Mentionsy

Krótko po nim do kliniki przyjeżdża dr Elizabeth Hecker, rocznik 1895.

Buchalik i Hecker wprowadzili w szpitalu nowy porządek.

Pociągi przywoziły je prosto w ręce Hecker, która już czekała w gabinecie z formularzami medycznymi.

To była osobista domena dr Elizabeth Hecker.

A Hecker w swoim metodycznym umyśle już wydała wyrok.

Lekarze tacy jak Buchalik czy Hecker musieli wysyłać tam formularze z danymi pacjentów i czekać na wyrok.

Został napisany przez dr Elisabeth Hecker i wysłany priorytetem prosto do Berlina.

Hecker wiedziała, że musi natychmiast działać, zanim ofiara wymknie się jej z rąk.

Można by argumentować, że buchaliki Hecker naprawdę próbowali opanować ciężkie ataki padaczki u dzieci, podając im silne leki uspokajające, a potwornie osłabione organizmy

W 1943 roku w prestiżowym niemieckim czasopiśmie dla neurologów i psychiatrów ukazuje się artykuł autorstwa Elisabeth Hecker.

Z zachowanych notatek samej Hecker wiemy, że profesor z entuzjazmem zgodził się na przeprowadzanie badań neuropatologicznych na dostarczonych próbkach.

Dr Ernst Buchalik i dr Elisabeth Hecker nie czekają, aby wziąć odpowiedzialność za swoje czyny.

Co musiała czuć doktor Hecker wracając wieczorem do swojego ciepłego pokoju, kiedy po skończonym dyżurze na oddziale B zamykała drzwi, siadała w fotelu i parzyła herbatę, doskonale wiedząc, ile śmiertelnych dawek luminalu zapisała tego dnia?

Ale to powojenne losy dr Elisabeth Hecker uświadamiają nam prawdziwy, upiorny wymiar tej historii.

Hecker bez problemu zaczęła nowe życie.

Uznano, że dr Hecker, selekcjonując i przekazując dzieci na Oddział B, mogła przypuszczać, iż dyrektor Buchalik, ze względu na swoją katolicką postawę, nigdy nikogo by nie zabił.

Doktor Hecker zmarła w styczniu 1986 roku.