Mentionsy

Na początku lutego 1996 roku psycholog Thomasa Quicka, Brigitta Stoll, która prowadziła z nim terapię kilka razy w tygodniu, skontaktowała się z prowadzącym śledztwo, Seppo Pentinenem.

Norwescy śledczy nie mogli jednak uczestniczyć bezpośrednio w przesłuchaniu Thomasa Quicka.

Mimo to, przesłuchujący go Seppo Pettinen, zgodnie z protokołem przesłuchania, uznał, że podobne błędy często pojawiały się w relacjach Thomasa Quicka.

To, że małe domy jednorodzinne, które według Thomasa Quicka miały być miejscem porwania Therese Johannessen, w rzeczywistości okazały się blokami, zostało z czasem wyjaśnione jako pomyłka.

To właśnie tam według Thomasa Quicka miało zostać porzucone ciało Therese Johannessen.

Po raz pierwszy informacje pochodzące od Thomasa Quicka miały doprowadzić do konkretnego znaleziska,

Jednak sam fakt, że odnaleziono je dokładnie w miejscu wskazanym przez Thomasa Quicka jako miejsce spalenia części Therese Johannessen sprawił, że prokurator Christian van der Kvast uznał, że niemal wszystko wskazuje na to, że są to szczątki Therese.

W 2010 roku, dwa lata po wycofaniu przyznań przez Thomasa Quicka, przyznano mu wznowienie postępowania w sprawie Therese Johannessen.

Sprawa Thomasa Quicka stała się później jednym z najważniejszych przykładów błędów śledczych i ryzyka fałszywych przyznań do winy w historii Skandynawii.

Według krytyków właśnie tego zabrakło w śledztwie dotyczącym Thomasa Quicka.

Śledztwo dotyczące Thomasa Quicka opierało się na metodzie przesłuchań, która miała być niekonfrontacyjna.

Po uniewinnieniu Thomasa Quicka sprawa zaginięcia Therese Johannessen ponownie utknęła w martwym punkcie.

Najgłośniejszą z nich była historia Thomasa Quicka, naprawdę Sturego Bergwalla, którego przyznanie się po latach okazało się niewiarygodne, a wyrok w tej sprawie został uchylony.