Mentionsy

Mam to na myśli zarówno główne formacje tworzące duopol polityczny, jak i tak naprawdę dwory skupione wokół dwóch najważniejszych przywódców ostatnich dwóch dekad, czyli Jarosława Kaczyńskiego i Donalda Tuska.

Kulisy władzy Donalda Tuska oraz wydane przed dwoma laty Kulisy PiS.

o objęciu ponownym władzy przez Donalda Tuska i jego koalicjantów dwa lata przed kolejnymi wyborami parlamentarnymi.

Czy Ty w takim razie wiesz, czy jest szybki upadek rządu Tuska i że on gnije w takim tempie, że właściwie już dwa lata po objęciu władzy?

Zresztą wydane w tym samym wydawnictwie, daleko od miłości, czyli o Donaldzie Tusku, daleko od Wawelu, o Lechu Kaczyńskim.

Natomiast rok później gdzieś stwierdziliśmy, że trzeba coś napisać o Tusku jednak.

Dlatego, że ja mam takie wrażenie, że my o Donaldzie Tusku wiemy, czy wiedzieliśmy, być może paradoksalnie, trochę mniej niż o Jarosławie Kaczyńskim.

Co do Donalda Tuska, oprócz tej książki, o której wspomniałem daleko od miłości, to właściwie...

Była wcześniej też książka Andrzeja Stankiewicza i Piotra Śmiałowicza o Donaldzie Tusku, ale to było bardzo, bardzo dawne.

No i ten wywiad rzeka z Palikotem, gdzie tam jedną trzecią zajmowały opowieści o Tusku.

Tusk wyjechał też na siedem lat do Brukseli i trochę, nie że straciliśmy zainteresowanie Tuskiem, bo oczywiście nie, bo Tusk cały czas był obecny w tej polskiej polityce w pewien sposób.

Natomiast nie było takiej próby opisania tego okresu właśnie, bo tu trzeba zaznaczyć, że to nie jest już tytuł, kierownik, czyli wiadomo, że to jest o Tusku, ale to nie jest książka, to jest biografia Tuska, nie biografia polityczna, bo to jest właśnie okres od 2014 roku, kiedy Tusk wyjeżdżał z Polski.

Ewidentnie widać, że Tusk nie chce się poddać, nie chce oddać władzy też w Platformie.

Ja nie wierzę w scenariusz taki, że Tusk nagle zrezygnuje, nie wiem, na rzecz Radosława Sikorskiego.

świecie polityki, że Tusk byłby w stanie jeszcze w tej kadencji, może nie teraz, ale na przykład rok przed wyborami zrezygnować i namaścić kogoś na premier.

To znaczy ewidentnie Tusk

Ja też nie wiem, czy on w Sikorskim widzi tego typu lidera, to znaczy, który rzeczywiście mógłby być liderem w typie Donalda Tuska.

Ja myślę, że też Platforma się już trochę nauczyła po doświadczeniu tego naturalnego, wiecznego kandydata, jakim był przez pięć lat Rafał Trzaskowski, że nie warto tak od razu pewnych rzeczy rozstrzygać i wydaje mi się, że też i Tusk sobie z tego zdaje sprawę i Sikorski, dlatego że oczywiście ja nie jestem zwolennikiem tezy, no tak, że mieli pięć lat, żeby przygotować się do kampanii, bo ciężko się przygotować na kampanię, która będzie za pięć lat.

Ale zobaczymy jak Donald Tusk też poukłada relacje i czy on będzie chciał pracować nad swoimi potencjalnymi następcami.

No tutaj przypomnie mi się cytat właśnie z jednego z bohaterów twojej książki, że Tusk zawsze mówił, że jak ktoś chce zostać królem, musi zamordować króla, a hodowanie następcy rzadko się sprawdza.

No bo i Płażyński, Olechowski, Rokita, Piskorski, na swój sposób... Schetyna również, chociaż Schetyna ma zdolność przetrwania w partii, ale przecież pamiętamy, że właściwie Tusk, a przecież to był taki jego w pewnym sensie polityczny brat, oni razem mieszkali w latach 90. ze sobą.

Natomiast Tusk go właściwie odsunął już w 2009 roku.

Ale był i był nawet głową państwa, co ja opisuję w książce Reakcje Donalda Tuska, jak sobie zdał sprawę, że Schetyna przez parę tygodni będzie głową państwa.

Zresztą Tusk też jak było trzeba, to trochę wyciągał z kapelusza tego Schetynę, pomijam to, że Schetyna był szefem partii po Ewie Kopacz.

Coś też nie było, Tuskowi się to bardzo nie podobało, no ale jakby tak partia wybrała, właściwie nie było innego naturalnego lidera po Ewie Kopacz.

Natomiast jak Tusk wracał do Polski, też to opisuję w książce, to oczywiście w tę operację było zaangażowanych parę osób.

Oczywiście Borys Budka, który był wtedy szefem Platformy, bardzo słabym, zresztą sam poprosił w pewnym sensie Tuska o to, żeby wrócił.

No ale się okazało, że Donald Tusk sam zadzwonił do Grzegorza Stratyny i się z nim spotykał wtedy, bo chciał mieć zewnętrzne jeszcze źródło informacji o tym, jak w ogóle partia funkcjonuje, jak partia wygląda, czy on ma do czego wracać i czy jak wróci, to tam nie będzie w środku tak naprawdę rozgardiaszu totalnego.

Tylko się wtrącę, że kilkukrotnie w tej książce powraca motyw Tuska kalkulującego,

Dlatego, że mimo wszystko uważam, że o ile wewnętrznie ta operacja była dobrze przygotowana, bo Tusk wiedział, że wróci i realnie

No po pierwsze długo tej partii nie chciał brać, a jak dowiedział się w ostatniej chwili, bo Tusk o niczym mu nie mówił do ostatniej chwili, że Tusk wraca, to nagle się obudził i stwierdził, a nie, to ja jednak chciałbym tę partię.

Natomiast Tusk rzeczywiście ma to do siebie, że on właśnie jak najbardziej chce, jak najmocniej się da uniknąć perspektywy takiej, że on może przegrać i stać się twarzą tej porażki.

To nie jest tak, że zawsze jednak, że nawet jeżeli Tusk szedł zgodnie z pewnym schematem przez lata, to że będzie go powtarzał do końca swojego życia.

Natomiast Tusk wyjechał, bo uważał, że może być porażka.

No tylko, że Donald Tusk był pewien, że Bronisław Komorowski wygra wybory prezydenckie.

Jakim dzisiaj liderem jest Donald Tusk?

Trochę jednak uderzające w Tuska.

Znam Donalda od 30 lat i przyznam, że go nie poznaję.

Czyli runął trochę ten mit Tuska wszechmocnego, który był w stanie odpowiedzieć na każde zagranie ze strony Kaczyńskiego i każdy kryzys swojej partii.

Jeżeli chodzi o samego Tuska i jego otoczenie, to grono jest bardzo, bardzo wąskie.

On na przykład nie wyjechał z Tuskiem do Brukseli, wyjechał z nim Paweł Graś, ale Paweł Graś też nie zawsze był z Tuskiem, bo na przykład w 2007 roku, kiedy Platforma pierwszy raz wygrała wybory, to Paweł Graś został koordynatorem służb specjalnych i zrezygnował właściwie z tej funkcji po paru tygodniach.

I wiem, że wtedy na trochę wypadł z tego otoczenia Tuska.

Potem to Sławomir Nowak, który był szefem gabinetu Tuska, trochę go znowu wciągnął w te tryby.

wydawali książki Tuska w latach 90., kiedy on miał rozbrać z polityką.

I wydaje mi się, że mój rozmówca też trochę nawiązuje do Igora Ostachowicza, że Tusk gra ciągle te same melodie.

Na przykład wiosną, kiedy była kampania prezydencka, Donald Tusk zapalił się do takiego projektu pt.

I ta giełda była grana za pierwszego Tuska.

Agnieszka Rybcińska była dziennikarka radiowa, która weszła do bardzo bliskiego kręgu Donalda Tuska.

Jest Adam Szłapka teraz, który wiem, że ma dostęp do ucha Donalda Tuska, spędza z nim dużo czasu, nie jest rzecznikiem malowanym jak była pierwsza rzeczniczka Tuska za pierwszych jego rządów.

No bo Donald Tusk ma, ja o tym piszę dokładnie w książce, ma wybitne talenty, ale ma też specyficzne deficyty i one dotyczą właśnie takiej nieufności i tego, że on tymi ludźmi też się trochę jak rękawiczkami, zmienia tych ludzi jak rękawiczki.

Zresztą jeden z moich rozmówców, jeden z ministrów powiedział, że on do Tuska nie ma pretensji o takie rzeczy, no bo to tak jakby mieć pretensje do rolnikarzą buty gnojówką śmierdzą, prawda?

Choć uważam oczywiście, że to też nie jest tak, że Tusk się w ogóle nie zmienił, dlatego że też ludzie mówią, że jest mniej brutalny niż był.

Natomiast nie ma już tylu dymisji, aż tylu głów nie ścina Donald Tusk.

A powiedz mi, czy twoim zdaniem Donald Tusk ma...

Wydarzyło się coś zupełnie innego i twoi rozmówcy nie sprawiają wrażenia, jakby Donald Tusk miał taki plan, ale czy twoim zdaniem on rzeczywiście taki plan ma?

I pytanie moje twoje jest takie, czy rzeczywiście Tusk ma jakikolwiek plan i czy jest w stanie swoim wyborcom wmówić, przekonać ich do tego, że ten plan jest, pomimo tego, że jest prezydent, który będzie...

Donald Tusk ostatnio powiedział, że on ma plan na wybory w 2027 i to nie są plany, które ucieszą Jarosława Kaczyńskiego.

To znaczy, na pewno Donald Tusk chce, żeby obóz władzy trochę bardziej challenge'ował Dawrockiego niż to było w przypadku Andrzeja Dudy.

Natomiast to nie jest tak, że Donald Tusk pewnie będzie czekał na to, aż ten Nawrocki przestanie być sexy dla wyborców.

Natomiast ja też uważam, że generalnie oprócz tego, co się dzieje na linii Tusk-Nawrocki, czy generalnie obóz władzy pałac prezydencki, to będzie w ogóle, jest najciekawsze to, co się dzieje właśnie po prawej stronie.

Wspominasz też o tym, że Kuśniak-Kamysz jest bardzo mocno lojalny i zapatrzony w Donalda Tuska.

Aczkolwiek Kosiniak jest lojalny, bo oni mają też z Tuskiem relację bardzo długą i taką bardzo... Oczywiście z pewnymi ograniczeniami, no bo Kosiniak jest liderem zupełnie innej partii, też specyficznej.

Za chwilę mamy kongres, pozycja Kosiniaka raczej jest niezagrożona, ale generalnie tak, oni mają niezłą relację i Tuskowi zależy na tym, żeby Kosiniak w jakimś sensie się budował też jako lider.

O co twoim zdaniem gra Donald Tusk?

Więc właściwie Donald Tusk gra w tym momencie realnie tylko o możliwość przedłużenia obecnego stanu.

Pytałeś, o co gra Tusk.

Tusk gra pewnie o różne rzeczy.

Ja też nie założyłbym się o duże pieniądze, że Tusk za dwa lata jak przegra, to odejdzie z partii.

Można się zająć Mejzą, czy Mateckim, czy Sławomirem Nowakiem, ale nie Tuskiem, nie Kaczyńskim i nie ministrami.

I przypominam, że Donald Tusk ostatnio mówił, że 12 lat to trwało.

Natomiast czy Donald Tusk boi się, że pójdzie siedzieć?

Natomiast jeżeli chodzi o Donalda Tuska, no to pytanie, za co można wsadzić Tuska, za który podpis?

Czy za ten podpis powołujący prokuratora krajowego, bo to ostatecznie Donald Tusk, premier powołuje prokuratora krajowego, jak to mówią pisowcy, neoprokuratora krajowego, bo oni uważają, że cały czas pan Barski jest prokuratorem krajowym.

Więc wracając do twojego pytania, podsumowując, Tusk na pewno gra o kilka rzeczy.

Kamil Dziubka, dziennikarz Onetu, współprowadzący podcastu Stan Wyjątkowy, autor książek Kulisy PiS oraz kierownik Kulisy Władzy Donalda Toska, był moim gościem w Machinie Władzy.