Mentionsy

I ci nowi patroni, nowe patronki to są panie Agnes, Aleksandra i jeszcze jedna pani Aleksandra, pani Agnieszka.

Czyli pani Agnieszka i pani Agnieszka i jeszcze pani Agnieszka, pani Agnieszka, pani Agnieszka i pani Agnieszka.

Pani Aneta, Ania, Anna.

Anna i jeszcze jedna pani Anna i trzecia jeszcze pani Anna.

Anna, Anna, Anna i pani Anna.

Pani Arleta, Beata i Beata, Basia.

Irena i Iza i Joanna i znowu i Joanna i Joanna jeszcze jedna Pani Joanna oraz Pani Joanna Pani Joanna Pani Justyna i Pani Justyna Kamila, Karina Kasia, Kasia jeszcze jedna Kinga i to będzie najtrudniej ale to bardzo miłe Pani Katarzyna i Katarzyna i jeszcze jedna Katarzyna

oraz pani Katarzyna, Katarzyna, Katarzyna, Katarzyna, a także Katarzyna i Katarzyna.

Krystyna, Lila, Lucy, pani Magda, Magdalena, pani Małgorzata, pani Małgorzata, Martyna, pani Marzena oraz pani Marzena, Milena, Mirka, Monika i pani Monika.

Jeszcze jedna pani Monika.

Natalia, pani Olimpia, Paulina, Sylwia.

I Sylwia, pani Uliana, pani Zuzanna.

Co pani tak jakoś nie... Nie patrzę, których autorów znam.

Wszystkich pani znam.

To Pani jest jakaś niezbyt zdolna chyba.

No dobra, dobra, ale książkę Pani napisała świetną.

Pani Sabina Sadecka jest z nami, bardzo się cieszę.

Wypatrywana i wytęskniona Pani tę książkę pisała.

Przekaż, że byłem dystraktorem w Panie życiu.

Wie pani, ja czytam różne książki.

I wybaczam pani te okropne słowa o dystrakcji.

Pani zaproponowała temat, który na początku mnie zadziwił, ale pomyślałem, nie ma ryzyka, nie ma przygody, nie ma zabawy.

To świetnie, że pani zaproponowała akurat ten temat, bo najczęściej jest tak, że najpierw mówimy o tych różnych smutnych rzeczach i to zajmuje 70-80% rozmowy i czasu i uwagi.

Wspaniale.

integracja, bardzo ważna, właśnie pani o tym pisze, trauma ją zabiera, chodzi o to, żeby ją przywrócić, dezintegracja, ale też, integracja to łaska przecież z łaciny, też ciekawe, religijne, ale chyba nawet niekoniecznie religijne, duchowe.

Wie pani, przychodzi mi do głowy skojarzenie z naszym hymnem narodowym, przepięknym.

Chciałbym wrócić do tego, o czym pani powiedziała, bo są różne rodzaje traumy, to odsyłam do książki albo do tej naszej rozmowy wcześniejszej.

Dzisiaj pani też o tym wspomniała, mówiąc o tych takich traumach prenatalnych albo wczesnodziecięcych i że wtedy nie mamy szansy doświadczyć bezpieczeństwa.

Te osoby, które mówią, przeżyłem przemocową relację, ale to, że miałem tak wspaniałe dzieciństwo sprawiło, że byłem w stanie w końcu uznać, zaufać komuś, kto mnie z tej relacji wyciągnął, bo wiedziałem, że relacje mogą wyglądać inaczej, a niektórzy będą potrzebowali to zbudować od zera.

Może w ogóle na świecie, wie pani?

To skoro o tym mówimy już, o tych relacjach, zacytuję fragment pani książki.

Pani też o tym pisze.

Pani cytuję pisarkę, noblistkę Han Kang.

integracja, dezintegracja, kluczowe dla traumy, dezintegracja, utrata więzi na różnych poziomach, bo teraz mówiła Pani o takich relacyjnych, międzyludzkich, ale to jest jeszcze na innych poziomach.

tylko takie, że jadę tramwajem i nie wiem, czy tym razem będę mieć atak paniki, czy nie.

To, o czym pani powiedziała, że układ nerwowy nas chroni za wszelką cenę.

Pani też o tym pisze, że są takie działania, takie mechanizmy, to się nazywa enactment w waszym języku?

A propos tego cytatu, powtórzę, przewspaniałej książki, ale też bardzo mocnej.

Pani to przedstawia w książce, a to chyba nie ma sensu mówić o tym akurat.

To odnosi się do tematyki naszej rozmowy i pani książki.

To się też wiąże z tym, o czym pani mówiła, chodzi o grzebanie w telefonach.

Roda mi się elektryzu, jak Pani pewnie widzi.

Pani.

Ale pewnie Pani pisze jakąś kolejną książkę, ale może się uda nam spotkać przed... Tak.

Grazie, Pani Sabino.

I to jest jedna z najpiękniejszych, moim zdaniem, wspaniałych polskich piosenek.