Mentionsy

Stając się formacją parlamentarną, nie zmienił jednak radykalnej retoryki w czasie pierwszej kadencji, a wielu obserwatorów węgierskiego życia politycznego konkludowało, że w przyszłości może stać się główną alternatywą lub koniecznym koalicjantem dla Fideszu.

Skupiano się na polityce wewnętrznej, zwłaszcza na krytyce Fideszu.

Jobbik skupiał się zatem na atakowaniu Fideszu, zarzucając mu nieradzenie sobie z gospodarką, marną sytuacją ekonomiczną znaczącej części Węgrów, korupcję, nepotyzm, oligarchizację życia publicznego itd.

Jednoczesnej liberalizacji ugrupowania Wony towarzyszyła radykalizacja dyskursu Fideszu, coraz to bardziej zainteresowanego pozyskaniem tradycyjnych wyborców Jobbiku.

W 2016 roku doszło do sytuacji, że z ust jednego z czołowych polityków Fideszu, Janosa Lazara, padła deklaracja, że z czystym sumieniem nie mógłby zagłosować za pozostaniem w Unii Europejskiej.

Zatrzymajmy się jeszcze chwilę obok Fideszu.

Stworzywszy dogodną ordynację wyborczą i własną klientelę oraz zdominowawszy legalnymi metodami media, podporządkował sobie państwo, bez problemu radząc sobie z opozycją, częstokroć skompromitowaną i wewnętrznie skłóconą, w której zresztą, zdaniem samych opozycjonistów, pełno jest agentów Fideszu.

Niezwykle korzystny politycznie dla Fideszu okazał się również kryzys imigracyjny, zapoczątkowany w 2015 roku.

Rząd Fideszu zwlekał przez pewien czas z podjęciem decyzji.

Tematem na oddzielny artykuł byłoby omawianie całej kampanii Fideszu przeciwko Brukseli oraz Sorosowi, ale to wszystko sprawiło, że przynajmniej w dyskursie Fidesz przesuwał się coraz bardziej na prawo.

Partia wybrała jednak walkę o całą pulę, a środkiem miało być przyciągnięcie wyborców o różnych poglądach, których łączyło jedno – chęć odsunięcia od władzy Fideszu.

Co istotne, część dotychczasowych wyborców kilku partii opozycji demokratycznej zagłosowała teraz na Jobbik w jego nowej postaci, dając się przekonać politykom tego ugrupowania, że stanowią jedyną alternatywę wobec Fideszu i nie są już radykałami.

Wona, zgodnie z opietnicami przedwyborczymi, w rezultacie porażki wyborczej zrezygnował z dalszej prezesury i od tego momentu pozostaje, krytycznym wobec Fideszu, komentatorem węgierskiego życia politycznego.

Jedną z jego głośnych akcji było przyniesienie worka ziemniaków na obrady parlamentu, które chciał przekazać samemu Orbanowi, ale zapobiegli temu posłowie Fideszu, którzy wdali się z Jakabem w przepychankę.

Jakab stał się jednak wygodnym celem ataków ze strony Fideszu i prorządowych mediów, gdzie wielokrotnie był przedstawiany w stroju klauna oraz pupilka dzierżcianiego.

Wybory 2018 roku to zbieranie części tradycyjnych wyborców Jobbiku oraz uzyskanie nowych, którzy postrzegali to ugrupowanie jako jedyną alternatywę wobec Fideszu oraz nieudolnej, skłóconej centrolewicy.

Jednakże pewnym ukoronowaniem ewolucji może być jego krytyka rządów Prawa i Sprawiedliwości w Polsce, dążących do wyeliminowania, oczywiście wzorem Fideszu, wolnych meliów.

Dawny elektorat przeszedł na stronę partii Toroczkaja lub Fideszu.

Obiektywnie należy przyznać, że wszystkie te postulaty zostały, przynajmniej w znacznej mierze, zrealizowane, tyle że ręko ma Fideszu.

Nemzet i Erdek, czyli interes narodowy, jest odmieniany przez polityków Fideszu przez wszystkie możliwe przypadki, a język węgierski ma ich bardzo dużo.

Gdyby sympatycy lub badacze nacjonalizmów w Europie przeanalizowali poszczególne wypowiedzi polityków Fideszu po roku 2010,

wspomniany interes narodowy, istotnym katalizatorem sukcesów Fideszu i wciąż wysokiego poparcia.