Mentionsy

Jest sobie kebaba ogólnie, więc Arnold.

A Arnold stara się być skupiony na zadaniu, bo wydaje mu się, że są już blisko.

Idę tam, gdzie zawsze idę, czyli koło Arnolda.

Słuchaj, na robocie jesteśmy, Arnold.

No, to wiesz, popędzam resztę, żeby nie zatrzymywać się przy tych drzwiach, ale ktoś, kto idzie za mną, powiedzmy Arnold idzie za mną, bo się tu wysforował, to ja mu mówię, szukamy skarbca, możemy też poszukać skarbca.

I ciągnę Arnolda, żeby pociągnął następnych za ubranie, żeby się schować za róg.

Arnold też zostaje z les, bo...

Arnold, teraz ty.

Arnold.

Dobra, Arnold już widząc, że zaklęcie zeszło, robi po prostu dwa kroki do przodu i w stronę tej zbroi, która walczy z szeptem Ty blaszaku hendożony, oby ci płyty wyklepali!

Widzisz, szep, z Arnoldem dobrze ci wychodzi.

Więc jak Arnold zaczyna swoje zawodzenie, to dłoń...

Arnold.

Arnold.

Teraz jest Arnold.

Arnold jest ewidentnie w szoku, bo najpierw rzeźba zamienia się w jakieś... Co się zmienia?

Słuchaj, do czego inspiruje twoja muzyka, Arnoldzie?

Arnold, ty jesteś kolejny.

Gdyby nie Arnold, to już byś nie żył.

Ta rzeźba to jest... Tak, kurwa, Arnold.

Podchodzę i wyjmuję ci z rąk ten cyrograf, czytam go jeszcze raz, po czym podbiegam do Arnolda, macham mu tym przed oczami.

Arnold rozważa to, co słyszał od Willibalda, teraz tak patrzy na to.

On nie wysłał... Pozdrowił cię Arnoldzie od przyjaciela.

Daj Arnolda coś, bo on nie sobie bierze świata.

Wyciągam spośród resztek szkła ten globus i daję Arnoldowi.