Mentionsy

Ten odcinek podcastu nosi tytuł Magda umer.

I tak oto powstał amfiteatr, by mogła w nim wystąpić Magda Ummer.

Magda Ummer.

Nie zdawałam sobie sprawy z tego, jak bardzo Magda Umer była szczodra.

Kiedy Magda umarła, postanowiłam tę kasetę odnaleźć.

Nie pomyliłam się, bo nie na darmo, choć dużo później Magda zaczęła mnie nazywać Kustoszką.

Magda Umer z Jeremim Przyborą po prostu mnie zaczarowali.

Bo Magda też prowadziła koncert finałowy tamtych spotkań.

Dziś to, o czym Magda Umer powie za chwilę, sama często powtarzam młodym artystom, kiedy bywam jurorką, ale wtedy wydawało mi się, że to jest jakaś herezja.

Z kronikarskiego obowiązku, skoro opadło już nazwisko Dominiki Kurdziel jako tej, która wygrała, dopowiem, że na podium XXIII Spotkań Zamkowych Śpiewajmy Poezję w 1996 roku stanęły jeszcze Magdalena Orłowska, Dorota Ślęzak i Aneta Ryncarz.

W roku 1990 już sama kupiłam sobie inną kasetę, numer katalogowy POM 009, zatytułowaną po prostu Magda Umer Koncert.

Wszystko to, o czym i jak Magda mówi.

Pamiętacie te po prostu przedziwne strony internetowe i listy, które do niej pisaliśmy, a Magda odpowiadała.

Magda umiała stwarzać taką atmosferę i na scenie i poza nią i chyba rzeczywiście we wszystkim, czego dotknęła.

No i jak mi się wydaje, powracająca fraza we wszystkich albo prawie wszystkich wywiadach, których Magda udzielała, a przecież po 1990 roku

Nie ma tam w tamtym odcinku takiego fragmentu, w którym Magda Umer, która, przypomnę, stworzyła scenariusz tego spektaklu i go wyreżyserowała, opowiedziała mi o tym, czego w nim nie ma.

Ale teraz chcę wam opowiedzieć o tym, jak Magda potrafiła wzruszyć i zaskoczyć.

To nie jest koniec, ja tak pisałam przez jakieś dwie i pół strony, no ale nie mogę uwierzyć zupełnie w to, ciągle nie mogę w to uwierzyć, że Magda ten list przechowała, że w ogóle przyszło jej do głowy, żeby to zrobić.

Tak było, ale z drugiej strony, gdzieś właśnie w tej szczodrości, wracam do tego słowa, w tej szczodrości uwagi, którą ku nam kierowała, no tkwi jakiś paradoks, no bo Magda umer przecież przez lata młoda.

Magda lekko zdziwiona.

Magda na to.

Ostatecznie sukienki nie spaliłam i Magda wyszła w niej na scenę tuż po tej pięknej zapowiedzi Piotra Bałtroczyka, która otworzyła dzisiejsze drozdowisko.

Magda, depresyjna, wycofana, próbuje mnie zagrzewać do działania.

No a Magda wiedziała, że niczego nie wyrzucam, że zbieram wycinki, notatki, przekopuję archiwa i biblioteki.

Kiedy zaproponowałam jej rozmowę o tej płycie, Magda napisała mi tak.

Koniec maja 2023 roku Magda umer tylko dla mnie, a ja dla niej przez pięć pełnych dni.

Codziennie gdzie indziej piłyśmy kawę i piwo i Magda potrafiła zachwycać się nawet piwem, że każde smakuje inaczej i że wszystkie są świetne i robiła mnóstwo zdjęć.

Ale rzeźbą, która zrobiła na mnie największe wrażenie, była ta dziewczynka Magdaleny Popławskiej z podrapanymi kolanami.

Magda Umer była cudowną i wspaniałą gościnią Drozdowiska.

Wtedy już snułam się po korytarzach Myśliwieckiej 357 i Magda Umer przyjęła zaproszenie do audycji, którą prowadziłam.

12 grudnia 2025 roku, w 110. rocznicę urodzin Jeremiego Przybory, Magda umerł, umarła.