Mentionsy

Monarchia Henryków Śląskich

Władztów z Niemczonych widziano czasem już w Bolesławie Wysokim, a idąc dalej w Henryku Brodatym i Henryku Pobożnym.

Źródła mówią, że nawet uchodzący za zniemczonego syn Henryka Pobożnego, Bolesław Rogatka, kaleczył niemiecki tak bardzo, że budziło to u samych Niemców śmiech.

Ciekawszy wydaje się tu spór o narodowość jednego z największych piastów śląskich, Henryka IV Prawego, Probusa.

Nasz wielki kronikarz, gloryfikując postać Władysława Łokietka i kujawską linię rodu Piastów, niewątpliwie wyrządził probusowi krzywdę, swoim autorytetem utrwalając daleki od prawdy stereotyp.

Jeszcze sam Matejko nie zamieścił Henryka w swoim słynnym poczcie, gdyż w jego czasach obowiązywała opinia, że w chwili reakcji cudzoziemszczyzny przeciw narodowości osiadł w stolicy krakowskiej, jak to ujął Karol Szajnocha.

Od końca IX wieku trwa jednak w polskiej historiografii swoista rehabilitacja Henryka Prawego.

W relacjach z niemieckimi czy czeskimi możnymi Henryk był po prostu polskim księciem, jednym z wielu, księciem z polskiej ziemi.

Wierny Henryka pochodził bowiem z mieszanego małżeństwa kolonisty niemieckiego i polki, a raczej niskiego stanu.

Symboliczne, że najstarsze zdanie po polsku zostaje napisane około 1270 roku w księstwie Henryka.

W podobnym okresie, bo w 1267 roku papież ogłasza żonę Henryka Brodatego, świętą Jadwigę, Niemkę przecież z pochodzenia, patrona polonorum, patronką Polaków.

Z testamentem Probusa, który obnażył jego dążenia do zjednoczenia Polski, zamysł ten narodzić się miał pod wpływem legendy o zrastającym się ciele św.

Ostatecznie był Henryk Probus tym, który po 200 latach wskrzesił w Rzymie starania o koronę Polski.

Ambicje te sprawiły, że dobre relacje utrzymywał z Henrykiem protonacjonalista i germanofob.

Wystarana ostatecznie korona wskutek śmierci Henryka zwieńczyła skronie przemysła II Wielkopolskiego, by jako insygnium rządzących Polską już nie zaniknąć aż do rozbiorów.

Ostatecznie idea Henryka IV miała zostać zrealizowana przez jego największego przeciwnika, Władysława Łokietka, pisze Zielonka.

Sami zresztą Piastowie Śląscy, potomkowie Henryków, uważali rządzącą w Krakowie Kujawską, marginalną do niedawna linię Piastów, za parweniuszy.

Dla przykładu zmarły w 1588 roku Henryk XI podkreślał, że pochodzi z szlachetnej krwi królów polskich, przeto też w nim ta polska krew dotąd wrę.

jeden z pierwszych na ziemiach polskich pamiętający bolesława wysokiego i henryka brodatego choć znacząco rozbudowali go kolejni piastowie to istotna jego część stanowi nic innego jak palatium książęce z pierwszej połowy trzynastego wieku

Mieszka pierwszego przyjmującego chrzest, koronację Bolesława Chrobrego, nawet Bolesława Krzywałstego, zwyciężającego niemieckiego cesarza Henryka V, choć jest tu i ostatni z piastów składający hołd lenny dalekiemu następcy Henryka.

od henrykowa po zieloną górę nie każdy wie że olbrzymie opactwo cysterskie w lubiążu to nie tylko jedno z największych na kontynencie barokowych założeń pałacowych ale i gotycka pierwotnie bazylika zbudowana przez śląskich piastów

Z niewiele mniejszego rozmachu słyną opactwa w Henrykowie, to w którym zapisano pierwsze słowa po polsku, Trzebnicy i Krzeszowie.

Szczególną uwagę zwraca nagrobek opisywanego powyżej Henryka Probusa, oryginalnie znajdujący się w budowanej przez niego kolegiacie Świętego Krzyża i Świętego Bartłomieja na Ostrowie Tumskim, dziś we Wrocławskim Muzeum Narodowym.

Jeśli już zwiedzamy Ostrów Tumski, nie powinniśmy przeoczyć otwartych od niedawna dla turystów pozostałości Zamku Henryków Śląskich.