Mentionsy

Na podstawie książki Jordana Petersona, My, którzy zmagamy się z Bogiem, rozmawiamy o duchu przygody, biblijnym Abrahamie i Jakubie, a także ocenie prawdziwej wiary i groźnym, a nie terapeutycznym Bogu.

Ten szósty rozdział, on de facto dotyczy historii biblijnej Abrama, później Abrahama, a także Jakuba, później Izraela.

I tutaj w tym rozdziale pokazuje, że to jest ta trzecia, te trzecie oblicze Boga, Boga przygody, który na kartach Biblii już pojawia się w Księdze Rodzaju na podstawie historii życia Abrama, Abrahama i później Jakuba i Izraela jako takiego.

Jeśli by Bóg nie wezwał Abrama, czy Izaaka, czy Jakuba, no to nie byliby to patriarchowie, nie byliby to wybrane jednostki, które

Chciałbym w tej rozmowie dojść do obrazu Jakuba, który wprost zmaga się z aniołem Bogiem i dlaczego ta scena jest tak istotna dla Petersona, dla tego rozdziału, a też dla całej książki.

Ty też masz swoje upadki jak Jakub.

Chciałbym na końcu naszej rozmowy zwrócić się w stronę tego kluczowego obrazu Jakuba, który walczy z Bogiem i analogicznie jak zaczęliśmy od Abrahama, to teraz idźmy do tej walki z Bogiem.

I później pogadamy chwilę, jak Jakub znalazł się w tej sytuacji, co go do tego doprowadziło i jaki jest to logiczny, czy też egzystencjalny sens tego, co się z nim wydarzyło.

Mowa o Jakubie oczywiście.

Ktoś, ktoś zmagał się z nim aż do wschodu jutrzenki, a widząc, że nie może go pokonać, dotknął jego stawu biodrowego i wywichnął Jakubowi ten staw podczas zmagania się z nim.

Jakub odpowiedział, nie puszczę cię, dopóki mi nie pobłogosławisz.

Jakub powiedział, odtąd nie będziesz się zwał Jakub, lecz Izrael, bo walczyłeś z Bogiem i z ludźmi i zwyciężyłeś.

Potem Jakub rzekł, powiedz mi proszę, jakie jest twoje imię?

Jakub dał temu miejscu nazwę Penuel, mówiąc, mimo że widziałem Boga twarzą w twarz, jednak ocaliłem me życie.

Jak Jakub się tu znalazł?

A mimo to Jakub decyduje się no właśnie wyjść bratu naprzeciw, decyduje się na to, aby podjąć to wyzwanie i jeszcze to jest właśnie wzmocnione przez ten element tego zmagania prawdopodobnie z jakimś

W ogóle w pismach jakubowych Justyny Melonowskiej

To jest ten symbol tego, że, jak to Kaczmarski napisał w tej pieśni Walka Jakuba z Aniołem, że wolnych poznać po tym, że kulawi.

Z jednej strony tam w ostatnim zdaniu jest napisane, że Jakub jest zdziwiony, że przeżył, chociaż patrzył na Boga, bo to jest ten motyw starotestamentowy, że nie możesz patrzeć na Boga.

To nie jest tak, że Bóg stwierdził, potrzebuje wyzwać Jakuba na pojedynek, żeby doprowadzić go do porządku, tylko logika to logiczna tej opowieści jest taka, że to Jakub

Ta natura Jakuba wiecznego, walczącego, który...

No właśnie ostatecznie, jak wspomniałeś o tym, że Jakubowi udaje się przekroczyć te swoje takie ograniczenia i znowu w logice trochę RPGowej zupdate'ować swoją postać na kolejny level, że tak, że jakby ostatecznie to też jest to, że walka cię ma prowadzić do no właśnie jakiegoś rodzaju spoczynku i pojednania

To znaczy, że dzisiejsza kultura, mam poczucie, że ona ani nas nie zachęca do tego, żebyśmy podjęli taką walkę jak Jakub, ani nas w ogóle nie zachęca do tego, żeby wyruszyć w tą podróż Abrahama Bagginsa.