Mentionsy

Spór o nauczanie religii przewija się przez cały okres III RP.

Rząd Donalda Tuska rozpoczął próby rugowania przedmiotu ze szkół, co spotkało się z kontrą w postaci ustawy wprowadzającej obowiązkowe lekcje religii i etyki.

Według rozporządzenia Barbary Nowackiej od 1 września 2025 roku liczba lekcji religii na terenach szkół ograniczona została do jednej w tygodniu, z możliwością odbywania dodatkowych zajęć w salkach katechetycznych.

Podobny ton uderzył Instytut na Rzecz Kultury Prawnej Ordo Iuris, publikując petycję wzywającą do obrony lekcji religii.

Naturalne jest więc to, że ludzie przywiązani do wartości katolickich starają się religii bronić.

Dwunasty artykuł umowy konkordatowej z 1993 roku zobowiązuje państwo polskie do organizacji zajęć religii.

W tej kwestii dane są bezlitosne.

Na lekcje religii uczęszczało 51% badanych.

Dlatego też wielu uczniom lekcje religii wydają się śmieszne, niepotrzebne lub niezrozumiałe.

Dlaczego mają spędzać godzinę w kościele, jeśli nie rozumieją wagi i doniosłości Eucharystii?

Wspomniany wyżej program nauczania zakłada, że przychodząca na lekcję religii młoda osoba będzie posiadała a priori pewne podstawowe zrozumienie zasad katolicyzmu, wyniesione z domu i kościoła.

Każdy etap nauczania w podstawie opatrzony jest dokładnym opisem tego, jak szkolna lekcja religii uzupełnia się z pogłębianiem wiary w domu i lokalnym środowiskiem parafialnym.

Samo zaś praktykowanie religii niejednokrotnie ogranicza się do wigilijnej pasterki lub wielkanocnego święcenia koszyczka.

A przecież on nie chce być kojarzony z babciami, które mają w domu 15 portretów Jana Pawła II i hierarchami, którzy wygłaszają, zdaniem kolegów z klasy, odklejone tezy.

Jakakolwiek rozmowa o lekcjach religii więc jest niemożliwa, a może nawet zbyteczna bez umiejscowienia jej w szerszym kontekście światowego kryzysu kościoła katolickiego.

Realnym problemem dyskusji o religii w szkole z perspektywy osób, którym zależy na ich zachowaniu, jest to, że współczesne katechezy szkolne nie dają młodemu katolikowi odpowiedzi na przedstawione powyżej pytania i nie prezentują mu dobrego wizerunku kościoła.

Walka polityczna o zachowanie dwóch godzin lekcyjnych religii w szkole nie może istnieć w oderwaniu od dramatycznej jakości zajęć i konieczności jak najszybszego zmienienia tego stanu rzeczy.

z wkładania sił w batalion o dwie lekcje religii, jeśli stanowią one jedynie 45-minutowy wypełniacz planu lekcji, na którym odrabia się prace domowe, koloruje rysunki z Jezusem albo kłóci z katechetką, która nie umie bronić swoich racji.

Zapewne przełożyłoby się to na wzrost jakości lekcji religii, ale trudno ocenić, jakim kosztem by się to odbyło.

poprowadzone przez ludzi specjalnie wyszkolonych tak, aby udzielać jak najbardziej zrozumiałych i satysfakcjonujących odpowiedzi, przyniesie w tej kwestii znacznie lepsze owoce niż obecna masówka.

Należy jednocześnie wziąć pod uwagę, że młodzież, która bierze udział we współczesnych lekcjach religii, jest w przeważającej większości obojętna, a nieraz wręcz jej niechętna.