Mentionsy

Zakładam, podejrzewam, że w kontraktach, jakie podpisujecie z uczelnią, jest tak, że jeżeli to jest UJ i jest Poetycki piątek, to trzeba zacząć od Szymborskiej.

W wypadku Wisławy Szymborskiej, jak pamiętamy, ta wrzawa była dla niej ciężarem i nie była szczęśliwa z tego powodu, ale rzeczywiście, no jeśli ktoś dostaje Nagrodę Nobla, to wiadomo, że jest dużo hałasu, wznawia się utwory i tak dalej i tak dalej, mnóstwo spotkań autorskich, a potem ta wrzawa cichnie i czasami nazwisko bywa zapomniane.

W wypadku Wisławy Szymborskiej nie jest tak, dlatego że działa Fundacja Wisławy Szymborskiej, która

I właśnie w wypadku Wisławy Szymborskiej myślę, że możemy odkryć bardzo wiele jeszcze wciąż.

A propos Wisławy Szymborskiej i Fundacji Wisławy Szymborskiej, to w archiwum Radia TOK FM, w aplikacji Radia TOK FM znajdą Państwo audycję Nocne Harce sprzed dosłownie kilku dni, w której jednym z gości był prezes Fundacji Wisławy Szymborskiej, pan profesor Michał Rusinek.

Dobrze, wobec tego kolejny wiersz, również Wisławy Szymborskiej, dworzec.

Tak, ja myślę, że to jest właśnie taka refleksja, że gdy sobie na spokojnie czytamy i im bardziej się zagłębiamy w twórczość Szymborskiej, tym lepiej rozumiemy, dlaczego Szymborska nie napisała tysięcy wierszy, tylko taki zestaw policzalny i dlaczego właśnie przemawia też do ludzi na całym świecie, z tego co mi wiadomo, we Włoszech jest po prostu uwielbianą poetką.

Ponieważ każdy z tych wierszy wymagał czasu, wymagał namysłu i jest taką jakby osobną perełką w tym całym ciągu zdarzeń poetyckich, które przydarzyły się Szymborskiej i to jak ona operuje mnóstwem różnych

I właśnie to jest ten aspekt oglądu rzeczywistości, który znajduje u Wisławy Szymborskiej, który jest mi niezwykle bliski.

Tutaj chodzi o język w kontekście Wisławy Szymborskiej.

Widać to po tym, że język w poezji szymborskiej jest poddawany takiej wiwisekcji, że tak jak to zresztą często robią poeci, zastanawia się poetka, autorka nie tylko nad światem, nie tylko chce

I dlatego ja myślę, że dla językoznawcy to jest świetne pole badawcze, czyli właśnie język, poezja Wisławy Szymborskiej.

Przekażemy panu Aleksandrowi, naszemu słuchaczowi, a przed nami kolejne wiersze Wisławy Szymborskiej.

Tak, chciałabym wątek poświęcony Wisławie Szymborskiej domknąć wierszem, który też bardzo lubię, który jest znany od bardzo dawna, bo przypominam sobie, że jeszcze będąc w szkole czytałam ten wiersz, ale za każdym razem, gdy go czytam, trochę inaczej do mnie przemawia, ale też mówi coś na temat po prostu radości tworzenia i tego, że można coś uczynić nieśmiertelnym poprzez coś tak banalnego jak słowo.