Mentionsy

Kimon nie żył od dwóch dekad, a młodzi politycy jak Kleon czy Alcibiades mieli okazać się ludźmi dążącymi głównie do własnej chwały i popularności, na drugim miejscu stawiając dobro państwa.

Oto bowiem ateńskie zgromadzenie, podburzone przez radykalnego demagoga Kleona, zadecydowało o zastosowaniu wobec mityleńczyków andrapodizmos, czyli zgładzenia wszystkich mężczyzn oraz sprzedania kobiet i dzieci w niewolę.

Gorący spór, jaki rozegrał się między Diodotosem a Kleonem, zakończył się głosowaniem, w trakcie którego nieznaczną liczbą głosów przeszła łagodniejsza uchwała.

Dowództwo nad całością przejął zaś wyjątkowy osobnik – Kleon.

Kleon, zdaniem dziejopisa, był zwykłym kombinatorem, populistą, wiecznie podburzającym ludu do działań gwałtownych, ryzykownych i niejednokrotnie okrutnych.

W przeciwieństwie do Peryklesa, uważanego za człowieka nieprzekupnego i twardo stąpającego po ziemi, Kleon, ciągnący za sobą głównie nędzarzy i rzemieślników, był człowiekiem znacznie lichszego sortu.

Tukidles był przekonany, że wojowniczość Kleona brała się z chęci zdobycia przezeń sławy oraz pragnienia ukrycia pewnych malwersacji, odciągnięcia uwagi od ciemnych stron swojej osoby.

Historyk nie pisze, co też miał na sumieniu Kleon, ale kto wie?

Jak było z Kleonem?

Sukces na Sfakterii napełnił żagle Kleona wiatrem.

Siły prowadzone przez Kleona, dodatkowo wzmocnione na miejscu przez posiłki od trackich i helleńskich sojuszników, były znacznie większe od tych, jakimi dysponował Brazydas.

Ci ludzie mieli wypaść przez bramy na umówiony sygnał i uderzyć na Kleona nadciągającego na czele paru tysięcy hoplitów.

Spartanin zamierzał uderzyć na rozciągnięte linie Kleona w trakcie marszu, wywołując tym samym chaos i wrażenie, że doszło do walnej bitwy.

Kleon z początku wydawał się robić wszystko, aby wpaść w sidła Brazydasa.

Na wieździe o tym Kleon zarządził odwrót i przygotowanie obozów w większej odległości od miasta.

Chwilę potem, gdy ci już wybiegli, skupiając na sobie całą uwagę nieco zaskoczonych ateńczyków, on sam przeprowadził podobne uderzenie na flankę maszerującej kolumny Kleona.

Kleon i jego ludzie rzucili się do ucieczki, próbując wywalczyć sobie drogę do bezpieczeństwa.

Tego dnia Spartanie i ich sojusznicy roznieśli znacznie większą armię Kleona, który zginął razem z sześcioma setkami ateńczyków w bezładnej Rombaninie.

razem z Kleonem, ateńskim temagogiem.

Jednoczesna śmierć Kleona i Brazydasa pod Amfipolis, zdaniem Tukidydesa, usunęła dwie najpoważniejsze przeszkody do zawarcia pokoju.