Mentionsy

Ta recenzja to jest taka esencja i myślę, że mocno zapadła Pablowi w pamięć, bo tylko ci, którzy łamali schematy i konwenanse, którzy przekraczali granice, zdobyli najwyższe z możliwych uznań w świecie sztuki, czego pragnął Pablo.

Jest taka scena, kiedy naziści wkraczają do Francji, więc jego mecena schowa wiele dzieł Picasso do sejfu, większość wysyła też do Londynu, no bo wiadomo, że Niemcy zgrabiliby albo zniszczyli, co gorsza, obrazy Picasso i wtedy radzi Pablowi,

Był też ciekawy wątek, w którym ktoś Pablowi uświadomił, że on nie musi żyć w nędzy, żeby tworzyć wielką sztukę.