Mentionsy

Gucia spotykają aż dwie niespodzianki.

Najwięcej jednak oczarowany został zegarkiem przyjaciel serdeczny Gucia, Janek.

Ale wszyscy mieli na twarzach wyraz przyzwalający na zmianę mającą zajść w dotychczasowym życiu Gucia.

Krwawy rumieniec oblał twarz Gucia.

Pan Czesław wyraził nadzieję, iż wkrótce zostaną dobrymi przyjaciółmi i wyciągnął do Gucia rękę.

Była to pierwsza większa boleść w życiu Gucia, bo choć się smucił serdecznie wówczas, gdy dwóch jego braciczków w białych, kwiatami ozdobionych trumienkach wywieziono na cmentarz, ale własne jego życie dotąd było nieprzerwanym szeregiem zabaw i przyjemności i myślał, że zawsze tak będzie, tymczasem zetknął się niespodziewanie z przykrą rzeczywistością.

Wszystkie dobre uczucia opuściły Gucia, a wszystkie złe zaczęły wychodzić z kryjówek jego serca, w których były dotąd pochowane.