Mentionsy

Thomas Quick nie pojawiał się wcześniej w materiałach śledztwa dotyczącego zaginięcia Therese Johannessen.

Thomas Quick, a właściwie Sture Bergwall, był szwedzkim pacjentem psychiatrycznym, który w latach 90. stał się znany jako rzekomy seryjny morderca.

Właśnie pod nazwiskiem Thomas Quick funkcjonował wtedy w mediach, śledztwach i procesach.

W tej części historii będę używał nazwiska Thomas Quick, ponieważ właśnie tak występował w aktach i przekazach z tamtego okresu.

Na początku lutego 1996 roku psycholog Thomasa Quicka, Brigitta Stoll, która prowadziła z nim terapię kilka razy w tygodniu, skontaktowała się z prowadzącym śledztwo, Seppo Pentinenem.

Powiedziała, że podczas terapii zaczęły pojawiać się chaotyczne informacje dotyczące czegoś, co Thomas Quick nazywał wydarzeniami norweskimi.

Quick miał nazywać jej nienarodzone dziecko Małą Therese.

W tym czasie Thomas Quick był już znany jako seryjny morderca.

Quick był już wtedy skazany za trzy morderstwa i badano jego możliwy związek z kolejnym.

Thomas Quick zaczynał przypominać sobie pewne wydarzenia podczas terapii.

Norwescy śledczy nie mogli jednak uczestniczyć bezpośrednio w przesłuchaniu Thomasa Quicka.

Przesłuchania prowadził Seppo Pettinen, ten sam funkcjonariusz, który prowadził rozmowy z Quickem w związku z innymi morderstwami, do których ten przyznawał się w tamtych latach.

Podczas przesłuchania 21 marca 1996 roku Thomas Quick powiedział o samym uprowadzeniu.

Ubranie, które opisywał Thomas Quick, również nie zgadzało się z tym, co Therese miała na sobie w dniu zaginięcia.

Mimo to, przesłuchujący go Seppo Pettinen, zgodnie z protokołem przesłuchania, uznał, że podobne błędy często pojawiały się w relacjach Thomasa Quicka.

Tym terminem Quick określał sytuacje, w których celowo podawał błędne informacje.

Seppo Pettinen, który rozmawiał wcześniej z różnymi dziennikarzami, tłumaczył wtedy, że według samego Quicka świadome odstępstwa miały pomagać mu radzić sobie z lękiem.

Quick miał twierdzić, że nie był w stanie opowiedzieć całej historii wprost i od początku do końca.

Thomas Quick często udzielał wywiadów, czasem także za wynagrodzeniem.

Quick miał mieć szczególny rodzaj pamięci obrazowej.

Według tej teorii Quick potrzebował czasu i spokoju, aby wywołać właściwy obraz.

Jak mówił Quick, nie miał wtedy pełnej kontroli nad tym, co nazywał procedurą wywoływania wspomnień.

To, że małe domy jednorodzinne, które według Thomasa Quicka miały być miejscem porwania Therese Johannessen, w rzeczywistości okazały się blokami, zostało z czasem wyjaśnione jako pomyłka.

Jednak jeden szczegół z opisu Therese, który podał Thomas Quick, miał później zyskać duże znaczenie w śledztwie.

Według notatki służbowej z wiosny 1996 roku, kiedy postępowanie znajdowało się jeszcze na wczesnym etapie, Thomas Quick wspomniał, że pamięta jakiegoś rodzaju świeżą bliznę na prawym ramieniu Therese.