Mentionsy

I jest to pierwszy odcinek po ukazaniu się naszej książki Chiny jednego dziecka.

I oczywiście myślę, że takie machlojki 10-15 lat temu były powszechne, ale czy jest sens porównywać Chiny 2013 z Chinami 2025, kiedy mamy dane z Alipay'a, większość ludzi ma smartfona, korzysta z portali społecznościowych, ba, dzisiaj, żeby pojechać podciągiem, trzeba odbić własny dowód osobisty, bo jeżeli bramka nie rozpozna waszej twarzy, to ona się po prostu nie otworzy.

Nawet jeżeli Chiny potraktowały pandemię najgorzej, jak tylko potrafiły, to i tak nie ma opcji na 250 milionów.

Chiny oszukują, wiadomo, bo przecież jak się ma populację miliard trzysta, miliard czterysta milionów, to ludzi wszędzie jest, jak to mówią Chińczycy, ludzi góra, ludzi morze, tak?

Chiny weszły w fazę zapaści demograficznej, no a ta polityka planowania urodzeń nie tylko straciła rację bytu, cały czas mówimy o książce w Danii w 2007 roku, lecz ona stanie się, on to antycypuje, przewiduje, że ona stanie się głównym źródłem przyszłego kryzysu gospodarczego, społecznego, cywilizacyjnego wręcz.

One wpływały na państwo Azji Wschodniej, na Chiny przede wszystkim.

I też jak sugerował właśnie wspomniany Li Fuxian, Chiny przyjęły te głosy bez zrozumienia potencjalnych konsekwencji, no a te będą znaczące.

jak jest potrzeba wraz z tym, jak Chiny się modernizują, cywilizują, żeby ustanawiać takie podstawowe gwarancje ochrony wolności prokreacyjnej jako prawa człowieka.

rok później on już prowadził politykę Trojga Dzieci, no to znaczy, że Chiny zapewne skłamały, skoro są tak zdesperowane, to można akurat tam między bajki włożyć.

Jego szacunki mówią o tym, że Chiny w tym 2020 roku miały około 130 milionów ludzi mniej niż deklarują, czyli to byłoby miliard trzysta milionów.