Mentionsy

No właśnie, ja sobie czytając robiłem mnóstwo notatek, aż za dużo, aż teraz nie jestem w stanie tego wszystkiego ogarnąć, szukam tutaj w zeszycie, ale sobie wypisałem takie cztery główne tematy, o których myślę, że będziemy rozmawiać i które są obecne w twojej książce.

I go prześwietliłaś na wszystkie możliwe sposoby.

No i czwarty, last but not least, temat, który gdzieś tam cały czas przewija się przez twoją książkę, właściwie przez wszystkie rozdziały, to jest ten szkodliwy wpływ człowieka na środowisko.

Ja nie potrafię tego tak wypowiadać, a może no potrafię, bo wypowiedziałam, ale jest mi bliska wymowa w hindi, czyli Sunderbany, bo Szy jest w bengalskim, znaczy S się czyta jako Szy, ten znak, a po angielsku czy w innych Stanach mówią Sunderbany, więc ja poznałam Sunderbany jako Sunderbany i trudno mi teraz się cofnąć, czy jakby zaimplikować tę bengalską wymowę, ale tak, Sunderbany.

Czasem się jeszcze używa na wyspie rikszy, roweru różnych.

Im dalej płyniesz, tym one się zmniejszają gabarytowo od takich łodzi większych, chociaż to wciąż są czułna, tylko z silnikiem spalinowym i miejscowa ludność tak się przemieszcza, bo już coraz mniejsze te czułenka,

Dobrze, ale powiedziałaś, że to jest w tej chwili jeden z najgęściej zaludnionych obszarów na świecie, nawet nie tylko w Indiach, ale na świecie, ale przy okazji też jeden z najbiedniejszych, tak?

Myślę, że możemy mówić o ciekawszych za chwileczkę rzeczach, niż wchodzić w takie polityczne aspekty.

W której to można zbierać chrust na opał, ten chrust można sprzedawać potem, ale przede wszystkim mężczyźni z tego rejonu zbierają tam miód, który jest bardzo ceniony.

To kobieta po śmierci męża ma na utrzymaniu nie tylko dzieci, to często liczne jest to potomstwo, ale też starszyznę.

I one takimi chałupniczymi metodami z wiaderka plastikowego do wiaderka, muszelką z jednej muszelki do drugiej przelewają, po prostu wszystkie są prawie już niewidome, bo też dostać okulary to jest trudne, a jak dostają, to są źle dobrane, więc łatwo poznać kobiety, które pracują przy krewetkach, bo noszą okulary albo mrużą oczy.

A jest tam dużo ciekawszych lokalnie rzeczy, o których w ogóle się nie mówi i się nie wie.

Ale tak się mówi, a wszyscy badacze podkreślają, no nie było metod badania i liczenia.

I w kapitalistycznej kulturze, bo tygrys wszystko sprzedaje, prawda?

Napoje, batoniki, no wszystko.

Dobro tygrysów również, bo to jest oczywiście wszystko propaganda, ponieważ premier buduje rezerwaty, ale jednocześnie buduje, w tym samym zdaniu mówi, że powstają rezerwaty i powstaje największa liczba dróg betonowych i trakcji kolejowych.

Wszyscy naukowcy, tacy wiarygodni w Indiach mówią, że liczby, które podaje administracja rządowa, no to są zupełnie z kapelusza, bo na przykład naukowcy nie są dopuszczani do tych badań i do w ogóle oceny tych badań i tych statystyk.

I to ludzi najuboższych, ludzi, którzy dotychczas funkcjonowali z tą przyrodą i nie żalili się nikomu, że ktoś ich zjada, bo nawet jeżeli tak się działo, to akceptują stan rzeczy.

To jest wszystko propaganda, ekonacjonalizm i finalnie chodzi o pokazanie czegoś, zatriumfowanie, tak jak, że liczba tygrysów poszerbowała w górę.

Mógł zginąć przede wszystkim dlatego, że nie zawołał matki Bon-Bibi czy Bono-Bibi, pani lasu, matki lasu, w którą wszyscy tam wierzą i nie zawołał jej na pomoc.

Bo ten gryz jest bardzo szybki.

Bo trzeba powiedzieć, że ten las jest spiżarnią wszystkich istot, wszystkich gatunków.

I tam jest powiedziane, to jest taki bardzo, powiedzielibyśmy jako ludzie Zachodu, ekologiczny poemat, pani lasu strzeże wszystkich istot i ludzkich i pozaludzkich, a jej las jest spiżarnią też wszystkich istot.

Więc jak patrzysz na taką osadę i domostwo tak skrajnie ubogie i słyszysz, że ludzie naprawdę wierzą w to, że mąż zginął, bo żona była chciwa i wysłała go po więcej ryżu, no to jest strasznie uderzające.

Więc wysyłane są mi wszystkie wypadki z tygrysami, wszystkie widziane tygrysy.