Mentionsy

W operacji ze strzelenia rosyjskich dronów wzięli udział sojusznicy, m.in.

stwierdzenia, że w razie sytuacji, tak to nazwijmy, wszyscy nas zostawią i sojusznicy wcale nam nie pomogą.

Rzeczywiście, ta sytuacja, z którą mieliśmy do czynienia, te działania ze strony polskiej, ze strony naszych sojuszników w NATO, ze strony samego NATO, pokazało, że NATO jak najbardziej jest włączone, zaangażowane w obronę przestrzeni powietrznej Polski i państw bałtyckich już na tym etapie.

które to sytuacje wywoływały kontrowersyjne dyskusje w Polsce, jak na nie zareagować oraz wywoływały dyskusje w sojuszu.

Sojusz przygotowywał się na różne scenariusze.

Sojusz przygotowywał się najwyraźniej również na scenariusz zestrzelenia, czy to rosyjskich uzbrojonych dronów, czy to rosyjskich rakiet manewrujących, rakiet balistycznych, które trafiłyby, czy wkroczyły, wtargnęłyby w Polską, czy w inną przestrzeń powietrzną na terytorium któregoś z sojuszników NATO.

I to, z czym mieliśmy do czynienia i co zobaczyliśmy, to pokazanie, że NATO przemyślało swoją strategię, że pewne scenariusze były ustalone, pewne sposoby reagowania zostały preautoryzowane, czyli zdecydowano wcześniej, co sojusznicy zrobią w takiej, a nie innej sytuacji.

Moim zdaniem rozpisany był również podział na rolę natowskiego sojuszniczego dowództwa sił powietrznych, na współdziałanie z w tym przypadku dowództwem operacyjnym Polskich Sił Zbrojnych.

I mieliśmy do czynienia ze skoordynowaną operacją sojuszniczą, gdzie rzeczywiście holenderskie F-35

I to wszystko w porozumieniu z strukturami dowodzenia NATO, z udziałem systemów sojuszniczych.

Jest to pierwszy przypadek w historii sojuszu, pierwszy przypadek w tej wojnie.

Było to celowo działanie ze strony Rosjan, czyli testowanie naszych procedur, systemów, wpływanie na polską, sojuszniczą, europejską, amerykańską opinię publiczną i decydentów.

Więc tutaj mamy lekcje do wyciągnięcia z tej sytuacji zarówno my, jak i nasi sojusznicy i będziemy to robić zarówno na tym poziomie narodowym, jak i na poziomie natowskim, a nawet na poziomie unijnym, gdzie to Unia Europejska ma pieniądze, żeby inwestować czy wspierać inwestycje właśnie w tego typu systemy, które przydadzą się do ewentualnego reagowania na tego typu sytuacje.

No i zapytam tak trochę prowokacyjnie, czy coś się wydarzyło oprócz tweetów, oprócz wyrazów wsparcia ze strony sojuszników, czy są jakieś konkretne decyzje, konkretne inwestycje, konkretne rzeczy, o których możemy powiedzieć?

Pierwszy to zwołanie Rady Północnoatlantyckiej na podstawie artykułu czwartego, czyli sytuacji, w której bezpieczeństwo sojuszników jest zagrożone.

To było ważnym sygnałem w ramach sojuszu wobec Rosji, tak samo jaki ważnym sygnałem było zwołanie

Po tej Radzie Północnoatlantyckiej mieliśmy, a nawet wcześniej widzieliśmy szereg właśnie oświadczeń ze strony sojuszników.

W szczególności nasi europejscy sojusznicy, Francja, Niemcy, Wielka Brytania, ale i oczywiście cały region nordycko-bałtycki bardzo szybko zareagował i to były na poziomie retorycznym bardzo dobre reakcje, a jeżeli chodzi o kwestie praktyczne,

NATO, a w szczególności głównodowodzący wojsk sojuszniczych, amerykański generał Sucker, generał Grynkiewicz, powołał do życia taką wzmocnioną misję obserwacji, monitorowania i wspierania obrony powietrznej tutaj państw północno-wschodniej flanki NATO.

I poszczególni sojusznicy zgłosili już swój wkład we wzmocnienie polskiej obrony powietrznej.

Ja bym spodziewała się ich rozłożenia w czasie, bo oczywiście nie potrzebujemy kilkunastu, kilkudziesięciu myśliwców w tej chwili przez miesiąc, dwa, trzy, ale potrzebujemy stałego podwyższenia tej gotowości sił sojuszniczych, pokazania Rosji, że sojusz stoi za Polską i stoi za Polską z konkretnymi problemami.

Więc to podwyższenie gotowości sojuszniczej, zwiększenie obecności będzie rozłożone w czasie i dobrze.

Myślę, że z perspektywy rosyjskiej Rosjanie mogli się zdziwić, że faktycznie cały sojusz bez żadnych tutaj zdań odrębnych zareagował dobrze, że te drony zostały zestrzelone nie tylko z polskich, ale z holenderskich myśliwców, że w ogóle nie było absolutnie żadnej dyskusji na ten temat, czy to jest dobry krok, niedobry krok, eskalujący.

Więc wydaje mi się, że ten test na to, jako sojusz zdało, gdzie jest problem, który ja widzę i który zobaczymy, jak rozwinie się w przyszłości, to amerykańska perspektywa na to, co się stało.

Mieliśmy do czynienia oczywiście w sojuszu z Amerykanami, którzy zgodzili się na wszystkie te działania sojusznicze.

Wydaje mi się, że dopóki Rosja jest zaangażowana w wojnę na Ukrainie, nie zdecyduje się na agresję w stosunku do jednego z sojuszników NATO.

Moim zdaniem uwikłanie rosyjskich sił zbrojnych na dwóch teatrach działań z przeciwnikiem takiej kategorii, jakim jest sojusz.

Grę, która byłaby również niekorzystna dla naszych europejskich sojuszników i dla Stanów Zjednoczonych.