Mentionsy

Honcho Chuen należał do grupy etnicznej Hakka.

Rodzina liczyła na to, że dzięki swojej inteligencji Honcho Chuen, zawodu nauczyciel, zostanie urzędnikiem państwowym, co zapewni rodzinie wyższy status.

Na przestrzeni 10 lat Honcho Chuen podchodził do niego trzykrotnie i trzykrotnie wracał na tarczę.

Najpewniej presja rodziny i niemożność sprostania oczekiwaniom sprawiły, że Honcho Chuen załamał się.

Nakazał też, by Honcho Chuen tępił zło.

Po pewnym czasie Honcho Chuen wrócił do zmysłów i w 1843 roku po raz czwarty spróbował szczęścia na egzaminie.

Krótko potem Honcho Chuen skojarzył fakty.

A więc, pomyślał Honcho Chuen, ten starzec, którego spotkałem w mojej wizji, był Bogiem, a młodszy mężczyzna był jego synem, Jezusem.

Honcho Chuen uznał, że wizja miała na celu zbawienie Chin, a on sam jest bratem Jezusa, który ma do wypełnienia misję.

Honcho Chuen oszczył się i przez dwa miesiące uczył się nowej religii od mieszkającego w kantonie amerykańskiego pastora.

Do religijnych idei Hon Chu-chuen dodał postulaty, które wynikały z fatalnej sytuacji chińskich chłopów i robotników.

Hon Chu-chuen nawoływał bowiem do zniesienia podziałów na klasy społeczne.

W połowie 1850 roku na południu Chin wybuchło powstanie, a w styczniu kolejnego roku 37-letni Honcho Chuen, niedoszły urzędnik i brat Jezusa, ogłosił się królem niebiańskiego królestwa wielkiego pokoju – Taiping Tianguo.

Żołnierze Honchochuena byli bardzo zdyscyplinowani i zmotywowani.

Gdy jeden z ministrów Honcho Ch'uena wykazywał zbytnią ambicję polityczną, prorok kazał go zabić.

W połowie 1864 roku odbiły Nanking, a sam Honchuchuen odebrał sobie życie.