Mentionsy

Szymon Hołownia odchodzi nie tylko ze stanowiska marszałka Sejmu, ale polskiej polityki w ogóle.

Zaś w tym komentarzu postaram się odpowiedzieć na pytania, co poszło nie tak, co zostawia po sobie Szymon Hołownia i co jego odejście mówi o naszym życiu publicznym.

Z pewnością duża część z was zna moją opinię o Szymonie Hołowni jako o pustym naczyniu, w które można wlać dowolną polityczną treść.

W swojej karierze raz bowiem Szymon Hołownia głosił poglądy bliskie katolickiej nauki społecznej, socjaldemokratyczne, wręcz lewicowe.

Gdy jednak wiatr polityczny wiał z innej strony, Szymon Hołownia w swojej retoryce obcinania finansowania na wydatki socjalne sprzeciwu wobec podnoszenia składki zdrowotnej w temacie granicy czy imigrantów ścigał się z Konfederacją i Prawem i Sprawiedliwością.

Niewątpliwa charyzma, talent medialny, refleks i dar błyskotliwej riposty pozwalały Szymonowi Hołowni w polskiej polityce bronić poglądów czasami ze sobą zupełnie sprzecznych.

Powołany po udanych dla Szymona Hołowni projekt polityczny Polski 2050 stawiał sobie trzy zasadnicze cele –

która była zupełnie niemrawa, Szymon Hołownia jawił się nie tylko jako kandydat na zbawcę opozycji właśnie, ale być może całej naszej politycznej sceny.

Zaś wynik wyborczy w wyborach prezydenckich samego Szymona Hołowni był świetną platformą do dalszych działań.

trzeciej drodze i Polsce 2050 Szymonowi Hołowni i Władysławowi Kosiniakowi Kamyszowi zepchnąć w dół wynik wyborczy Konfederacji.

To być może dzięki tej operacji, a zatem także i dzięki Szymonowi Hołowni i projektowi Polski 2050.

I tej wobec Szymona Hołowni, zdaje się, pan premier w ogóle nie czuje.

Ale ten brak ideowej spójności i beztreściowość projektu Szymona Hołowni, które ujawniły się w późniejszych miesiącach i latach, zemściły się na polityku podwójnie.

Tak właśnie było z Szymonem Hołownią.

Gdy rządził jeszcze PiS, Szymon Hołownia uważał, że tu cytat, trzeba zakończyć tę obrzydliwość, to znaczy uszczelnianie polskiej granicy i procedurę pushbacków.

Gdy Szymon Hołownia utworzył rząd, deklarował dla odmiany, że ci sami funkcjonariusze Straży Granicznej, których oskarżał o najróżniejsze obrzydliwości...

Jeszcze bardziej wyrazistym zwrotem była sprawa Centralnego Portu Komunikacyjnego, którego ideę zbudowania Szymon Hołownia wprost wyśmiewał, gdy był w opozycji, zaś stał się gorącym zwolennikiem, gdy wszedł do rządu.

Tyle tylko, że gwałtowność zwrotów Szymona Hołowni była uderzająca.

Skoro bowiem ludzie zdążyli zapamiętać Szymona Hołowni z bardzo gwałtownego sprzeciwu wobec działań na polsko-białoruskiej granicy, czy wyśmiewania pomysłu budowy Centralnego Portu Komunikacyjnego za czasów rządu Prawa i Sprawiedliwości,

Wszystko to czyniło Szymona Hołownię nie beneficjentem tego nowego politycznego układu, lecz jego być może największą ofiarę.

Szymon Hołownia w świetle tego być może skazany był na to, by prędzej czy później z polskiej polityki odejść, bo jego pomysł na to, by wykorzystać stanowisko marszałka Sejmu do promocji własnej osoby i zamiany obrad w Sejmflix,

Tyle tylko, że Szymon Hołownia był już wówczas po jednych przegranych wyborach prezydenckich i w drodze do kolejnej prezydenckiej porażki.

Szymon Hołownia okazał się być też politykiem, podobnie jak cały jego prezydencki, oparty na jego osobie projekt.

Mówię oczywiście o tak zwanym zjawisku konfederazem i przeniesieniu tej emocji zmęczenia systemem politycznym i klinczem nie na próbę poszukania jakiejś nowej, łagodniejszej, centrowej i retorycznie wygładzonej opcji, jaką jeszcze w 2020 roku prezentował Szymon Hołownia.

Czy to jednak wszystko oznacza, że po Szymonie Hołowni w polskiej polityce nie zostanie nic poza wielką dziurą po jego ego?

Bo z tych wszystkich celów, które Polska 2050 i Szymon Hołownia wchodząc do polskiej polityki sobie stawiali, niektóre udało się zrealizować.

To wszystko nazwiska, które pomimo odejścia Szymona Hołowni z polskiej polityki w niej pozostaną.

Ale skoro o pani minister Katarzynie Pełczyńskiej-Nałęcz mowa, to z nią właśnie wiążą się największe obawy o spójność i szansę przetrwania w polskiej polityce partii Szymona Hołowni.

To rzeczywistość nie chce się do tych marzeń jeszcze nagiąć, albo inaczej Szymon Hołownia nie wykazał się wystarczającą cierpliwością, by wyczekać na czasy, gdy ta polaryzacja faktycznie odejdzie w przeszłość.

I przekonał się o tym także sam Szymon Hołownia, podobnie jak przekonała się o tym Lewica.

O tym przekonała się także obok samego Szymona Hołowni Magdalena Biejat.

Tego samemu Szymonowi Hołowni, który skupiony był bardziej na promocji własnej osoby, uczynieniu z Sejmu swego rodzaju machiny do promocji jego Sejmflixowego projektu i kochającego ponad wszystko błyskotliwe riposty

którą Szymon Hołownia dla siebie i swojego środowiska w polskiej polityce zainicjował.