcale chłopi żyjący w najgłębszej desperacji, wcale nie najbiedniejsi z biednych, to są ludzie, o których właściwie Winnicka pisze, że jakoś to życie im się układało, oni coś mieli, jakiś dosyć klarowny status w strukturze,

Ewa Winnicka podąża wraz z nimi i historią przez następne dziesięciolecia, doprowadzając tę historię aż po współczesność.

Winnicka jako rasowa reporterka nie odpuszcza.

Oni lądują w krainie możliwości, bo to jest część mitu amerykańskiego, ale także teksańskiego, a od tej siły mitu w ogóle Winnicka tę historię zaczyna, że lądujesz w krainie, no właśnie, niezapisanej, czyli krainie, która ci obiecuje nieograniczone możliwości.

I to, że Winnicka tę historię opowiada do czasów współczesnych pozwala nam zobaczyć, że dla niektórych

I tak ta historia nie dość, że jest doprowadzona do współczesności, to toczy się w dwóch planach, bo Ewa Winnicka jedzie do wszystkich miejscowości, nie tylko do Miasteczka Panna Maria, ale jest tam również Cestochowa i inne swojsko brzmiące nazwy miejscowości się pojawiają w książce.

No właśnie, powiedz trochę o tym, co dzieje się z tożsamością narodową tych emigrantów, na ile oni czują się i na ile Ewa Winnicka o tym pisze, na ile czują się Amerykanami, Teksańczykami czy też Polakami, a może Ślązakami, bo to akurat w wypadku narodowości śląskiej, nawet w Polsce budzi dużo emocji.

Teksas jest i od tego Winnicka ta opowieść zaczyna fenomenalnie.

Więc jest to dość niesamowity tygiel i oczywiście to wszystko Winnicka jeszcze opowiada na tle historycznym, gdzie przewalają się wojny.

Swoją drogą bardzo ciekawie Winnicka pisze o kowbojach o tym, że to są postaci kluczowe dla teksańskiego mitu.

Zaczęłyśmy też od tego, że Ewa Winnicka tym tematem emigracji w różny sposób się zajmuje i tutaj też jest to temat, który na pewno łączy tę książkę z jej poprzednimi.

Ewa Winnicka ma bez wątpienia wspaniały warsztat, to znaczy niczego nie przeocza i jak już idzie, to idzie po te historie we wszystkich wymiarach.

Jest coś, do czego Winnicka wraca po raz kolejny i to jest akurat może taki zastanawiający wątek.